Brösótt byrjuní Svíþjóð

Það eru ekki beint sælir hveitibrauðsdagar hjá stjórn íhaldsmannsins Frederiks Reinfeld í Svíþjóð, því á fyrstu 10 dögum stjórnar hans hafa tveir af ráðherrum ríkisstjórnarinnar orðið að segja af sér vegna spillingar og hneykslismála. Byrjunin hjá fjögurra flokka borgaraflokkastjórninni þar í landi lofar því ekki góðu, hvað svo sem síðar verður.

Stjórn hægri mannsins Reinfelds tók við í byrjun mánaðarins og í gær lagði nýji fjármálaráðherrann Anders Borg fram fyrsta fjárlagafrumvarp sitt sem einkennist af skattalækkunum upp á tæplega 400 milljarða íslenskra króna. Það voru áhöld um það í fjölmiðlum í Svíþjóð í gær, hvort fjárlagrumvarpið yrði til þess að draga athyglina frá afsögn tveggja ráðherra, eða hvort ráðherraafsagnirnar drægju athyglina frá frumvarpinu og skattalækkununum. Þær koma fyrst og fremst þeim til góða að sjálfsögðu sem eru á vinnumarkaði, og gera má ráð fyrir að eitthvað dragi úr félagslegum stuðningi til einstaklinga á móti.

Borgaraflokkastjórnin í Svíþjóð hefur hreinan meirihluta á sænska þinginu, og að henni standa fjórir flokkar. Hægri flokkurinn undir stjórn Frederiks Reinfeld er þeirra stærstur,- hlaut meira en fjórðung atkvæða í kosningum, en hinir flokkarnir fengu á milli sex og átta prósent atkvæða , en þeir eru Þjóðarflokkurinn, Miðflokkurinn og Kristilegir demokratar.

Báðir ráðherrarnir sem hafa orðið að segja af sér eru úr flokki Reinfelds og því er áfallið mest fyrir hann. Þeir höfðu auk annars vanrækt að greiða afnotagjöld til Sænska útvarpsins, og þykir það sérstaklega kaldhæðnislegt fyrir menningarmálaráðherrann Ceciliu Stegö Chiló, sem sagði af sér í morgun. Viðskiptaráðherrann Maria Borelius, sem sagði af sér á laugardaginn hafði það einig á samviskunni, að hafa greitt barnfóstru sinni undir borðið.

Fyrir kosningnarar í Svíþjóð í september varð mikið fjaðrafok vegna þess að andstæðingarnir höfðu komist í tölvur sænskra krata og gátu þannig aflað sér upplýsinga um kosningabáráttu þeirra. Jafnaðarmenn reyndu að sjálfsögðu að gera sem mest úr því máli, en það dugði þeim ekki til að halda völdum eftir kosningar. Jafnaðarmenn eiga að baki mjög langan valdaferil í Svíþjóð, og því ekki úr vegi að álykta sem svo að þeirra menn sitji víða á valdastólum í embættismnanakerfinu, og eigi þannig greiðan aðgang að ýmsum upplýsingum sem geta komið núverandi stjórnarandstöðu til góða í stjórnmálabaráttuni í landinu. Þannig er ekki talið ólíklegt að fleiri ráðherrar eigi eftir að segja af sér, vegna ýmissa yfirsjóna á undanförnum árum.