Þægileg og grípandi lög Trausti Júlíusson skrifar 10. ágúst 2011 13:00 Jón Jónsson. Mjög hæfileikaríkur tónlistarmaður. Tónlist. Wait For Fate. Jón Jónsson. Wait for Fate er fyrsta plata Hafnfirðingsins Jóns Jónssonar, en hann er eldri bróðir Friðriks Dórs sem vakti mikla athygli fyrir sína frumsmíð á síðasta ári. Jón semur sjálfur flest lög og texta á plötunni og syngur og spilar á kassagítar. Hægri hönd hans er upptökustjórinn og hljómborðsleikarinn Kristján Sturla Bjarnason. Auk þeirra spila nokkrir aðrir hljóðfæraleikarar á Wait for Fate og Anna María Björnsdóttir syngur bakraddir. Það fyrsta sem maður tekur eftir á plötunni er hvað þetta er allt faglega unnið. Jón kann greinilega að semja melódísk og grípandi lög. Hann er ágætis söngvari. Hljómurinn er góður og útsetningar og hljóðfæraleikur eru vel af hendi leyst. Það er ekkert skrítið að a.m.k. fjögur laganna á Wait for Fate hafi notið vinsælda á öldum ljósvakans. Það fer ekkert á milli mála að Jón Jónsson er mjög hæfileikaríkur og Wait for Fate er að mörgu leyti vel heppnaður frumburður. Þetta er ekki bara einhver Jón Jónsson úti í bæ. Tónlistin er þægilegt popp sem minnir stundum á poppljúflinga eins og Jack Johnson eða John Mayer. Og það er einmitt þar sem veikleiki Wait for Fate liggur. Tónlistin er of lík svo mörgu sem maður hefur heyrt áður. Þó að hann sé efnilegur þá vantar Jón Jónsson meiri karakter. Niðurstaða: Grípandi og þægileg frumsmíð. Mest lesið Vill 700 milljónir fyrir höllina Lífið Viðar Örn hefur störf á Sólheimum Lífið Geoff og Ásta Margrét nýtt par Lífið Fannar og Vala keyptu fyrir 170 milljónir í Kjalarlandi Lífið Drengurinn sem dó Lífið Prinsinn og prinsessan ætla að flytja heim á næsta ári Lífið Hefur verið 73 kíló í 55 ár en bætti aðeins á sig þegar bjórinn var leyfður Lífið Nakinn á kóræfingu Lífið Vetrarhátíðin sjaldan verið stærri Menning „Þetta er bara fjárhagslegt ofbeldi“ Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Tónlist. Wait For Fate. Jón Jónsson. Wait for Fate er fyrsta plata Hafnfirðingsins Jóns Jónssonar, en hann er eldri bróðir Friðriks Dórs sem vakti mikla athygli fyrir sína frumsmíð á síðasta ári. Jón semur sjálfur flest lög og texta á plötunni og syngur og spilar á kassagítar. Hægri hönd hans er upptökustjórinn og hljómborðsleikarinn Kristján Sturla Bjarnason. Auk þeirra spila nokkrir aðrir hljóðfæraleikarar á Wait for Fate og Anna María Björnsdóttir syngur bakraddir. Það fyrsta sem maður tekur eftir á plötunni er hvað þetta er allt faglega unnið. Jón kann greinilega að semja melódísk og grípandi lög. Hann er ágætis söngvari. Hljómurinn er góður og útsetningar og hljóðfæraleikur eru vel af hendi leyst. Það er ekkert skrítið að a.m.k. fjögur laganna á Wait for Fate hafi notið vinsælda á öldum ljósvakans. Það fer ekkert á milli mála að Jón Jónsson er mjög hæfileikaríkur og Wait for Fate er að mörgu leyti vel heppnaður frumburður. Þetta er ekki bara einhver Jón Jónsson úti í bæ. Tónlistin er þægilegt popp sem minnir stundum á poppljúflinga eins og Jack Johnson eða John Mayer. Og það er einmitt þar sem veikleiki Wait for Fate liggur. Tónlistin er of lík svo mörgu sem maður hefur heyrt áður. Þó að hann sé efnilegur þá vantar Jón Jónsson meiri karakter. Niðurstaða: Grípandi og þægileg frumsmíð.
Mest lesið Vill 700 milljónir fyrir höllina Lífið Viðar Örn hefur störf á Sólheimum Lífið Geoff og Ásta Margrét nýtt par Lífið Fannar og Vala keyptu fyrir 170 milljónir í Kjalarlandi Lífið Drengurinn sem dó Lífið Prinsinn og prinsessan ætla að flytja heim á næsta ári Lífið Hefur verið 73 kíló í 55 ár en bætti aðeins á sig þegar bjórinn var leyfður Lífið Nakinn á kóræfingu Lífið Vetrarhátíðin sjaldan verið stærri Menning „Þetta er bara fjárhagslegt ofbeldi“ Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira