Graður og spakur Jón Sigurður Eyjólfsson skrifar 15. mars 2016 07:00 Um leið og ég las orð Kára um að við værum að verða vitlausari varð mér hugsað til dæmisögu einnar, sem mér fannst líklegust til að útskýra þessa válegu þróun: Aldinn indíáni sagði eitt sinn við ungan dreng: Inni í sérhverjum manni eigast tveir ernir við. Annar gráðugur en hinn spakur. Drengurinn spurði þá: Og hvor vinnur? Nú, sá sem þú fóðrar, svaraði sá gamli. Mér datt náttúrlega í hug að spyrja Kára hvort inni í heila okkar mannanna væru kannski tveir ernir: annar graður en hinn spakur. Það sjá allir hvor étur hinn út á gaddinn. Við lifum nefnilega í þjóðfélagi þar sem ég þekki orðið betur botn og bobbinga Kim Kardashian en fjöllin við Bíldudal. Þó hef ég aldrei borið mig eftir því að sjá hana, en staldra vissulega við þegar hún verður á vegi mínum, enda kurteis maður. Eduarto Punset sagði að við karlmenn notum helmingi meira svæði í heilanum undir kynlíf heldur en kvenfólk. Það er þá væntanlega ekkert mikið eftir til afnota þegar bogadreginn barmurinn hennar Kim blasir við manni. Það væri allt í lagi ef það gerðist bara til hátíðabrigða en nú er svo komið að hún er alltaf fyrir augunum á manni og ekki skánar það þegar aðrar glæsipíur eru farnar að herma eftir henni. Maður er varla meira en hálfviti megnið af deginum. Þá liggur beinast við að spyrja Kára hvort ekki sé rétt að bregðast við þessu lúðaklámi með sama hætti og hann bregst við Bakkusi. Hafa þetta á viðeigandi stöðum en ekki í Bónus, blöðum og fréttavefjum. Gott er að menn finni bobbingana þegar að kynlífsathöfn er komið en það er óviðunandi að þeir séu látnir kitla kónginn daginn út og inn. Nóg er nú áreitið samt, ég tala nú ekki um nú þegar forsetinn er farinn að kitla annan hvern mann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Birtist í Fréttablaðinu Jón Sigurður Eyjólfsson Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir Skoðun
Um leið og ég las orð Kára um að við værum að verða vitlausari varð mér hugsað til dæmisögu einnar, sem mér fannst líklegust til að útskýra þessa válegu þróun: Aldinn indíáni sagði eitt sinn við ungan dreng: Inni í sérhverjum manni eigast tveir ernir við. Annar gráðugur en hinn spakur. Drengurinn spurði þá: Og hvor vinnur? Nú, sá sem þú fóðrar, svaraði sá gamli. Mér datt náttúrlega í hug að spyrja Kára hvort inni í heila okkar mannanna væru kannski tveir ernir: annar graður en hinn spakur. Það sjá allir hvor étur hinn út á gaddinn. Við lifum nefnilega í þjóðfélagi þar sem ég þekki orðið betur botn og bobbinga Kim Kardashian en fjöllin við Bíldudal. Þó hef ég aldrei borið mig eftir því að sjá hana, en staldra vissulega við þegar hún verður á vegi mínum, enda kurteis maður. Eduarto Punset sagði að við karlmenn notum helmingi meira svæði í heilanum undir kynlíf heldur en kvenfólk. Það er þá væntanlega ekkert mikið eftir til afnota þegar bogadreginn barmurinn hennar Kim blasir við manni. Það væri allt í lagi ef það gerðist bara til hátíðabrigða en nú er svo komið að hún er alltaf fyrir augunum á manni og ekki skánar það þegar aðrar glæsipíur eru farnar að herma eftir henni. Maður er varla meira en hálfviti megnið af deginum. Þá liggur beinast við að spyrja Kára hvort ekki sé rétt að bregðast við þessu lúðaklámi með sama hætti og hann bregst við Bakkusi. Hafa þetta á viðeigandi stöðum en ekki í Bónus, blöðum og fréttavefjum. Gott er að menn finni bobbingana þegar að kynlífsathöfn er komið en það er óviðunandi að þeir séu látnir kitla kónginn daginn út og inn. Nóg er nú áreitið samt, ég tala nú ekki um nú þegar forsetinn er farinn að kitla annan hvern mann.