Fágaður Felix

Tónlist. Þögul nóttin. Felix Bergsson.



Þó að Felix Bergsson hafi sungið inn á fjölmargar plötur á síðustu áratugum þá er Þögul nóttin hans fyrsta sólóplata. Á henni syngur hann lög ýmissa höfunda við ljóð nítjándu aldar skáldsins Páls Ólafssonar, en eftir Pál liggur fjöldi ljóða, meðal annars lausavísur og ástarljóð.

Það er Jón Ólafsson sem útsetur og stjórnar upptökum á plötunni og semur líka nokkur laganna, en önnur lög eru eftir Magnús Þór Sigmundsson, Hörð Torfason, Hróðmar Inga Sigurbjörnsson og fleiri.

Þögul nóttin hefur yfir sér fágað yfirbragð. Það hefur greinilega verið vandað til verka. Hljóðfæraleikur er fínn og það sama má segja um söng Felix sjálfs og söngkvennanna Jóhönnu Vigdísar Arnardóttur og Valgerðar Guðnadóttur. Það sem truflar mig samt svolítið, og dregur þessa annars fínu plötu niður, er að útsetningarnar eru á köflum einum of mikið eftir bókinni. Þær verða klisjukennadar í lögum eins og Þér er að verða lífið leitt og lokalaginu Á vörum þér. Það má segja að þó að margt sé vel gert og flutningur sé vandaður þá nái Þögul nóttin ekki að verða spennandi tónlistarlega.

Platan er samt ekki slæm. Það eru fín lög inn á milli, til dæmis titillagið Þögul nóttin, lag Harðar Torfa, Án þín, sem er í flottri útsetningu, og upphafslagið Vorljóð.

Á heildina litið þokkalegasta plata, en Felix gerir örugglega betur næst.

Niðurstaða: Vönduð og vel flutt tónlist, en nær ekki að verða spennandi.