Kæru skuldunaut 10. júlí 2009 00:01 Ég fyrirgef ykkur alveg. Fyrirgef ykkur að hafa steypt mér, börnum og tilvonandi tengdabörnum og barnabörnum í skuldafen sem er svo djúpt að enginn kemst yfir nema fálkinn fljúgandi. Fyrirgef ykkur að hafa talið mér trú um að þið væruð rosalega flottir feðgar sem vilduð mér allt hið besta, svona eins og Guð og Jesús. Ég fyrirgef ykkur að hafa hrapað niður um guð veit hvað mörg sæti á listanum yfir ríkustu menn í heimi. Eins og ég var nú stolt af því að eiga fulltrúa þar. En sem betur fer eruð þið samt á honum enn þá. Ég fyrirgef ykkur þetta allt. Og skil ykkar aðstöðu. Mikil ósköp. Það er auðvitað vonlaust að koma með peninga inn í landið núna, eins og annar ykkar sagði í viðtali skömmu eftir þetta óskemmtilega bankahrun í fyrrahaust. Við myndum áreiðanlega eyða þeim í tóma vitleysu eins og að borga skuldir eða halda úti elliheimilum og ungbarnavernd og svoleiðis rugli. Peningar eru mikið betur geymdir í kyrrstöðu í heitu löndunum. En ég get því miður ekki gefið ykkur eftir þessa smáaura sem þið skuldið mér. Það má reyndar deila um það hvað þetta er mikið, sumir segja að sem eigendur bankans sem tók stærstu lán í heimi hjá einhverju fólki í Bretlandi og Hollandi skuldið þið okkur ekki bara þúsundir milljarða heldur líka æruna á alþjóðavettvangi. Ég ætla ekkert að eltast við það hér. Ég vil bara að þið borgið mér, núverandi eiganda bankans sem lánaði ykkur peninginn til að kaupa hinn bankann af mér, það sem þið skuldið. Ef þið eigið ekki fyrir þessu skal ég ekkert vera að leiðindast yfir því. Þið getið þá bara unnið skuldina af ykkur. Reyndar treysti ég mér ekki til að bjóða ykkur upp á störf í þeim geira þar sem þið hafið mesta reynslu. En hvítu skórnir sem áður prýddu þilfar snekkju við Miðjarðarhafið passa vel við margt annað en jakkaföt, til dæmis fiskvinnslugalla eða hvítan ræstibúning á spítala. Eftir svona tvö þúsund ársverk á venjulegum verkamannalaunum má vel vera að ég fyrirgefi ykkur líka að hafa ekki ætlað að borga aftur peningana sem ég lánaði ykkur til að kaupa banka af mér. Ég hef alveg efni á því að vera göfug. Ég á nefnilega banka. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Yfir 2.000 til 3000 milljarða tap á 15 - 17 árum – og enginn ber ábyrgð Sigurður Sigurðsson Skoðun Að kveðja verðtrygginguna: Stærsta kjarabót sem íslensk heimili geta fengið Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Reykjavík er frjáls Björg Magnúsdóttir Skoðun Sumarhátíðir, rándýrir vextir og óopnað umslag Pétur Marteinsson Skoðun Tafla á villigötum Gauti Eggertsson Skoðun Hver þorir næst? Knútur Emil Jónasson,Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Hermann Ingi Gunnarsson,Unnur Brá Konráðsdóttir,Jóhanna Hreinsdóttir,Ásta Stefánsdóttir,Aldís Hafsteinsdóttir,Bergþór Bjarnason,Haraldur Þór Jónsson Skoðun Orð skipta máli Birgitta Þorsteinsdóttir Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Það sem mamma og pabbi kenndu mér Gréta María Grétarsdóttir Skoðun Innan ESB „mun Ísland stjórna fiskveiðum í Norður-Atlantshafi“ Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun
Ég fyrirgef ykkur alveg. Fyrirgef ykkur að hafa steypt mér, börnum og tilvonandi tengdabörnum og barnabörnum í skuldafen sem er svo djúpt að enginn kemst yfir nema fálkinn fljúgandi. Fyrirgef ykkur að hafa talið mér trú um að þið væruð rosalega flottir feðgar sem vilduð mér allt hið besta, svona eins og Guð og Jesús. Ég fyrirgef ykkur að hafa hrapað niður um guð veit hvað mörg sæti á listanum yfir ríkustu menn í heimi. Eins og ég var nú stolt af því að eiga fulltrúa þar. En sem betur fer eruð þið samt á honum enn þá. Ég fyrirgef ykkur þetta allt. Og skil ykkar aðstöðu. Mikil ósköp. Það er auðvitað vonlaust að koma með peninga inn í landið núna, eins og annar ykkar sagði í viðtali skömmu eftir þetta óskemmtilega bankahrun í fyrrahaust. Við myndum áreiðanlega eyða þeim í tóma vitleysu eins og að borga skuldir eða halda úti elliheimilum og ungbarnavernd og svoleiðis rugli. Peningar eru mikið betur geymdir í kyrrstöðu í heitu löndunum. En ég get því miður ekki gefið ykkur eftir þessa smáaura sem þið skuldið mér. Það má reyndar deila um það hvað þetta er mikið, sumir segja að sem eigendur bankans sem tók stærstu lán í heimi hjá einhverju fólki í Bretlandi og Hollandi skuldið þið okkur ekki bara þúsundir milljarða heldur líka æruna á alþjóðavettvangi. Ég ætla ekkert að eltast við það hér. Ég vil bara að þið borgið mér, núverandi eiganda bankans sem lánaði ykkur peninginn til að kaupa hinn bankann af mér, það sem þið skuldið. Ef þið eigið ekki fyrir þessu skal ég ekkert vera að leiðindast yfir því. Þið getið þá bara unnið skuldina af ykkur. Reyndar treysti ég mér ekki til að bjóða ykkur upp á störf í þeim geira þar sem þið hafið mesta reynslu. En hvítu skórnir sem áður prýddu þilfar snekkju við Miðjarðarhafið passa vel við margt annað en jakkaföt, til dæmis fiskvinnslugalla eða hvítan ræstibúning á spítala. Eftir svona tvö þúsund ársverk á venjulegum verkamannalaunum má vel vera að ég fyrirgefi ykkur líka að hafa ekki ætlað að borga aftur peningana sem ég lánaði ykkur til að kaupa banka af mér. Ég hef alveg efni á því að vera göfug. Ég á nefnilega banka.
Að kveðja verðtrygginguna: Stærsta kjarabót sem íslensk heimili geta fengið Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun
Hver þorir næst? Knútur Emil Jónasson,Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Hermann Ingi Gunnarsson,Unnur Brá Konráðsdóttir,Jóhanna Hreinsdóttir,Ásta Stefánsdóttir,Aldís Hafsteinsdóttir,Bergþór Bjarnason,Haraldur Þór Jónsson Skoðun
Að kveðja verðtrygginguna: Stærsta kjarabót sem íslensk heimili geta fengið Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun
Hver þorir næst? Knútur Emil Jónasson,Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Hermann Ingi Gunnarsson,Unnur Brá Konráðsdóttir,Jóhanna Hreinsdóttir,Ásta Stefánsdóttir,Aldís Hafsteinsdóttir,Bergþór Bjarnason,Haraldur Þór Jónsson Skoðun