Þökkuðu fyrir sig með því að skíta á pallinn við útidyrnar

Hún var ömurleg aðkoman þegar Stefán Jökull Jakobsson yfirskálavörður Ferðafélags Íslands kom við í skála Ferðafélagsins á Fimmvörðuhálsi í síðustu viku: Baldvinsskála. Þar höfðu einhverjir brotist inn, gengið skelfilega um og kvöddu með því að skíta við útidyrnar.

Skálinn er á Fimmvörðuhálsi, við upphafið á Laugaveginum sem er ein vinsælasta gönguleið landsins, milli Skóga og Þórsmerkur. Þar stendur Baldvinsskáli, hús sem Ferðafélagið tók við rekstri á fyrir sjö árum og hefur reynt að halda við eins vel og mögulegt er.

„Svo komum við að húsinu, við vorum að undirbúa það fyrir sumarnotkun, og þá er aðkoman þannig að það var búið að brjótast inn í læstar vistarverur í húsinu, hirða út allskonar búsáhöld sem eiga ekki að vera í notkun yfir vetrarmánuðina, búið að elda á því öllu, skafa af óhreinum pottum beint á gólfið allt skilið eftir skítugt og ógeðslegt. Um öll borð og alla sali. Til þess að kóróna þessa umgengni fóru þau út fyrir framan húsið, á pallinn við inngönguhurðina og skitu þar.“

Ömurleg aðkoma

Stefán Jökull segir þetta afar dapurlegt og bendir á að aðeins séu átta metrar yfir í kamar sem stóð opinn og þar var hægt að gera þarfir sínar, eins og lög gera ráð fyrir. Ásetningurinn, að valda tjóni og vanvirða staðinn, blasir þannig við.

„Þetta er ferlega ömurlegt. Sem betur fer er þetta undantekning, að lenda í svona en þetta hefur verið að færast í aukana á undanförnum árum. Ótrúlega sorgleg aðkoma stundum, hvernig fólk hefur hagað sér,“ segir yfirskálavörðurinn.



Þetta var utan hefðbundins ferðatíma, almennar rútuferðir eru ekki farnar að ganga og sumarvertíðin varla komin í gang. Stefán Jökull lýsir því að þeir hafi reynt að komast að því hverjir voru þarna á ferð, líklega sólarhring áður en Ferðafélagsmenn bar að garði, með því að spyrjast fyrir en ekki haft erindi sem erfiði. Stefán Jökull segir að það þýði lítt að tala við lögreglu; hún hafi ekkert sem hönd á festir.

„Þetta er ferlega leiðinlegt. Nú er ég að fara eftir hálfan mánuð að opna alla skála á hálendinu og vona bara ég lendi ekki í öðru eins.“

Í það minnsta tveir á ferð

Stefáni Jökli er brugðið, sem von er. Hann bendir á að ferðafélögin, hvorki Útivist né Ferðafélagið, hafi úr miklum fjármunum að moða en séu að gera sitt besta til að ferðamenn geti notið sín á fjöllum. Leirmunum og pottum þurfti að farga og því er um leyndan kostnað að ræða.

Ekki er hægt að segja til um hversu lengi hinir ógæfulegu ferðalangar dvöldu í húsinu, Stefán Jökull metur það svo af ummerkjum að viðkomandi hafi haft þar sólarhrings viðkomu; komið að degi, verið um kvöld og yfir nótt og haft sig þá á brot.

„Miðað við ummerki reikna ég með því að þetta hafi verið þrír einstaklingar, miðað við fótspor við skálann og notkun á búsáhöldum. En, klárlega í það minnsta tveir því þeir voru tveir sem höfðu fyrir því að skíta fyrir framan dyrnar.“