Handagangur í öskjunni á hárgreiðslustofum

Örtröð er nú á öllum rakara- og hárgreiðslustofum höfuðborgarsvæðisins en í dag var aflétt banni við starfsemi þeirra. Eins og kunnugt er var þeim, ásamt ýmsum öðrum rekstri gert að loka í sóttvarnarskini vegna Covid-19 faraldursins. Ljósmyndari og blaðamaður Vísis fóru í morgunsárið á hina sögufrægu stofu Hárhornið við Hlemm nú í morgun til að taka púlsinn og þar gekk mikið á. Opnað var klukkan tíu en þá þegar var komin röð fyrir utan þó kalt væri í veðri; stillt en hartnær tíu stiga frost.

Á Hárhorninu ræður Lilja Torfadóttir ríkjum en hún tók við rekstrinum eftir dag föður hennar, hins þjóðþekkta Torfa rakara Geirmundssonar. En Lilja starfaði með föður sínum þar áður en hann féll frá og hún saknar hans. Torfi kunni að koma orðum að hlutunum og ekkert vantar uppá að Lilja hafi munninn fyrir neðan nefið.

„Ég get alveg sagt þér það að Torfi hefði haft sitthvað við þetta að athuga. Hann hefði talið að gríman veitti falskt öryggi og honum hefði fundist þessi lokun alveg fáránleg,“ segir Lilja og glottir.

Tvisvar sinnum sex vikna frí heldur mikið

Blaðamaður misnotaði aðstöðu sína án þess að depla auga, smokraði sér í einn af fjórum stólum stofunnar og ræddi við Lilju meðan hún lét skærin dansa yfir hausamótum blaðamannsins og snyrti úfinn kollinn.

Þá þegar voru ýmsir fastakúnnar mættir og úti norpuðu nokkrir sem þurftu sárlega á klippingu að halda. Á Hárhorninu er fyrirkomulagið þannig að þar eru ekki tímapantanir heldur mæta menn bara.

„Ég hef bara aldrei lent í öðru eins. Bara ekki síðan ég byrjaði að vinna 16 ára gömul,“ segir Lilja en henni þótti það verra að vera gert að taka sér 6 vikna frí öðru sinni á þessu ári. En í mars var einnig gripið til þess ráðs að loka hárgreiðslustofum. Lilju finnst þetta harðar aðgerðir í ljósi þess að fá dæmi eru um að smit hafi komið upp á hárgreiðslu- og rakarastofum. Og líklega engin eftir að grímuskylda var tekin upp.

„Mér sýndist það þegar ég var að þæfa mig í gegnum smáa letrið. En maður skilur þetta svo sem. Það var komið upp eitthvað fár. Og kúnnarnir okkar hafa ekki verið með neina stæla. Þeir hafa tekið þessu vel. Einn eða tveir með kjaft þegar grímuskyldan var tekin upp en þetta hefur gengið vel,“ segir Lilja.

Telur ekki marga hafa stolist til að klippa heima

Hún gerir ráð fyrir því að klippa í allan dag, sennilega til klukkan sex. Hún tekur að jafnaði fjóra til fimm á klukkutíma þegar mikið er að gera þannig að þeir verða margir hausarnir klipptir í dag. „Í mars, í lokuninni þá, var ég fram á kvöld. 

Þá var betra veður og þá var stanslaus röð hér langt upp Laugaveginn. Ég nenni því ekki núna. En þá komu margir sem voru komnir með afar skrýtna hárgreiðslu,“ segir Lilja og hlær. Hún vísar þá til þess að einhverjir höfðu reynt að klippa sig sjálfir eða fengið einhvern til þess.

Aðspurð þverneitar Lilja því að hafa verið að klippa og lita í heimahúsum. Og henni er til efs að margir hárgreiðslumenn hafi laumast til þess. „Menn vilja ekki rjúfa samstöðuna.“ En síminn hefur ekki stoppað og margir leitað eftir leiðum til þess að vera sæmilega til hafðir um hausinn. Nú stefnir allt í að menn geti verið sómasamlegir og með greiðsluna í lagi yfir hátíðarnar sem eru á næsta leyti. En víst er að það þarf að vinna upp glataðan tíma og vinna á úr sér vöxnu hárstrýinu.