Þegar Guð reddaði mér 15. mars 2007 00:01 Nú er hátíð í bæ hjá prestum og verslunarfólki. Akkorð. Enda heill árgangur á leið í ,,fullorðinna manna tölu". Þrátt fyrir áfangann munu krakkarnir hanga lengi enn á Hótel Mömmu, vel nærðir og ánægðir með fermingaruppskeruna, að lágmarki 5000 kall á hvern ættingja, en mun meira frá náskyldum. Öll menningarsvæði eru með manndómsvígslur. Íslenska fermingaveislan fölnar í samanburði við það sem sum samfélög leggja á krakkana: margra daga leyndardómsfullar serímóníur með kvalafullum líkamsskreytingum og mannraunum. Hvert samfélag speglar sig í manndómsvígslunni og því er augljóst af hverju við leggjum svona mikið upp úr gjöfunum. Við vitum sem er að peningar eru mátturinn og dýrðin að eilífu amen og eins gott að kenna krökkunum þetta strax. Aumingja fermingakrakkarnir eru á versta hugsanlega aldri til að standa í þessu. Mitt á milli barns og fullorðins, óöruggar hálfverur. Ég var að minnsta kosti með í maganum vikum saman fyrir mína fermingarveislu. Að allt þetta fólk ætlaði að koma bara út af mér - það var hræðilega ógnvænleg hugmynd að ég ætti að vera miðpunktur athyglinnar. Ég hefði feginn skipt á veislunni og vikulangri útlegð í Heiðmörk, þar sem ég hefði getað reikað um á lindarskýlu og fundið mitt andlega sjálf í leiðslu af berserkjasveppum. En það var ekki aftur snúið. Kvöldið fyrir ferminguna lá ég á bæn og bað þann sem ég var að fara að frelsast til um að redda þessu. Og Guð hlustaði á mig enda engin flóð eða hungursneyðar á dagskránni þann daginn. Um morguninn var ég kominn með rauðu hundana, bullandi hita og óráð. Ekki þótti ráð að drösla mér í kirkjuna en ekki var aftur snúið með veisluna, hnallþórur og majonestertur fyrir 60 manns biðu alskapaðar fyrir gestina sem ekki var tími til að afboða. Ég var uppi í rúmi á meðan gestirnir gæddu sér á kræsingum í vandræðalegri þögn. Þeim var hleypt inn til mín í hollum með gjafirnar. Í svitakófi í náttfötunum talaði ég tungum undir sæng ófermdur en sæll í hjarta. Í gegnum hitaóráðið gat ég ekki betur greint en ég hefði grætt 107 þúsund kall - gamlar - plús vasatölvu og fyrstu plötu HLH-flokksins. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Dr. Gunni Mest lesið Þegar traustið brestur - Háskólinn á Bifröst Stefanía Hrund Guðmundsdóttir Skoðun Hvíl í friði, Bifrastarandinn Selma Klara Gunnarsdóttir Skoðun Þegar álag barns reynir á hjónabandið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Er verið að kynna Borgarlínuna sem strætó? Bárður Sigurðsson Skoðun „Er ekki bara best að hætta þessu fiskeldi?” Halla Hrund Logadóttir Skoðun Sumt er hægt að verja aðeins einu sinni Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir Skoðun Tryggjum hvata til stafrænnar námsgagnagerðar Bogi Ragnarsson Skoðun Að þegja yfir óstjórn en segja að jafnvægi sé efnahagslegur dómsdagur Þórður Snær Júlíusson Skoðun Halldór 8.2.2026 Halldór Frá Sjálfstæðisflokki til Samfylkingar og óháðra – af hverju? Bjarni Torfi Álfþórsson Skoðun
Nú er hátíð í bæ hjá prestum og verslunarfólki. Akkorð. Enda heill árgangur á leið í ,,fullorðinna manna tölu". Þrátt fyrir áfangann munu krakkarnir hanga lengi enn á Hótel Mömmu, vel nærðir og ánægðir með fermingaruppskeruna, að lágmarki 5000 kall á hvern ættingja, en mun meira frá náskyldum. Öll menningarsvæði eru með manndómsvígslur. Íslenska fermingaveislan fölnar í samanburði við það sem sum samfélög leggja á krakkana: margra daga leyndardómsfullar serímóníur með kvalafullum líkamsskreytingum og mannraunum. Hvert samfélag speglar sig í manndómsvígslunni og því er augljóst af hverju við leggjum svona mikið upp úr gjöfunum. Við vitum sem er að peningar eru mátturinn og dýrðin að eilífu amen og eins gott að kenna krökkunum þetta strax. Aumingja fermingakrakkarnir eru á versta hugsanlega aldri til að standa í þessu. Mitt á milli barns og fullorðins, óöruggar hálfverur. Ég var að minnsta kosti með í maganum vikum saman fyrir mína fermingarveislu. Að allt þetta fólk ætlaði að koma bara út af mér - það var hræðilega ógnvænleg hugmynd að ég ætti að vera miðpunktur athyglinnar. Ég hefði feginn skipt á veislunni og vikulangri útlegð í Heiðmörk, þar sem ég hefði getað reikað um á lindarskýlu og fundið mitt andlega sjálf í leiðslu af berserkjasveppum. En það var ekki aftur snúið. Kvöldið fyrir ferminguna lá ég á bæn og bað þann sem ég var að fara að frelsast til um að redda þessu. Og Guð hlustaði á mig enda engin flóð eða hungursneyðar á dagskránni þann daginn. Um morguninn var ég kominn með rauðu hundana, bullandi hita og óráð. Ekki þótti ráð að drösla mér í kirkjuna en ekki var aftur snúið með veisluna, hnallþórur og majonestertur fyrir 60 manns biðu alskapaðar fyrir gestina sem ekki var tími til að afboða. Ég var uppi í rúmi á meðan gestirnir gæddu sér á kræsingum í vandræðalegri þögn. Þeim var hleypt inn til mín í hollum með gjafirnar. Í svitakófi í náttfötunum talaði ég tungum undir sæng ófermdur en sæll í hjarta. Í gegnum hitaóráðið gat ég ekki betur greint en ég hefði grætt 107 þúsund kall - gamlar - plús vasatölvu og fyrstu plötu HLH-flokksins.
Að þegja yfir óstjórn en segja að jafnvægi sé efnahagslegur dómsdagur Þórður Snær Júlíusson Skoðun
Að þegja yfir óstjórn en segja að jafnvægi sé efnahagslegur dómsdagur Þórður Snær Júlíusson Skoðun