Merkingarlausar samlíkingar Óttar Guðmundsson skrifar 27. ágúst 2016 07:00 Þegar Víetnamstríðið stóð sem hæst skrifaði ég ungæðislega grein í Moggann til að mótmæla skrifum blaðsins. Ég líkti Morgunblaðinu við málgögn þýskra nasista sem hömruðu á lyginni þangað til hún varð að sannleika. Greinin fékkst ekki birt og ég hringdi í Styrmi Gunnarsson. Hann sagði mér föðurlega að menn sem beittu svona samlíkingum væru ekki marktækir. Ég hef oft hugsað til þessara orða þegar menn missa stjórn á tilfinningum sínum í dagsins önn. Einu sinni las ég grein í blaði um formann í fremur lágkúrulegu félagi. Deilur komu upp og æstur andstæðingur mannsins líkti stjórnarháttum hans við sjálfan Jósef Stalín. Þegar haft er í huga að Stalín sendi milljónir andstæðinga sinna yfir í annan heim en okkar maður gerði sig einungis sekan um hallærisleg bókhaldssvik, verður samlíkingin fáránleg. Umdeildur rithöfundur sem ekki fékk bækur sínar útgefnar, sagðist vera kominn með „Berufsverbot“ eins og gyðingur í Þriðja ríkinu. Hann var bæði feitur og pattaralegur og fékk að tjá sig óáreittur svo að hann þekkti lítið til endaloka evrópskra gyðinga. Þekktur alkóhólisti líkti sögu sinni og örlögum við endalok þýska hersins við Stalíngrað. Þessi della náði nýjum hæðum um daginn þegar fyrrverandi borgarfulltrúi líkti nágrannakryt í Reykjavík við harmleikinn í Aleppó í Sýrlandi. Fáförul og friðsæl gata í Vesturbænum var orðin að sundursprengdum vígvelli í hugarheimi mannsins. Söguþjóðin vill fyrir alla muni vera hluti af mannkynssögunni. Menn reyna að gera tilbreytingarlausa tilveru sína spennandi með því að líkja henni við mestu harmleiki mannkynssögunnar. Niðurstaðan verður merkingarlaus og gengisfallin orð þar sem söguskilningurinn nær ekki lengra en að túngarðinum heima.Þessi grein birtist upphaflega í Fréttablaðinu. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Óttar Guðmundsson Mest lesið Um styttingu vinnuvikunnar í leikskólum Reykjavíkurborgar, ákall um leiðréttingu Anna Margrét Ólafsdóttir,Hafdís Svansdóttir,Jónína Einarsdóttir Skoðun Hvers vegna var Úlfar rekinn? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Ríkisstjórnin ræðst gegn ferðaþjónustu bænda Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir Skoðun Gangast við mistökum Júlíus Birgir Jóhannsson Skoðun 15. maí 2023 - 75 ár frá upphafi Nakba Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Að apa eða skapa Rósa Dögg Ægisdóttir Skoðun Hagnaðurinn sem við afsölum okkur: Af hverju salan á Íslandsbanka er samfélagslegt glapræði Karl Héðinn Kristjánsson Skoðun Íslenskumælandi hjúkrunarfræðingar Guðbjörg Pálsdóttir Skoðun Lögfræðingurinn sem gleymdi tilgangi laga Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Að reyna að „tímasetja“ markaðinn - er það góð strategía? Baldvin Ingi Sigurðsson Skoðun
Þegar Víetnamstríðið stóð sem hæst skrifaði ég ungæðislega grein í Moggann til að mótmæla skrifum blaðsins. Ég líkti Morgunblaðinu við málgögn þýskra nasista sem hömruðu á lyginni þangað til hún varð að sannleika. Greinin fékkst ekki birt og ég hringdi í Styrmi Gunnarsson. Hann sagði mér föðurlega að menn sem beittu svona samlíkingum væru ekki marktækir. Ég hef oft hugsað til þessara orða þegar menn missa stjórn á tilfinningum sínum í dagsins önn. Einu sinni las ég grein í blaði um formann í fremur lágkúrulegu félagi. Deilur komu upp og æstur andstæðingur mannsins líkti stjórnarháttum hans við sjálfan Jósef Stalín. Þegar haft er í huga að Stalín sendi milljónir andstæðinga sinna yfir í annan heim en okkar maður gerði sig einungis sekan um hallærisleg bókhaldssvik, verður samlíkingin fáránleg. Umdeildur rithöfundur sem ekki fékk bækur sínar útgefnar, sagðist vera kominn með „Berufsverbot“ eins og gyðingur í Þriðja ríkinu. Hann var bæði feitur og pattaralegur og fékk að tjá sig óáreittur svo að hann þekkti lítið til endaloka evrópskra gyðinga. Þekktur alkóhólisti líkti sögu sinni og örlögum við endalok þýska hersins við Stalíngrað. Þessi della náði nýjum hæðum um daginn þegar fyrrverandi borgarfulltrúi líkti nágrannakryt í Reykjavík við harmleikinn í Aleppó í Sýrlandi. Fáförul og friðsæl gata í Vesturbænum var orðin að sundursprengdum vígvelli í hugarheimi mannsins. Söguþjóðin vill fyrir alla muni vera hluti af mannkynssögunni. Menn reyna að gera tilbreytingarlausa tilveru sína spennandi með því að líkja henni við mestu harmleiki mannkynssögunnar. Niðurstaðan verður merkingarlaus og gengisfallin orð þar sem söguskilningurinn nær ekki lengra en að túngarðinum heima.Þessi grein birtist upphaflega í Fréttablaðinu.
Um styttingu vinnuvikunnar í leikskólum Reykjavíkurborgar, ákall um leiðréttingu Anna Margrét Ólafsdóttir,Hafdís Svansdóttir,Jónína Einarsdóttir Skoðun
Hagnaðurinn sem við afsölum okkur: Af hverju salan á Íslandsbanka er samfélagslegt glapræði Karl Héðinn Kristjánsson Skoðun
Um styttingu vinnuvikunnar í leikskólum Reykjavíkurborgar, ákall um leiðréttingu Anna Margrét Ólafsdóttir,Hafdís Svansdóttir,Jónína Einarsdóttir Skoðun
Hagnaðurinn sem við afsölum okkur: Af hverju salan á Íslandsbanka er samfélagslegt glapræði Karl Héðinn Kristjánsson Skoðun