Ósómaljóð í Gamla bíó

Næstkomandi mánudagskvöld klukkan 20 verða tónleikar í Gamla bió í tilefni af útgáfu Ósómaljóða Þorvaldar Þorsteinssonar í flutningi Megasar ásamt Skúla Sverrissyni og Ósæmilegri hljómsveit. Ósómaljóð komu út á vínylplötu og geisladiski hjá Mengi Records síðastliðinn föstudag. Magga Stína er meðal þeirra sem skipa Ósæmilegu hljómsveitina en hún segist sjálf skipa bakvarðasveitina ásamt fjölmörgum snillingum en það séu hins vegar Megas og Skúli sem leiði þetta áfram.

„Ég hef í raun eiginlega gert minnst af öllum en þetta er líka svona vinahópur Þorvaldar heitins sem stendur að þessu.“ Þorvaldur Þorsteinsson listamaður féll frá langt fyrir aldur fram í febrúar árið 2013, eftir einstaklega fjölbreyttan og gifturíkan feril. Á meðal verka sem Þorvaldur skildi eftir sig voru Ósómaljóðin en þau voru einnig flutt á stórtónleikum í Gamla bíó á Listahátíð í Reykjavík árið 2015.

Magga Stína segir að vitneskjan um tilurð þessara ljóða væri þó í stóra samhenginu í raun frekar nýtilkomin. „Hann hafði tekið upp kassettu með þessu í Hollandi fyrir margt löngu þar sem Þorvaldur flutti eigin lög og texta með miklum tilþrifum. Svo voru þessir textar notaðir seinna í leikritinu hans Lífið –notkunarreglur sem var sett upp af Leikfélagi Akureyrar og Nemendaleikhúsinu. En þá var það Megas sem samdi lög við þessa dásamlegu texta og ég útsetti. Þetta eru lögin við þessi ljóð sem var svo ákveðið að færa í búning og gefa út.“

Margrét segir að það sem geri Ósómaljóðin svo einstök sé í raun hvernig þau endurspegli Þorvald. „Þau tala til okkar eins og hann gerði á sinn einstaka hátt. „Sem listamaður hafði hann svo miklu að miðla og með kímnigáfu sinni bjó hann yfir einstökum hæfileika til þess að sýna heiminum fram á fáránleika sinn. Hann var mikill og góður íslenskumaður auk þess að vera alveg trylltur húmoristi þó hann hafi verið í kaldhæðnari kantinum. Það eitt og sér að Megas skuli taka sig til og semja tónlist við texta Þorvaldar segir í raun allt sem segja þarf um hvað Ósómaljóðin eru frábær. Þorvaldur var öðlingur og engum líkur. Í senn bjartari og svartari en andskotinn.“

Greinin birtist fyrst í Fréttablaðinu 16. desember.