Á höttunum eftir norð­lensku blóði á Dal­vík

Það getur verið stórt fyrsta skrefið að gefa blóð vitandi að þar bíður manns sprauta. Þótt sekúndustungan reynist einstaka fólki ofviða þá er mikill meirihluti sem nýtur þeirrar tilfinningar að gefa til baka til samfélagsins, og mögulega bjarga mannslífi.

„Við förum alltaf tvisvar á ári hingað til Dalvíkur og Húsavíkur. Svo verðum við í næstu viku á Sauðárkróki, förum í fyrsta skipti á Hvammstanga og Blönduós.“

Þetta segir Sigríður Ósk Lárusdóttur hjúkrunarfræðingur sem er hluti af teymi Blóbankabílsins, stödd á Dalvík eftir heldur dræma mætingu á Húsavík í gær. Sem kom á óvart.

Allir í berjamó?

„Það hefur verið góð þátttaka hérna, bæði á Dalvík eða Húsavík. Við veltum fyrir okkur hvort fólk væri í berjum eða svoleiðis í gær. Við allavega hvetjum fólk til að koma, Ólafsfirðinga og Dalvíkinga til að skjótast til okkar. Við verðum við íþróttahúsið til klukkan fjögur í dag.“

Hún minnir á að blóðgjöf sé ein af undirstöðum heilbrigðisþjónustunnar.

„Við þurfum blóðgjafir fyrir hinar ýmsu aðgerðir, þegar verður slys. Þetta er mikið notað við krabbameinsmeðferðir. Við gætum lítið gert ef við hefðum ekki blóð,“ segir Sigríður og hvetur alla heilsuhrausta Dalvíkinga og nærsveitunga átján ára og eldri til að mæta við íþróttahúsið á Dalvík í dag.

Gestir Blóðbankans þekkja að þaðan fer enginn svangur heim.

Soðbrauð með hangikjöti

„Í dag er soðbrauð með hangikjöti og kleinur. Það er reyndar ekki kaffi, við höfum ekki aðstöðu til þess í bílnum. En það er djús.“

Þá eru nýliðar sem reynsluboltar hvattir til að mæta.

„Það er tekið sýni við fyrstu komu. Þá er tekin heilsufarsskýrsla og þá getur fólk gefið þegar við komum næst. Eða á Akureyri, við erum með blóðsöfnun á Glerártorgi,“ segir Sigríður og beinir orðum sýnum til fólks með blóð í æðum fyrir Norðan.

Þá má bæta því við að fjölmargir landsmenn hafa ekki hugmynd í hvaða blóðflokki þeir eru. Svarið við þeirri spurningu fæst í Blóðbankanum.