Hópurinn ekki sterkari en veikasti hlekkurinn

Snemma á sunnudag fór hópur kvenna af stað upp á Vatnajökul en þær ætla að þvera jökulinn á tíu dögum fyrir góð málefni. Snjódrífan Brynhildur Ólafsdóttir er fararstjóri leiðangursins ásamt Vilborgu Örnu Gissurardóttur pól- og Everestfara. Safnað er fyrir félögin Kraft og Líf. 

„Ég fæ þetta eiginlega bara með móðurmjólkinni, segir Brynhildur um útivistaráhugann.

Hún hefur fengist við fararstjórn hjá Ferðafélagi Íslands frá árinu 2011 og haldið um skipulagningu á Landvættaverkefni FÍ sem hefur slegið í gegn á meðal útivistarfólks og þjálfar hópa í skíðagöngu, fjallahjólreiðum, vatnasundi og náttúruhlaupum.

„Mamma var gríðarlegur náttúruunnandi og dró okkur með sér út í náttúrunna, upp á fjöll og í ferðalög. Það var það sem var hennar yndi og ánægja og smitast síðan algjörlega.“

Ást Brynhildar á fjöllum er skiljanleg þar sem hún ólst upp undir Kirkjufelli í Grundarfirði sem af mörgum er talið eitt formfegursta fjall veraldar. Móðir Brynhildar lést úr krabbameini síðasta sumar og hefur því ferðalagið sérstaka merkingu fyrir hana persónulega.

„Þessi leiðangur núna kemur mjög fallega saman fyrir mér, bæði er þetta mikið í hennar anda og málefnið sem verið er að safna fyrir er mjög brýnt og það sem hún barðist fyrir.“

Nauðsynlegt að fara varlega

Brynhildur segir að sjálf fái hún sinn lífskraft úti við.

„Ég skil allt eftir þegar ég fer í ferðalög. Ég svara helst ekki í síma, ég er ekki á miðlum,“ útskýrir Brynhildur. Hún segir að það sé skelfilegt að það sé komið 4G samband víða um hálendið og reynir að hunsa það eins og hún getur.

„Maður er bara í núinu og það kemst ekkert annað að.“

Hulda Bjarnadóttir ræddi við Brynhildi fyrir brottför og hægt er að hlusta á viðtalið í heild sinni hér í spilaranum hér fyrir neðan.

Brynhildur segir að helsta flækjustigið varðandi leiðangurinn sé lengdin og svo stærð hópsins.

„Þetta er langur leiðangur sem að eykur líkurnar á því að eitthvað geti farið úrskeiðis,“ segir Brynhildur um tækni- og erfiðleikastig göngunnar. Hópurinn gefur sér tíu daga til að þvera jökulinn, en þetta fer þó allt eftir veðrinu.

„Við erum margar, við erum 11, sem eykur líkurnar á einhverju sem getur komið upp á.“

Hópinn skipa auk Brynhildar og Vilborgar þær Anna Sigríður Arnardóttir, Birna Bragadóttir, Heiða (Nikita) Birgisdóttir, Hólmfríður Vala Svavarsdóttir, Hulda Hjálmarsdóttir, Karen Kjartansdóttir, Sirrý Ágústsdóttir, Soffía S. Sigurgeirsdóttir og Þórey Vilhjálmsdóttir.

„Þetta er jökull og jöklar eru lifandi og það þarf að fara farlega. Það þarf að gæta að mjög mörgu, það þarf að kunna að haga sér í námunda við jökla og passa sig.“

Hæðir og lægðir hjá öllum

Veðrið, aðstæður, líðan hópsins og framgangan er á meðal þess sem Brynhildur og Vilborg Arna þurfa að huga að sem leiðangursstjórar.

„Maður er alltaf að huga að þessu. Þetta er alveg gríðarleg teymisvinna og allir eru auðvitað meðvitaðir um það. Við erum búnar að fara í gegnum undirbúningsvinnu, meðal annars með íþróttasálfræðingi þar sem farið er í gegnum styrkleika og veikleika hvers leiðangursmanns.“

Einnig ræddu þær áður hvernig þær vildu láta tala við sig ef eitthvað kemur upp á, því það er mjög mismunandi hvað virkar á hvern einstakling.

„Það eru hæðir og lægðir hjá öllum í svona leiðangri.“

Aðalatriðið er að passa vel upp á hver aðra. Brynhildur segir að þær muni gista í tjöldum á jöklinum en þær geta einnig gist eina nótt í skála og hlýjað sér.

„Hópurinn skiptir öllu máli, hann er eins og keðja og er ekkert sterkari en veikasti hlekkurinn. Þannig að við erum allar í því að halda honum saman og halda öllu gangandi.“

Hægt er að styðja við LífsKraft með því að leggja inn á söfnunarreikning 1161-26-9900, kennitala 501219-0290, eða með AUR í síma 789-4010. Nánari upplýsingar má finna á Facebook síðunni Lífskraftur.