Að segja samstarfsfélaga að hann lykti illa

Þau eru margslungin málin sem geta komið upp í vinnunni okkar. Að segja samstarfsfélaga að hann lykti illa er án efa eitt af viðkvæmu og flóknu málunum. Þessi samstarfsfélagi getur verið kona eða karl og vonda lyktin getur átt sér ýmsar skýringar. 

Stundum er það svitalykt eða vond líkamslykt af óþrifnaði. 

Stundum er vond lykt viðvarandi af fatnaði, jafnvel fúkkalykt, þar sem rót vandans er þvottavélin sjálf sen þetta er algengt vandamál margir gera sér ekki grein fyrir (hér eru nokkur góð ráð til að hreinsa vélina).  Eins getur það verið reykingalykt sem stundum virkar eins og súr og þung reykingalykt þegar fatnaður er þveginn of sjaldan.

Síðan er það aldurstengd lykt því með aldrinum getur líkamslykt bæði aukist og breyst. 

Líkamlegir kvillar geta líka verið skýringar. Sem dæmi má nefna getur komið töluverð lykt af þvagleka þótt hann sé ekki mikill hjá fólki.

Eins getur fólk átt við einhvern vanda þar sem vond lykt er af kynfærum. 

Og enn aðrir glíma við mikla táfýlu en eru samt gjarnir á að fara úr skóm innan um samstarfsfélaga.

Að taka á málunum

Það gerir engum gott að taka ekki á þessum málum og láta eins og ekkert sé. Best er að stjórnandinn taki það á sig að eiga við viðkomandi samtal og vandi sig þar vel við. Eða svo náinn samstarfsfélagi og vinur að skilaboðunum er hægt að koma áleiðis, án þess að særa nokkurn.

Barbara Pachter er höfundur bókarinnar „The Power of Positive Confrontation: The Skills You Need to Handle Conflicts at Work, Home, Online and in Life.“ 

Hún gefur stjórnendum eftirtalin góð ráð fyrir það samtal sem stjórnendur þurfa að taka til að taka á málum sem þessum. 

Regla númer eitt er að stjórnandi gefi sér það aldrei fyrirfram að vita skýringarnar á lyktinni en fyrir samtalið mælir hún með eftirfarandi:

Vertu undirbúin/n 

Það er ekki hægt að setjast niður og ræða mál sem þetta án þess að vera með ákveðna sýn um það hvernig samtalið eigi að vera. Eitt ráðið er að tala á svipuðum nótum og gert er þegar ræða þarf stefnu vinnustaðar um snyrtilegan klæðnað. 

Eins þarf stjórnandinn að vera við því búinn að skýringar á lykt stafi af kvilla, jafnvel tímabundnu ástandi samhliða því að vera búinn að afla sér upplýsinga um af hverju vond lykt getur stafað og hverjar lausnirnar gætu verið.

Veldu sérstaklega vel stað og stund

Vond lykt er svo persónulegt mál að vanda þarf sérstaklega til þegar valinn er staður og stund. Þetta er því ekki hefðbundið starfsmannasamtal þar sem viðkomandi er kallaður inn á skrifstofu og á síðan að halda áfram að vinna eins og ekkert hafi í skorist.

Pachter mælir með því að samtalið sé tekið í lok vinnudags þannig að þegar að samtalinu lýkur, er tími til að fara beint heim.

Þetta er samtal, ekki niðurrif

Starfsmaðurinn má ekki upplifa samtalið sem skammir eða lítillækkun. Að sögn Pachter er því góð leið að byrja samtalið á því að draga fram mikilvægi starfsmannsins og hrósa fyrir frammistöðu.

Stjórnandinn þarf síðan að ganga hreint til verks og láta vita að hún/hann þurfi að ræða viðkvæmt og erfitt mál þar sem ætlunin er hvorki að móðga né særa. Pachter mælir með því að stjórnandinn beri upp erindið en nefni strax einhverjar lausnir. Til dæmis bara það að mögulega snúist þetta bara um að fara oftar í sturtu, nota svitalykaeyðir reglulega undir hendurnar eða athuga hvort hreinsa þurfi þvottavélina.

Stjórnandinn má þó ekki yfirtaka samtalið því mikilvægt er að hlusta vel á það hvað starfsmaðurinn hefur sjálfur að segja og reyna að að tryggja að honum/henni líði sem best í þessum óþægilegu aðstæðum.  Oft hefur starfsmaðurinn þörf á því að segja eitthvað sjálfur eða skýra sína hlið út. 

Það sem má alls ekki gera

Stjórnandinn má alls ekki segja við viðkomandi að samstarfsfólkið á vinnustaðnum hafi verið að kvarta yfir ólykt og það skýri út hvers vegna stjórnandinn er að eiga þetta samtal. 

Að gera það getur valdið starfsmanninum mikla vanlíðan sem auðvelt er að forðast.