Afburðagóðir þátttakendur sem gætu keppt hvar sem er í heiminum

Bubbi Morthens segist ekki hafa átt von á að finna svo hæfileikaríkt fólk í þáttunum Ísland Got Talent sem raun varð á. Hann segir að það muni koma áhorfendum á óvart.

Bubba Morthens fannst fyrsti þátturinn í Ísland Got Talent koma mjög vel út og segir hamingjuóskum hafa rignt yfir sig eftir hann.

„Það virðist vera almenn gleði og kátína með þáttinn. Ég tel okkur vera með frábæran fjölskylduþátt í höndunum þar sem allir á heimilinu geta sest niður á sunnudagskvöldum og átt góða stund saman og haft gaman af. Fólk getur átt von á ýmsu í framhaldinu,“ segir Bubbi.

Krúttsprengjur og flinkt fólk

„Það eru keppendur á öllum aldri í þáttunum, alveg niður í sjö ára aldur. Sum atriðin eru alveg yndisleg, það eru þarna litlar krúttsprengjur sem skilja mann eftir alveg skælbrosandi. Svo verður líka fólk í þáttunum sem er svo flinkt og flott í því sem það er að gera að það skilur fólk eftir orðlaust. Í bland við það eru svo aðrir sem eru ekki eins góðir en gefa þættinum engu að síður skemmtanagildi.“

Nokkrir mögulegir sigurvegarar

Aðspurður segist Bubbi ekki vera búinn að sjá neinn einn sigurvegara. „Það voru margir sem komu á óvart og lofuðu góðu strax í upphafi. Svo eru þarna nokkrir sem koma til greina sem sigurvegarar. Þetta er alveg óþekkt fólk og tveir þessara þátttakenda eru mjög ungir. Þessir keppendur koma þó ekki fram alveg strax en áhorfendur gætu séð einhverjum bregða fyrir í næsta þætti. Þetta fólk er afburðagott í því sem það er að gera og er langt fyrir ofan meðaltal. Þau eru það góð að þau gætu verið að keppa í þessu hvar sem er í heiminum. Ég átti alls ekki von á því að finna fólk á þessum skala í keppninni hér á landi. Það er hópur af flottum krökkum í þáttunum sem áhorfendur eiga eftir að sjá og þau eiga eftir að koma fólki verulega á óvart.“

Ekki hægt að syngja hvað sem er

Í fyrsta þættinum var Bubbi ákveðinn og nokkuð harður í sumum tilfellum. Meðdómarar hans voru alls ekki sammála honum í nokkrum tilvikum. Sérstaklega átti það við þar sem ung stúlka söng lagið House of the Rising Sun. Þær Þórunn Antonía og Þorgerður Katrín sögðu báðar „já“ og fannst hún standa sig mjög vel. Bubbi var því ekki sammála og sagði „nei“ eins og Jón Jónsson.

„Fólk getur ekki komið og sungið hvað sem er. Það á sín uppáhaldslög og ákveður að syngja þau en á ekki endilega inni fyrir þeim. Þessir sömu einstaklingar eiga hins vegar kannski inni fyrir einhverjum öðrum lögum. House of the Rising Sun er mjög þekkt lag sem allir geta sungið í tjaldi en það eru bara örfáir sem geta gert það vel. Svo kemur þarna sextán ára stelpa sem ákveður að syngja þetta lag en á ekki inni fyrir því. Þess vegna sagði ég nei við hana. Ég heyrði samt alveg að hún gat sungið þannig að við ákváðum að gefa henni annað tækifæri og ég fór því og náði í hana. Hún söng seinna lagið vel og komst áfram.“

Eins og í spilltu prófkjöri

Á fyrri stigum keppninnar hafa dómararnir vald til að grípa inn í og gefa fólki tækifæri ef þeim sýnist svo. Þegar komið er í beinu útsendingarnar þá er það hins vegar fólkið í landinu sem velur.

„Við dómararnir verðum áfram til staðar og segjum okkar skoðun en í beinu útsendingunum verður þetta orðið að símakosningu og verður eins og prófkjör í spilltum, íslenskum stjórnmálaflokki. Við gerum okkur grein fyrir að ákveðin smölun á eftir að fara í gang en þetta verður alla vega sanngjarnt, það sama gengur yfir alla. Það er líka þetta sem er svo spennandi við þetta, við sleppum hendinni af þessu og sjáum hvað gerist. Við höfum samt áfram tækifæri til að hafa áhrif, við getum jafnvel „x-að“ fólk í undanúrslitum þannig að það getur allt gerst.“