Fjársvikamál Kickstarter bróður: Kannast ekki við að hafa tekið á móti tíu milljónum í plastpoka

„Ég hef alltaf verið heiðarlegur í samskiptum við þau,“ sagði Einar Ágústsson við aðalmeðferð í fjársvikamáli þar sem hann er ákærður fyrir fjársvik að að upphæð rúmlega 74 milljónir króna á árunum 2009 til 2013. Aðalmeðferð hófst í dag í Héraðsdómi Reykjaness.

Einar er ákærður, ásamt félaginu Skajaquouda ehf., sem hann var í forsvari fyrir, fyrir að hafa blekkt fjóra einstaklinga sem létu honum í té rúmlega 74 milljónir króna í þeirri trú að féð yrði nýtt til fjárfestinga í fjárfestingasjóði. Hann neitar sök.

Að því er fram kemur í fyrsta lið ákærunnar létu þrír Íslendingar, tveir karlmenn og ein kona Einari í té fjármuni fyrir samtals 30 milljónir króna í þeirri trú að féð myndi renna til fjárfestinga í fjárfestingasjóði í Bandaríkjunum sem héti Skajaquoda Fund á árunum 2010 og 2001.

Nokkuð var fjallað um Einar og bróður hans í fréttum á liðnu ári, meðal annars vegna þess að þeir söfnuðu metfé á fjármögnunarsíðunni Kickstarter fyrir ferðavindtúrbínum sem þeir ætluðu að framleiða.

Þá gerðu þeir bræður einnig kröfu á ríkissjóð vegna 33 milljón króna sóknargjalda sem ekki hafa verið greidd til trúfélags Zúista á Íslandi. Bræðurnir eru tveir af þremur stofnendum félagsins sem var endurvakið af hópi manna sem hét því að endurgreiða meðlimum trúfélagsgjöld frá ríkinu.

Málið er í nokkurs konar pattstöðu en bræðurnir vilja peningana út úr félaginu og til sín.

„Ég var ekki á landinu“

Samkvæmt ákæru í málinu voru greiðslurnar þrjár talsins. Fyrst fimm milljónir í maí 2010, því næst tíu miljónir í október 2010 eða seint á því ári og því næst fimmtán milljónir í september 2011. Óumdeilt er að Einar tók á móti greiðslu eitt og þrjú en við aðalmeðferð málsins í dag hafnaði hann því að hafa tekið á móti greiðslu númer tvö, upp á tíu milljónir króna.

„Það er alveg ljóst að atburðurinn sem þú lýsir þarna gerðist ekki. Ég var ekki á landinu,“ sagði Einar þegar Finnur Vilhjálmsson saksóknari, spurði hann út í greiðsluna. Samkvæmt ákæru var um afhendingu á reiðufé að ræða. Annar karlmannanna, sem bar vitni í málinu, sagði að milljónirnar hefðu verið afhentar Einari í plastpoka.

Einari er gefið að sök að hafa frá upphafi blekkt aðila málsins með því að halda röngum upplýsingum að þeim aðilum sem lögðu til fé í fjárfestingarsjóð Einars en í ákærunni er því haldið fram að sjóðurinn hafi aldrei verið starfræktur í eiginlegri mynd.

„Okkar helsta regla er að tapa aldrei neinu“

Spurður hvernig samskipti Einars og þeirra sem hann er sakaður um að hafa svikið fé út úr hefðu verið sagði Einar að sameiginlegur kunningi hefði kynnt sig fyrir körlunum tveimur og konunum annars vegar og fyrir þriðja manni hins vegar.

Einar er sakaður um að hafa svikið 44,3 milljónir út úr honum á sama eða svipaðan hátt og þremenningunum.

Fyrir dómi sýndi saksóknari gögn sem Einar á að hafa sent aðilum málsins þar sem hann kynnti þeim Skajaqouda sjóðinn sem fjárfestingakost.

„Okkar helsta regla er að tapa aldrei neinu,“ var meðal þess sem kom fram í kynningargögnum um sjóðinn. Meðal þess sem kynnt var að sjóðurinn hefði náð um 40 prósent ávöxtun árið 2009.

