Bara „random“ að rass­skella stjúp­dóttur sína og vin­konu hennar

Karlmaðurinn hafði hlotið sjö mánaða fangelsisdóm, skilorðsbundinn til tveggja ára, í Héraðsdómi Suðurlands vegna kynferðisbrota gegn stjúpdóttur sinni þegar hún var tólf til fjórtán ára gömul. 

Í málinu hafði honum verið gefið að sök að hafa á árunum 2018 til 2021 ítrekað slegið stúlkuna í rassinn og í eitt skipti nuddað beran rass hennar, læri og innanverð læri. Stúlkan var þá 12 til 14 ára gömul. 

Hann neitaði sök og hélt því fram að um hefði verið að ræða leik og djók í samskiptum þeirra.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar þar sem ákæruvaldið krafðist þyngri dóms en maðurinn krafðist sýknu.  

Landsréttur leggur í niðurstöðu sinni sérstaka áherslu á að framburður frá vinkonu stjúpdótturinnar og móður hafi verið trúverðugur.

Hafi nuddað hana að hennar beiðni

Fyrir héraðsdómi viðurkenndi hann að hafa nuddað stúlkuna en sagði það hafa verið að hennar beiðni. Þegar hann nuddaði hana hafi vinkona stjúpdótturinnar verið viðstödd allan tímann og móðir hennar verið í dyragættinni og séð hvað væri að fara fram. Engar athugasemdir hafi komið fram þá. Hann sagðist ekki hafa nuddað beran rass hennar né innanverð læri. Hann hefði lært nudd og væri vel að sér í líffærafræði. Hann hafi veitt nuddið af þekkingu en ekki til að brjóta á stúlkunni.

Í Landsrétti neitaði maðurinn að hafa nuddað svokallaðan maximus-vöðva stúlkunnar þrátt fyrir að hafa fyrir héraðsdómi sagst hafa nuddað þann vöðva. Héraðsdómur hafði bent á að umræddur vöðvi væri stærsti rassvöðvinn og því þótti dómnum vera innbyrðis ósamræmi í framburði mannsins sem bæði sagðist hafa nuddað vöðvann en ekki hafa nuddað rass hennar.

„Random“ rasskelling eða „dangl“?

Fyrir héraðsdómi viðurkenndi maðurinn að hann hefði „danglað“ í rass stjúpdóttur sinnar og einnig vinkonu hennar en sagði það vera grín. 

Spurður út í rassskellingarnar sakargiftir fyrir Landsrétti sagði hann að háttsemin hefði verið „random“. Maðurinn kvaðst ekki hafa haft ásetning til að brjóta á brotaþola og að hann hefði hætt háttseminni tímabundið eftir að móðir brotaþola bað hann um það.

Fyrir dómi sagði stúlkan að sér hafi alltaf þótt þetta óþægilegt, sérstaklega í eitt skipti þegar hann hafi sagt: „Æj nei djók, þú gætir fílað þetta.“

Hún hafi ekki þorað að kvarta undan þessu fyrr en maðurinn hafi líka gert þetta við vinkonu hennar. Vinkonan benti á fyrir dómi að maðurinn hefði greinilega ekki verið að slá „út í loftið“ og höndin hafi ekki endað óvart á rassi þeirra.

Sagði manninn gægjast inn í bað gegnum gat í veggnum

Vinkonan var sérstaklega spurð út í fund sem hún hefði átt með stjúpdótturinni og móður hennar í kjölfar þess að hin síðarnefnda hafði skýrt dóttur sinni frá gati á vegg í þvottahúsi, sem móðirin taldi að ákærði hefði notað til að gægjast inn í baðherbergið þegar brotaþoli var í sturtu. 

Við sama tækifæri hefði móðir brotaþola greint vitninu frá gatinu og jafnframt að sú uppgötvun hefði leitt til skilnaðar hennar og ákærða.

Landsréttur taldi að háttsemi mannsins væri kynferðislegs eðlis og að sönnun væri komin fram sem ekki yrði véfengd með skynsamlegum rökum. Því var hann sakfelldur fyrir kynferðislega áreitni samkvæmt 2. mgr. 202. gr.

Dómurinn tekur sérstaklega fram að verulegur dráttur hafi orðið á málsmeðferðinni, en að ákærða verði ekki um það kennt. Þessi dráttur hafði þó bein áhrif á ákvörðun um refsingu þar sem fangelsisdóminum var frestað og skilorðsbundinn, m.a. vegna þess hve langur tími var liðinn frá brotinu.