Medalíu á ökukennara Benedikt Bóas skrifar 27. júní 2017 07:00 Ökukennarar hljóta að vera versta starfsstétt landsins. Það eru svo ævintýralega margir bílstjórar í umferðinni sem eru vondir ökumenn. Þeir verstu eru þeir sem hafa farið tvisvar í gegnum ökuskóla, nefnilega þeir sem hafa réttindi á rútur og flutningabíla. Ég keyrði norður í land fyrir helgi og þar eru margar rútur og margir trukkar á ferli. Þeir sem vinna við það að keyra stóra bíla, þeir eru verstu ökumennirnir. Dæmin eru endalaus. Ég byrjaði að gefa þessu gaum þegar við félagarnir náðum ekki Strætóvagni sem var á leiðinni niður Öxnadalsheiðina. Samt vorum við vel yfir 100 km/klst. Skyndilega fór ég að taka eftir hegðun ökumanna af meiri athygli. Og ég fór að velta fyrir mér ökukennslu á Íslandi. Er öllum bara hleypt í gegn? Er ekkert eftirlit með því hvað ökukennari er að kenna? Umferðarmenning í Reykjavík er trúlega ein sú ömurlegasta í heimi. Allir tala í símann og enginn gefur stefnuljós. Enginn tekur tillit og allir eru að drífa sig. Hvar í heiminum er fólk á vinstri akrein sem er á löglegum hraða? Svona mætti lengi telja. Erlendis, þar sem ég hef sest undir stýri, þar virðast hlutirnir ganga alveg ágætlega. Það er fátt ömurlegra en að sjá ökukennara vera að tala í símann sinn svo drullusama um nemandann. Ég var reyndar feginn því þegar minn fyrsti ökukennari fór í símann því hann var dæmdur barnaperri og mér leið alveg hrikalega með honum aleinn í bíl. Kannski hefur það áhrif. En mér finnst ökukennarar mega fá verðlaun fyrir að útskrifa svona marga lélega bílstjóra. Til hamingju. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Benedikt Bóas Mest lesið Hver vill eldast ? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Karlar gegn kynbundnu ofbeldi Þorgerður J. Einarsdóttir,Ingólfur Á. Jóhannesson Skoðun Að búa til eitthvað úr engu Sigurjón Njarðarson Skoðun Stafrænt ofbeldi: Ógn sem fylgir þolendum hvert sem þeir fara Jenný Kristín Valberg Skoðun 3.860 börn í Reykjavík nýttu ekki frístundastyrkinn Sara Björg Sigurðardóttir Skoðun Ég á þetta ég má þetta Arnar Atlason Skoðun „Ég veit alltaf hvar þú ert druslan þín!“ Linda Dröfn Gunnarsdóttir Skoðun Aldrei gefast upp Árni Sigurðsson Skoðun Ekki stimpla mig! Lóa Jóhannsdóttir Skoðun Engin sjálfbærni án menningar Constance Ursin,Rasmus Vestergaard,Claus Kjeld Jensen,Sarah Anwar,Varna Marianne Nielsen Skoðun
Ökukennarar hljóta að vera versta starfsstétt landsins. Það eru svo ævintýralega margir bílstjórar í umferðinni sem eru vondir ökumenn. Þeir verstu eru þeir sem hafa farið tvisvar í gegnum ökuskóla, nefnilega þeir sem hafa réttindi á rútur og flutningabíla. Ég keyrði norður í land fyrir helgi og þar eru margar rútur og margir trukkar á ferli. Þeir sem vinna við það að keyra stóra bíla, þeir eru verstu ökumennirnir. Dæmin eru endalaus. Ég byrjaði að gefa þessu gaum þegar við félagarnir náðum ekki Strætóvagni sem var á leiðinni niður Öxnadalsheiðina. Samt vorum við vel yfir 100 km/klst. Skyndilega fór ég að taka eftir hegðun ökumanna af meiri athygli. Og ég fór að velta fyrir mér ökukennslu á Íslandi. Er öllum bara hleypt í gegn? Er ekkert eftirlit með því hvað ökukennari er að kenna? Umferðarmenning í Reykjavík er trúlega ein sú ömurlegasta í heimi. Allir tala í símann og enginn gefur stefnuljós. Enginn tekur tillit og allir eru að drífa sig. Hvar í heiminum er fólk á vinstri akrein sem er á löglegum hraða? Svona mætti lengi telja. Erlendis, þar sem ég hef sest undir stýri, þar virðast hlutirnir ganga alveg ágætlega. Það er fátt ömurlegra en að sjá ökukennara vera að tala í símann sinn svo drullusama um nemandann. Ég var reyndar feginn því þegar minn fyrsti ökukennari fór í símann því hann var dæmdur barnaperri og mér leið alveg hrikalega með honum aleinn í bíl. Kannski hefur það áhrif. En mér finnst ökukennarar mega fá verðlaun fyrir að útskrifa svona marga lélega bílstjóra. Til hamingju.
Engin sjálfbærni án menningar Constance Ursin,Rasmus Vestergaard,Claus Kjeld Jensen,Sarah Anwar,Varna Marianne Nielsen Skoðun
Engin sjálfbærni án menningar Constance Ursin,Rasmus Vestergaard,Claus Kjeld Jensen,Sarah Anwar,Varna Marianne Nielsen Skoðun