Lítil bókabrenna á Gróttu

„Já, þetta gekk vonum framar. Það var góð mæting og fólk óhrætt við að stíga út fyrir borgarlýsinguna og inn í myrkur tunglsins. Við seldum öll eintökin,“ segir Dagur Hjartarson skáld, rithöfundur og annar forleggjari Tungls forlags. Félagi hans er Ragnar Helgi Ólafsson.

Í gær var haldið svokallað tunglkvöld á vegum útgáfunnar, í gamla bænum við Gróttuvita en viðburðurinn var hluti af dagskrá Sequences-listahátíðarinnar. Þar var fagnað útgáfu bókanna Rauðir hestar eftir Elísabetu Jökulsdóttur, sem var sérstakur heiðursgestur uppákomunnar og svo Ljósagangur: Vísindaskáldsaga eftir Dag. 

Bækurnar voru aðeins gefnar út í 69 eintökum og það lá fyrir að þær bækur sem ekki myndi seljast þar og þá yrðu brenndar á báli. Bækurnar tvær voru seldar saman í kippu og var tíðindamaður Vísis á staðnum; þetta var mögnuð stund. En það kom ekki til þess að þær bækur lentu á bálinu.

Að brenna bók á Íslandi hefur aðra merkingu en í Evrópu

Dagur segir ekki á vísan að róa. Það hafi gengið vel að koma útgefnum bókum út að þessu sinni en hin sérstæðu útgáfukvöld Tunglið forlags hafa verið haldin allt frá árinu 2013.

„Við erum með tryggan hóp sem mætir alltaf. En við vissum ekki hvernig vindar myndu blása þetta kvöld. Í fyllstu merkingu. Það blæs oft vel á Gróttu en það var stillt og við náðum að magna upp gott ljóð í þessu logni.“

Dagur segir að bækurnar séu seldar saman, í pörum til að tryggja sanngjarna dreifingu. Það sé hið eina rétta, höfundarnir eru ekki að kjást sín á milli, þetta eina kvöld. Í því felist fegurð og samstaða. En samt var kveikt í einni bók eins og myndskeið hér neðar ber með sér.

„Jú, Tunglið les í markaðinn og sáum að við þyrftum að tryggja okkur eitt eintak til að geta vermt hendur okkar eftir langt og erfitt dagsverk. 

Alltaf magísk stund þegar kveikt er í bók en það hefur aðra þýðingu hér á spássíu Evrópu, eins og Sigurður Pálsson kallar það, en úti í Evrópu.

Hér er þetta tengt útilegustemmingu og huggulegheitum. Við fundum það í enn eitt skiptið í gærkvöldi þar sem síðustu gestirnir söfnuðust saman; sjálfsprottin ljóðastund, fólk að þylja upp kvæði eftir sig og aðra og bækurnar brunnu,“ segir Dagur og kjaftar á honum hver tuska.

Dagur og Elísabet laus undan táknrænni byrði

Skáldið Dagur segir að þannig hafi höfundurinn verið losaður undan táknrænni byrði eilífðarinnar sem fylgir bókaútgáfu.

„Þarna settum við punkt. Höfundurinn þarf ekki að rekast á bók sína á óvæntum stað, andartakinu er lokið. Við Elísabet erum frjálsustu höfundar Íslands í dag.“

Ekki fengu allir bækur í gærkvöldi sem vildu. Ef ég myndi vilja eignast bókina, ég er þá í djúpum skít?

„Já, þú ert í djúpum skít. Hins vegar sinnir prentsmiðjan skylduskilum til bókasafana. Bókasöfn voru með útsendara á Tunglkvöldi. En í öllu falli fer þetta inn í skylduskil og er þar bryn- og eldvarið í kjallara og svo óvarið í lesrými.“