Leituðu skjóls í Hreysinu

Í tilkynningu frá Landsbjörg segir að Neyðarlínunni hafi borist aðstoðarbeiðni í gegnum Garmin miðstöðina í Bandaríkjunum eftir að fólki hafði virkjað neyðarboð í staðsetningartæki sínu.

Gul veðurviðvörun var á þessum slóðum og fyrsta viðbragð björgunarsveitanna nokkuð stórt. Kallaðar voru út sveitir frá Þjórsá í vestri að Skaftártungum og einnig voru kallaðar út áhafnir snjóbíla á Suðurlandi. „Fyrstu bílar voru fljótlega komnir á þær slóðir að ljóst var að færðin yrði ekki til trafala og ljóst á þeim tímapunkti að fólkið hafði leitað skjóls í gömlu neyðarskýli sem Slysavarnafélag Íslands, eitt þeirra félaga sem sameinuðust í Slysavarnafélagið Landsbjörg, lét reisa fyrir um 60 árum,“ segir í tilkynningu frá Landsbjörg.

Þrekuð og með kalsár

Viðbragð snjóbílaáhafna var þá afturkallað og stefndu fjallajeppar Flugbjörgunarsveitarinnar á Hellu og Björgunarsveitarinnar Dagrenningar á Hvolsvelli að neyðarskýlinu. „Símasamband var við fólkið, erlent par, og höfðu þau leitað skjóls í neyðarskýlinu eftir að hafa verið fimm daga á göngu frá Akureyri. Annað þeirra var þá orðið nokkuð þrekað og möguleg kalsár í andliti,“ segir ennfremur í tilkynningunni.

Eftir um tveggja tíma ferð komu fyrstu björgunarmenn að Hreysiskvísl rétt fyrir klukkan 12 á hádegi á gær. Fólkið var tekið inn í hlýjan bílinn og búnaður þeirra sömuleiðis. Parið var svo flutt á Heilsugæsluna á Hellu til aðhlynningar þangað sem komið um tveimur tímum síðar.

Í tilkynningu Landsbjargar er saga neyðarskýlisins sem þarna bjargaði sennilega skíðagöngufólkinu rakin:

Neyðarskýlið við Hreysiskvísl.

„Neyðarskýlið við Hreysiskvísl var eins og áður segir reist fyrir tilstuðlan Slysavarnafélags Íslands, eins forvera Slysavarnafélagsins Landsbjargar, fyrir um 60 árum. Við sameiningu Slysavarnafélags Íslands og Landsbjargar, landsambands björgunarsveita árið 1999, var fjölmörgum neyðarskýlum víðs vegar um landið úthlutað til nærliggjandi björgunarsveita til eignar og viðhalds.

Sum þeirra hafa verið rifin og til voru þeir innan björgunarsveitarinnar Dagrenningar sem vildu láta rífa skýlið við Hreysiskvísl, enda um langa leið að fara um grófa fjallvegi til að sinna viðhaldi, eða um 200 kílómetra ferð.

Fyrir 2 árum síðan setti sig í samband við Slysavarnafélagið Landsbjörgu, Ágúst Hálfdánarson, sem á sínum tíma hafði komið að smíði skýlisins með föður sínum. Hann var í kjölfarið tengdur við Dagrenningu, enda hafði hann áhuga á að koma að viðhaldi skýlisins, sérstaklega með það í huga að skíðaferðum yfir hálendi Íslands væri að fjölga og neyðarskýlið vel staðsett með þarfir skíðagöngufólks í huga.

Í kjölfarið var stofnaður hópurinn Vinir Hreysisins og viðhald hafið á skýlinu. Einnig var það kannað innan sveitarfélagsins Ásahrepps hvort ekki fengist leyfi fyrir áframhaldandi veru neyðarskýlisins á þessum stað. Skýlið stendur nú í þjóðlendu og nú í febrúar kom samþykki Forsætisráðuneytisins fyrir því að stofnuð yrði lóð fyrir skýlið.

Ef efasemdir hafa verið um tilvist þessa skýlis og verkefnið sem Ágúst hratt af stað, þá sannaði þetta litla neyðarskýli tilvist sína í gær þegar það hýsti þessa tvo skíðagöngumenn og veitti þeim skjól á meðan þau biðu björgunar.“