Fjöldi starfsfólks telur stjórnendur óþarfa

Og þar sem sú þróun virðist vera farin af stað víða að sífellt fleira fólk kýs að segja upp starfi sínu, ættu stjórnendur mögulega að skoða vel hver skýringin á þessari afstöðu er.

Umrædd könnun var gerð af gagnafyrirtækinu GoodHire, en þetta fyrirtæki hefur í ríflega tuttugu ár verið gagnagrunnur fyrir vinnuveitendur og ráðningaaðila, til að skoða bakgrunnsupplýsingar starfsfólks og umsækjenda um störf.

Svarendur um þrjú þúsund manns.

Af þeim hópi, sögðust 83% treysta sér til að sinna starfi sínu án þess að vera með yfirmann.

Hlutfallið var hærra í nokkrum starfsgreinum. Til dæmis sögðust 89% þeirra sem starfa í fjármála- og vátryggingageiranum ekki þurfa á yfirmanninum að halda.

Þá sögðust 82% myndu hætta í starfi sínu, ef yfirmaðurinn væri lélegur stjórnandi.

Í viðtali við Fastcompany sagði Mike Grossman, forstjóri GoodHire, það staðreynd að flestir stjórnendur hafa í raun enga þjálfun til starfsins sérstaklega. Stjórnendur almennt þjálfa sig bara sjálfir. Fyrir vikið raðast í stjórnendastöður oft fólk sem teljast ekkert endilega mjög góðir leiðtogar, heldur hafa fyrst og fremst komist í stjórnendastöðuna fyrir sinn eigin rammleik og dugnað í starfi.

Svona eins og að hljóta síðan verðlaun á endanum.

Mögulega er hins vegar sú staða komin upp á vinnumarkaði að fólk er farið að gera öðruvísi kröfur til stjórnenda en áður. Það hvort stjórnandi búi til dæmis yfir mikilli samkennd er orðið lykilatriði. Eitthvað sem nánast var óþekkt að ræða um fyrir ekki svo löngu síðan.

Mannlega hliðin

Svo virðist sem fólk horfi æ meira til þess að góður stjórnandi sé sá sem með einlægni sýnir í orði og verki að hann ber hag starfsfólksins fyrst og fremst fyrir brjósti og gerir sér grein fyrir því að það er hans hlutverk að upplýsa og miðla til fólksins, en ekki öfugt.

Hér er þá verið að tala um að stjórnandinn telji hamingju og líðan starfsfólks skipta verulega miklu máli, hversu ánægt þau eru í starfi og hvernig fólk upplifir sína eigin starfsþróun. Þetta er þá stjórnandinn sem gefur sér tíma og orku í að aðstoða sitt fólk og byggja upp sterkari liðsheild.

Allt hljómar þetta ágætlega en bandarískar kannanir sýna þó að þessir eiginleikar eiga aðeins við um tæplega helming stjórnenda.

Nokkur önnur atriði geta líka verið skýringar á því, hvers vegna starfsfólk er að upplifa stjórnandann sem óþarfan.

Til dæmis hefur það færst í vöxt að fólk leitar til samstarfsfélaga um aðstoð, en ekki yfirmannsins.

Fólk upplifir yfirmanninn sem einstakling sem veit lítið um það hvað fólk er að gera dag frá degi, hvaða verðmætum það er að skila.

Fyrir vikið upplifir fólk endurgjöf um verk sín oftar frá samstarfsfélögum en yfirmanninum.

Þá hafa rannsóknir sýnt að ef/þegar vinnustaðamenning er eitruð, liggur rót vandans oftar en ekki hjá yfirstjórn eða stjórnendum.

Nánar má lesa um könnun GoodHire hér.