„Sér­stakar á­stæður“ urðu til þess að dómur skrifstofustjórans var ekki birtur

Á föstudaginn fjallaði Morgunblaðið um að dómur Magnúsar Stefáns hefði ekki verið birtur, en almennt eru flestar úrlausnir héraðsdómstóla birtar á vef dómstólanna.

Vísir sendi Arnbjörgu Sverrisdóttur, dómstjóra Héraðsdóms Norðurlands eystra, fyrirspurn vegna málsins og falaðist eftir svörum um hvers vegna dómurinn var ekki birtur. 

Hún segir dóminn ekki hafa verið birtan á grundvelli greinar reglna dómstólasýslunnar um birtingu úrlausna, sem kveður á um að þegar sérstaklega stendur á geti dómstjóri með hliðsjón af hagsmunum málsaðila eða annarra sem getið er í dómsúrlausn ákveðið að vikið skuli frá meginreglunni um að úrlausnir skuli birtar.

„Þær sérstöku ástæður sem fyrir hendi voru eru þess eðlis að persónuverndarsjónarmið standa því í vegi að ég geti upplýst um þær,“ segir í Svari Arnbjargar.

Dómurinn óskilorðsbundinn að hluta

Með fyrirspurn Vísis fylgdi einnig beiðni um afhendingu á dóminum en dómstólum er skylt að verða við slíkri beiðni. Í dómsorði segir að Magnús Stefán skyldi sæti fangelsi í tvö ár en fresta skyldi fullnustu 21 mánaðar af refsingunni og sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins.

Þá skyldi hann sæta upptöku á 7.644.514 krónum sem embætti sérstaks saksóknara lagði hald á árið 2015. Þeim fjármunum skyldi ráðstafað til greiðslu á dæmdum skaðabótum Arion banka samkvæmt dómi Hæstaréttar í máli bankans á hendur Magnúsi Stefáni. 

Þá skyldi Bás ehf., verktakafyrirtæki sem einnig var ákært, sæta upptöku á 4,6 milljónum króna.

Loks var Magnús Stefán dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar upp á 15,6 milljóna króna.

Notaði bankareikninga viðskiptavina í eigin þágu

Í dóminum segir að Magnús Stefán hafi verið skrifstofustjóri Afls en látið þar af störfum í júní árið 2015. Í september sama ár hafi embætti sérstaks saksóknara borist kæra sparisjóðsins, vegna gruns um mögulega refsiverða háttsemi Magnúsar Stefáns, í tengslum við störf hans fyrir sjóðinn. 

Hann hafi verið grunaður um að hafa misnotað bankareikninga viðskiptavina sparisjóðsins í eigin þágu og í þágu verktakafyrirtækisins Báss ehf., þar sem hann var einn af eigendum, og framkvæmdastjóri fram til ársins 2010. Rannsóknin hafi undið upp á sig þar sem í ljós hafi komið fleiri brot. 

Þann 27. september árið 2016 hafi Arion banki, sem þá hefði tekið við öllum réttindum og skyldum Afls, lagt fram aðra kæru á hendur Magnúsi Stefáni. 

Rannsóknin hafi verið umfangsmikil og einnig tafist vegna veikinda Magnúsar Stefáns.

Dró sér og Bás alls 53 milljónir króna

Í dóminum segir að Magnús Stefán hafi verið ákærður fyrir fjárdrátt í sjö ákæruliðum. Hann hafi helst dregið Bás ehf. fé en einnig sjálfum sér. Alls hafi fjárdrátturinn numið 53.491.588 krónum.

Þá hafi hann verið ákærður fyrir umboðssvik, með því að hafa misnotað aðstöðu sína og stefnt fjármunum sparisjóðsins í verulega hættu á árinu 2011. Hann hafi farið út fyrir heimildir sínar til lánveitinga og gegn starfsfyrirmælum með því að láta Afl veita fjórum ótilgreindum einstaklingum ótryggt lán í formi fimm milljóna króna hækkunar yfirdráttarheimildar á bankareikningum hjá hverjum þeirra, samtals að upphæð tuttugu milljóna króna. 

Það hafi hann gert í tilefni af beiðni fyrirsvarsmanns ótilgreinds einkahlutafélags, um lánveitingu að sömu heildarupphæð, en fjárhæðirnar hafi hann millifært af reikningum mannanna fjögurra yfir á bankareikning í eigu einkahlutafélagsins til lækkunar á yfirdráttarskuld félagsins við sparisjóðinn, sem hafi gert því mögulegt að auka yfirdrátt af bankareikningnum sem þeirri fjárhæð nam.

Loks hafi hann verið ákærður fyrir peningaþvætti með því að hafa tekið við og umbreytt ávinningi af refsiverðri háttsemi úr reiðufé í bankainnstæðu með því að taka við og leggja inn á bankareikning sinn hjá Afli samtals 10,500 króna í reiðufé sem að öllu leyti eða að hluta til var ávinningur ótilgreindra refsiverðra brota en umræddum fjármunum ráðstafaði ákærði út af reikningi sínum.

Játaði sök að öllu leyti

Í dóminum segir að Magnús Stefán hafi komið fyrir dóm og játað sök samkvæmt ákæru. Með játningu hans, sem ekki væri ástæða til að efa að væri sannleikanum samkvæm, og gögnum málsins, væri nægilega sannað að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst. Því yrði lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu.

Við ákvörðun refsingar yrði litið til þess að um umtalsverða fjármuni hafi verið að ræða og þess að sá tími sem brotin stóðu yfir og aðgerðir Magnúsar Stefáns til að leyna þeim bendi til einbeitts ásetnings. Hins vegar yrði einnig litið til þess að Magnús Stefán hefði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað og að hann hafi gengist við brotum sínum, að miklu leyti frá upphafi rannsóknar. 

Þá yrði til þess liðið að nær átta ár hafi verið liðin frá síðasta broti sem Magnús Stefán væri dæmdur fyrir. 

Með vísan til þess hve langt er liðið væri frá brotunum, þess tíma sem rannsókn og meðferð málsins hefði tekið og veikinda Magnúsar Stefáns þætti mega fresta fullnustu hluta refsingarinnar skilorðsbundið.