Bankaði á bílrúðuna á rauðu ljósi og bað Ragnheiði um símanúmerið

Strákarnir okkar í íslenska landsliðinu hafa farið á kostum á Evrópumótinu í Frakklandi í sumar og er á engan hallað þótt að nafn Ragnars Sigurðssonar sé dregið fram sem eins þeirra sem hafa skarað fram úr. Ragnar hefur fengið mikið lof og hrós fyrir frammistöðu sína í miðverðinum og margir sem telja líkur á að stórlið í Evrópu falist eftir kröftum hans.

Þótt það virki þannig að Ragnar hafi spilað í miðverðinum alla tíð var það alls ekki þannig. Ragnar var miðjumaður upp yngri flokka, í nokkuð sterkum yngri flokkum Fylkis þar sem leikmenn á borð við Albert Brynjar Ingason og Kjartan Ágúst Breiðdal var að finna. Ragnar var skapandi miðjumaður í elstu flokkunum og duglegur að leggja upp mörk.

Varnartröllið, sem spilar með Krasnodar í Rússlandi, er liðtækur tónlistarmaður, og meira en það. Hann syngur eins og engill að sögn vina hans, fyrrnefnds Alberts og Allans Sigurðssonar, sem ræddu um uppeldisbróður sinn og vin í samtali við Þórð Helga Þórðarson á Rás 2 í vor.

„Við fórum einu sinni á Skrekk, í 9. bekk og sungum Backstreet boys lag,“ segir Allan. Lagið, I want it that way, var þýtt yfir á íslensku en það var hluti af stærra atriði. Ragnar spilar bæði á píanó og gítar en spilar ekki mikið fyrir unnustu sína, Ragnheiði Theodórsdóttur. Þau Ragnar hafa verið saman undanfarin ár en leiðir þeirra lágu þó fyrst saman fyrir rúmum áratug.

Ragnari er lýst þannig að hann sé afar heiðarlegur og hvatvís, segi það sem hann meini og má með sanni segja að fyrstu kynni Ragnars og Ragnheiðar lýsi því vel.

„Ég var tiltölulega nýkomin með bílpróf og var stopp á rauðu ljósi. Þá var bankað á rúðuna,“ segir Ragnheiður. Þangað var Ragnar mættur, tveimur árum eldri en Ragnheiður, og bað um númerið hennar. „Þarna varð ekkert úr því en seinna áttum við svo leið saman,“ segir Ragnheiður hlæjandi.

Albert lýsir því þannig í viðtalinu að þeir Ragnar hafi alla tíð spilað tölvuleiki, og gert það áfram í gegnum netið eftir að Ragnar fór í atvinnumennsku. Þeir hafi þó aðeins spilað einu sinni fótboltaleik enda Ragnar mjög tapsár. Albert vann leikinn.

„Hann ásakaði mig um að tefja síðustu fimm mínúturnar og sagðist aldrei ætla að spila við mig fótboltaleik aftur á netinu, og það varð raunin.“

Ragnar hefur í fleiri skipti orðið tapsár. Þannig var að strákarnir spiluðu lengi vel handbolta með Fylki en þeir voru ekki jafn sigursælir í handboltanum eins og í fótboltanum. Einu sinni töpuðu Árbæingar í Hafnarfirði.

„Hann braut vaskinn í Haukaheimilinu. Pabbi hans og húsvörður urðu eftir til að laga það,“ segir Albert hlæjandi.

Viðtalið í heild má heyra hér.