Kröftug verk úr katalónskum pappír

Pappírinn er alviðkvæmasta efnið sem ég hef unnið með en reyni að gæða verkin þunga og krafti með öflugum formum. Þannig tefli ég saman andstæðum,“ segir Gunnar Kr. Jónasson, myndlistarmaður á Akureyri, sem opnar sýninguna Formsins vegna í Listasafninu á Akureyri klukkan 15 í dag.

Myndlistarferill Gunnars spannar þrjátíu ár. Hann hefur víða komið við, teiknað biksvartar blýsólir, steypt skúlptúra og logskorið stálblóm. Nú vinnur hann úr handunnum pappír frá Katalóníu. „Ég vil halda lífinu í pappírnum. Því sker ég ekki kanta eða neitt svoleiðis,“ segir hann og lýsir verkefnunum eftir föngum gegnum símann. „Skúlptúrarnir eru í mörgum lögum og þegar horft er inn í hliðarnar á þeim er hægt að ímynda sér að efnið sé blýþungt – steinn eða stál. Það er tilfinningin sem ég er að framkalla með þessum verkum. Stærsti skúlptúrinn er þriggja metra langur og einn og sextíu á breidd. Hann verður strengdur á vír milli tveggja stoða.“

Gunnar kveðst mála pappírinn en hvernig fékk hann þá hugmynd að skapa svona sterkleg verk úr honum?

„Þegar maður fær eitthvert efni upp í hendurnar þá verður maður að búa til eitthvað úr því. Hausinn er sífellt í því starfi, hægra heilahvelið, það er mjög erfitt að fara inn á vinstri hliðina! Hvar sem maður gengur er maður sífellt að detta inn á eitthvað sem kveikir hugmyndir.“

Hann kveðst þó alls ekki hafa yfirgefið steypuna og stálið, það muni fylgja honum áfram. Lýsir því hvernig hann lærði að skera mót út úr einangrunarplasti með hitaþræði árið 2007 og steypa svo í þau mót. Áður hafði hann kynnst stálinu. 

„Ég lærði járnsmíði þegar ég var ungur og vann aðeins í Slippnum. Þar er áratugagömul skurðarvél sem sker hnausþykkt járn, jafnvel tíu til tólf sentimetra þykkar plötur og kanturinn sem eldurinn fer í verður eins og veðurbarið grjót, mér finnst það svo flott, þá er ekkert verksmiðjulag á því. En nú er ég bara með pappírinn.“

Greinin birtist fyrst í Fréttablaðinu 27. ágúst.