Fá sálfræðitíma en vilja bætur

Sálfræðiþjónustan er ætluð þeim sem voru vistaðir á vöggustofunni árin 1974 til 1979. Þetta er meðal aðgerða sem borgarráð samþykkti í kjölfar útgáfu skýrslu nefndar um starfsemi vöggustofunnar.

Tvær nefndir voru skipaðar til að taka fyrir starfsemi Vöggustofu Thorvaldsensfélagsins, annars vegar árin 1949 til 1973 og hins vegar árin 1974 til 1979. Fyrri nefndin taldi það hafið yfir allan vafa að vera barnanna á vöggustofunni hefði umtalsverð áhrif á líf þeirra en þau lifðu almennt skemur en jafnaldrar þeirra og voru líklegri til að fara á örorku. 

Seinni nefndin komst hins vegar að því að ekki væri hægt að fullyrða það í skilningi laga að börnin sættu illri meðferð meðan á dvöl þeirra stóð. Þau lifðu þó einnig almennt skemur og voru líklegri til að fara á örorku.

Tíu sálfræðiviðtöl

Reykjavíkurborg hefur nú samið um sálfræðiþjónustu fyrir börnin í seinni hópnum, það er börnin sem dvöldu á vöggustofunum árin 1974 til 1979. Þeim er bent á að hafa samband við Reykjavíkurborg og óska eftir þjónustunni. Þau hyggjast greiða fyrir allt að tíu sálfræðiviðtöl fyrir hvern einstakling samkvæmt fréttatilkynningu.

Þetta er álíka úrræði og boðið var upp á í kjölfar fyrri skýrslunnar en þar stóðu einnig til boða tíu fríir sálfræðitímar.

Biðla til forsætisráðherra

Þá hafa fjórir þeirra sem dvöldu annað hvort á Vöggustofunni Hlíðarenda eða Vöggustofu Thorvaldsensfélagsins sent Kristrúnu Frostadóttur forsætisráðherra bréf þar sem óskað eftir sanngirnisbótum. 

Í bréfinu er bent á að rúmlega 1500 börn voru vistuð á vöggustofunum og áðurnefndar skýrslur sýni fram á að afleiðingar starfseminnar hafi reynst mjög alvarlegar. Þær afleiðingar hefðu til að mynda verið útlistaðar þegar Katrín Jakobsdóttir, þáverandi forsætisráðherra, talaði fyrir frumvarpi um almennar sanngirnisbætur. Ósjálfbjarga börn hafi verið svipt tengslum við foreldra sína og meðhöndluð sem hlutir.

Eftir að lög um sanngirnisbætur féllu úr gildi í árslok 2023 hafi engar lagareglur um meðferð umsókna um sanngirnisbætur verið til staðar.  Með bréfinu vilja þau hvetja Kristrúnu til að greiða þeim sem dvöldu á vöggustofunum sanngirnisbætur. Þá vilja þau fá áheyrn við útfærslu laga og reglna um efnið til að koma á framfæri reynslu sinni og sjónarmiðum.