Aðspurður um hvernig sjóðurinn hefði náð slíkri ávöxtun sagði Einar að það hefði meðal annars verið gert með vaxtamunaviðskiptum. Einar sendi síðan aðilinum yfirlit yfir ávöxtun og eignir og í einu slíku fréttabréfi kom fram að ávöxtunin hafi verið 38 þúsund dollarar.

Einar svaraði því játandi spurður um hvort að þessar hagnaðartölur væru réttar og sagðist hann alltaf hafa verið heiðarlegur í samskiptum við aðilana. Fjárfestingin hefði gengið vel

Spurður að því af hverju hann hafi ekki greitt þá fjármuni út til þeirra sem báðu um það sagði Einar að aldrei hafi formlega verið óskað eftir því samkvæmt reglum sem sjóðurinn hafði um innlausn fjármuna. Spurður hvort að það eitt og sér hafi verið þess valdandi að hann gat ekki greitt út svaraði Einar að á ýmsu hefði gengið í samskiptum sínum við þau þrjú sem létu honum samanlagt 30 miljónir í té.

„Auðvitað er það forsmatriði en það var náttúrulega gekk á ýmsu í okkar samskiptum. Þau ætluðu að eiga í einhverjum viðskiptum sín á milli sem komu mér ekkert við, þau fóru í vaskinn.“

Sakaði einn af fjárfestunum um að hafa notað handrukkara

Sagði Einar að annar mannanna hefði verið búinn að skuldbinda sig til þess að kaupa íbúð en verið „fullkomnlega ljóst að ákveðnir hlutir hafi verið í gangi sem þyrfti að klára áður en hægt væri að losna, “ líkt og Einar orðaði það.

Taldi hann einnig að maðurinn hefði verið búinn að koma sér í klípu og reynt að slíta samningum með „allskonar bellibrögðum og háttsemi,“ meðal annars með „handrukkurum“. Ákveðnir samningar hefðu hins vegar verið í gildi og aldrei hafi verið formlega óskað eftir innlausn fjárfestingarinnar.

En hvar eru peningarnir núna?

Saksóknari rakti slóð fjármunanna frá Íslandi til Bandaríkjanna í gegnum Lúxemborg og þaðan til Sviss í félag sem heitir EM Trade auk fjárfestinga í gulli í gegnum vefsíðu að nafni AuPay.net. Einari er gefið að sök að hafa ráðstafað fjármunum í eigin þágu eða annars með þeim hætti að ekki gat samrýmst ætluðum fjárfestingum þeirra sem fjárfestu í sjóði Einars.

Í ákærunni segir að tilraunir þeirra til þess að endurheimta fjármuni sína hafi reynst árangurslausar og megi telja þá glataða. Saksóknari spurði Einar hvar peningarnir væru núna?

„Þeir eru væntanlega bara enn þar sem þeir eru, þangað sem ég sendi,“ svaraði Einar sem sagði að sjóðurinn væri enn til en hafi ekki verið starfandi frá því að rannsókn þessa máls hófst.

„Þetta setti líf mitt og starfsemi úr skorðum þannig að það hefur ekki gerst mikið síðan,“ sagði Einar.

Eftir að annar mannana, sem hafði leyst til sín kröfu viðskiptafélaga sinna á hendur Einari, fór að krefja hann um fjármunina til baka, bauðst hann til þess að endurgreiða hluta fjárfestingarinnar.

„Við vorum að tala um 28 milljónir sem hann fengi greiddar og það myndi ljúka okkar viðskiptum,“ sagði Einar en tiltók þó að það hefði verið óvanalegt enda óháð skilmálum sjóðsins.

Sagði Einar að því boði hafi verið vel tekið. Málið hafi hins vegar allt komist í uppnám daginn eftir þegar Einar var úrskurðaður í gæsluvarðhald vegna málsins.

Hann neitaði því alfarið að fjármunir þeir sem um ræðir í málinum hafi verið nýttir í eigin þágu og þá sagði hann að allir þeir fjármunir sem lagðir hefðu verið í sjóðinn, væru þar enn

Aðalmeðferð málsins heldur áfram í dag.