Spencer æfur og segir upptökur af Bar Ananas sanna mál sitt

Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu taldi ekki tilefni til að ákæra tvo Íslendinga sem grunaðir voru um að byrla rithöfundinum Robert Spencer vorið 2017. Rannsóknarniðurstöður embættisins bentu upphaflega til þess að málið væri líklegt til sakfellingar, en að frekari gagnaöflun lokinni var það talið ólíklegt. Spencer hefur sjálfur margt við málið að athuga og telur það lykta af samsæri vinstrimanna.

Í nýrri færslu á heimasíðu sinni reifar Spencer rannsóknarniðurstöðu aðstoðarsaksóknara Lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu um mál sitt. Henni var inn rúmum þremur mánuðum eftir meinta byrlun, þann 11. maí 2017, en niðurstöðunni lýkur á því mati aðstoðarsaksóknarans að málið sé líklegt til sakfellingar. Byggði það ekki síst á upptökum úr öryggismyndavélum á skemmtistaðnum Bar Ananas, sem taldar voru sýna tvo íslenska karlmenn á þrítugsaldri blanda fíkniefnum í drykk Spencer.

Sjá einnig: Robert Spencer segir Íslending hafa eitrað fyrir sér

Málið var sent til ákærusviðs héraðssaksóknara, áður en lögreglan á höfuðborgarsvæðinu fékk það aftur í sínar hendur. Sjö mánuðum eftir að saksóknari skilaði fyrrnefndum niðurstöðum sínu ákvað embættið að fara fram á frekari gögn; vitnisburð læknisins sem annaðist Spencer á Landspítalanum auk þvag- og blóðsýnis. Vottur af MDMA og amfetamíni fannst í þvagi Spencer ef marka má bráðamóttökuskrá.

Þessi sýni voru þó ekki lengur til staðar enda 11 mánuðir liðnir frá því að Spencer leitaði á Landspítalan. Samkvæmt verklagsreglum spítalans er sýnum sem þessum eytt nokkrum dögum eftir að þau eru tekin. Spencer hefur því ýmislegt út á þessa ákvörðun saksóknara að athuga. „Bjuggust þau í alvöru við að þau myndu geyma sýnin í 11 mánuði? Var þetta tilraun héraðssaksóknara til að eyðileggja málið? spyr Spencer í færslu sinni.

Einn liður í gagnrýni Spencer er að lögreglan og héraðssaksóknari hafi komist að sitthvorri niðurstöðunni í málinu; lögreglan taldi það líklegt til sakfellingar en héraðssaksóknari ekki. Ólafur Þór Hauksson, héraðssaksóknari, segir í samtali við Vísi að þó svo að skoðanamunur sem þessi sé ekki óvenjulegur eigi hann ekki við í þessu tilfelli. Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu hafi farið fram á frekari gagnaöflun í máli Spencer og að endingu ákveðið að hætta rannsókn því ekki var talið tilefni til að gefa út ákæru í málinu. Það hafi því ekki verið héraðssaksóknari sem tók þessi ákvörðun eins og Spencer lætur í veðri vaka í færslu sinni.

Hvað sem því líður er Spencer ósáttur með það hvernig málið þróaðist og telur hann að íslensku karlmennirnir sem sjást á öryggisupptökunum „eigi að vera í fangelsi fyrir að eitra fyrir mér,“ eins og Spencer orðar það. Þar að auki hefur hann ýmislegt við bráðamóttökulækni á Landspítalanum að athuga, en hann hefur áður viðrað þær athugasemdir sínar í fjölmiðlum. Læknirinn hafi reynt að gera lítið úr atvikinu, verið ókurteis og ónærgætinn.

Kvíðakast, ekki eitrun

Spencer kvartaði undan lækninum til siðanefndar Læknafélagsins, sem að endingu taldi ekki tilefni til að ávíta lækninn. Í svörum hans til siðanefndarinnar svarar læknirinn gagnrýni Spencer þar og segir meðal annars:

Það er hlutverk lögreglu að skera úr um hvort Hr. Spencer hafi sjálfur innbyrt efnin eða verið byrluð þau og leitaði Hr. Spencer sannarlega til lögreglunnar til að fá nánara mat á því. Það breytir í engu tilliti læknisfræðilegu áliti mínu, byggt á tæplega tveggja áratuga reynslu af störfum við lækningar, að einkenni Hr. Spencers hafi stafað af kvíðakasti.

Spencer segist í færslu sinni vera sannfærður um að læknirinn og hinir meintu byrlarar muni aldrei þurfa að taka afleiðingum gjörða sinna. „Það sem gerðist er þó á allra vitorði í dag, rétt eins og vilji íslenskra stjórnvalda til að gera mann, sem hefur ekki réttu pólitísku skoðanirnar, að fórnarlambi.“