Martröð minningaleysisins Friðrika Benónýsdóttir skrifar 18. júní 2013 13:00 Áður en ég sofna eftir S.J. Watson. Bækur. Áður en ég sofna. S.J. Watson. Þýðing: Jón St. Kristjánsson. JPV-útgáfa. Að vakna á hverjum morgni án nokkurra minninga um gærdaginn eða dagana þar á undan hlýtur að vera martröð líkast. Það er veruleiki Christine Lucas, söguhetjunnar í Áður en ég sofna eftir S. J. Watson. Hún man það sem gerst hefur þann daginn á meðan hún vakir en svefninn þurrkar allt út og nýr morgun þýðir nýtt upphaf á lífinu. Hún hefur ekki hugmynd um hver maðurinn við hliðina á henni í rúminu er, þekkir ekki konuna í speglinum og það sem verst er, hún hefur enga hugmynd um hvað olli því að hún missti minnið. Sagan fylgir henni frá því hún hefur að skrifa dagbók og safnar með því saman minningum sem leiða að lokum í ljós þann glæp sem minnistapinu olli. Áður en ég sofna er afar óvenjuleg spennusaga. Hér er ekki verið að eltast við glæpamann sem framið hefur einhvern tiltekinn glæp, hér er engin lögga, enginn blaðamaður, enginn lögfræðingur með einstæða hæfileika til að leysa flókna gátu. Hér er bara ofur venjuleg kona sem reynir að raða saman púsluspilinu um eigið líf og kemst smátt og smátt að raun um að veruleiki hennar er allur annar og óhugnanlegri en hana gæti nokkru sinni hafa grunað. Enginn alvitur sögumaður miðlar lesandanum upplýsingum, allt er séð í gegnum augu Christine og hvorki hún né lesandinn hefur nokkrar forsendur til að sigta lygi frá sannleika í því sem fólkið í kringum hana segir henni um fyrra líf. Hún – og lesandinn um leið – þykist oft vera komin með heillega mynd af sannleikanum í hendur, til þess eins að sjá hana molna aftur og þurfa að byrja að raða púslinu upp á nýtt. Watson er frábær sögumaður og þessi óvanalega frásagnaraðferð snarvirkar. Lesandinn er með öndina í hálsinum megnið af tímanum, grunar hinn og þennan af aðstandendum Christine um græsku, trúir sömu lygum og hún og á ekki séns á því að finna lausn gátunnar fyrr en um leið og hún. Virkilega frumleg og vel gerð spennusaga. Niðurstaða: Frumleg og vel byggð spennusaga sem fer með lesandann í óvissuferð með óvæntum endi. Gagnrýni Mest lesið Elín Hall opnar sig um brjóstaminnkunina Lífið Olivia Rodrigo hljóp í rigningunni og keypti sér plötur Lífið Enn eitt barnið vill losna við Pitt-nafnið Lífið „Svo setti hann á sig sítrusilminn og þá máttu jólin koma“ Lífið Barnastjarnan Kaylee Hottle látin Lífið Stefnir með sjö fjölskyldum aftur á Unglingalandsmótið Lífið samstarf Myndaveisla: Götubitinn í Hljómskálagarðinum Lífið samstarf Robbie Williams útskýrir dularfulla hvíta efnið Lífið „Ég ætla snemma að sofa, því ég er dauðþreyttur“ Lífið Feimnin við að rukka: Ekki treysta á „ég borga þetta og þú næsta“ Áskorun Fleiri fréttir Niðurgangur, æla og nóg af pungspörkum John Grant tók Eldborg með áhlaupi — en hjartað vann stríðið Ósk um öfgafulla ást og bæling í bakherbergjunum Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Enginn venjulegur sjötugur maður Langdregnir brandarar stoppa ekki stuðið Sjá meira
Bækur. Áður en ég sofna. S.J. Watson. Þýðing: Jón St. Kristjánsson. JPV-útgáfa. Að vakna á hverjum morgni án nokkurra minninga um gærdaginn eða dagana þar á undan hlýtur að vera martröð líkast. Það er veruleiki Christine Lucas, söguhetjunnar í Áður en ég sofna eftir S. J. Watson. Hún man það sem gerst hefur þann daginn á meðan hún vakir en svefninn þurrkar allt út og nýr morgun þýðir nýtt upphaf á lífinu. Hún hefur ekki hugmynd um hver maðurinn við hliðina á henni í rúminu er, þekkir ekki konuna í speglinum og það sem verst er, hún hefur enga hugmynd um hvað olli því að hún missti minnið. Sagan fylgir henni frá því hún hefur að skrifa dagbók og safnar með því saman minningum sem leiða að lokum í ljós þann glæp sem minnistapinu olli. Áður en ég sofna er afar óvenjuleg spennusaga. Hér er ekki verið að eltast við glæpamann sem framið hefur einhvern tiltekinn glæp, hér er engin lögga, enginn blaðamaður, enginn lögfræðingur með einstæða hæfileika til að leysa flókna gátu. Hér er bara ofur venjuleg kona sem reynir að raða saman púsluspilinu um eigið líf og kemst smátt og smátt að raun um að veruleiki hennar er allur annar og óhugnanlegri en hana gæti nokkru sinni hafa grunað. Enginn alvitur sögumaður miðlar lesandanum upplýsingum, allt er séð í gegnum augu Christine og hvorki hún né lesandinn hefur nokkrar forsendur til að sigta lygi frá sannleika í því sem fólkið í kringum hana segir henni um fyrra líf. Hún – og lesandinn um leið – þykist oft vera komin með heillega mynd af sannleikanum í hendur, til þess eins að sjá hana molna aftur og þurfa að byrja að raða púslinu upp á nýtt. Watson er frábær sögumaður og þessi óvanalega frásagnaraðferð snarvirkar. Lesandinn er með öndina í hálsinum megnið af tímanum, grunar hinn og þennan af aðstandendum Christine um græsku, trúir sömu lygum og hún og á ekki séns á því að finna lausn gátunnar fyrr en um leið og hún. Virkilega frumleg og vel gerð spennusaga. Niðurstaða: Frumleg og vel byggð spennusaga sem fer með lesandann í óvissuferð með óvæntum endi.
Gagnrýni Mest lesið Elín Hall opnar sig um brjóstaminnkunina Lífið Olivia Rodrigo hljóp í rigningunni og keypti sér plötur Lífið Enn eitt barnið vill losna við Pitt-nafnið Lífið „Svo setti hann á sig sítrusilminn og þá máttu jólin koma“ Lífið Barnastjarnan Kaylee Hottle látin Lífið Stefnir með sjö fjölskyldum aftur á Unglingalandsmótið Lífið samstarf Myndaveisla: Götubitinn í Hljómskálagarðinum Lífið samstarf Robbie Williams útskýrir dularfulla hvíta efnið Lífið „Ég ætla snemma að sofa, því ég er dauðþreyttur“ Lífið Feimnin við að rukka: Ekki treysta á „ég borga þetta og þú næsta“ Áskorun Fleiri fréttir Niðurgangur, æla og nóg af pungspörkum John Grant tók Eldborg með áhlaupi — en hjartað vann stríðið Ósk um öfgafulla ást og bæling í bakherbergjunum Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Enginn venjulegur sjötugur maður Langdregnir brandarar stoppa ekki stuðið Sjá meira