Bjargráður bjargaði báðum: „Í mínu til­felli var þetta ekki þess virði“

Í færslu á samfélagsmiðlum í gær sagði Eriksen bjargráðinn hafa sannað gildi sitt og gripið inn í á hárréttri stundu í leik Danmerkur og Úkraínu á sunnudaginn síðastliðinn. Í tvígang hefur bjargráðurinn bjargað Emil. 

„Bjargráðurinn er tengdur beint við hjartað og greinir allar hjartsláttar­truflanir sem þú verður fyrir,“ segir Emil í viðtali við íþróttadeild Sýnar. 

„Hann er klár og grípur inn í ef hann greinir að eitt­hvað sé í gangi sem á ekki að vera í gangi. Hjartsláttar­truflun, hraður taktur eða hvað það er. Hann hefur hjálpað mér tvisvar sinnum eftir að ég fór í fyrsta hjarta­stoppið. Hann hjálpaði mér þegar að ég var á æfingu hjá FH á leið aftur til Noregs til að halda áfram að spila. Þar fer ég í annað hjarta­stopp og bjargráðurinn kemur inn þar.“ 

„Svo er ég góður í þrjú ár, ekkert gerist og ég æfi nokkuð vel og mikið undir eftir­liti. Svo þarf ég á bjargráðnum aftur að halda þegar að ég er að spila padel á síðasta ári. Ég er mjög þakk­látur fyrir þessa græju, það eru fleiri sem eru það og Erik­sen pottþétt í dag. Að tæknin sé orðin þetta góð að hún geti gripið inn í. Á sama tíma er þetta náttúru­lega sjokk. Eitt­hvað sem maður vill klár­lega koma í veg fyrir að gerist.“

Var ekki þess virði

Í annað sinn sem Erik­sen hnígur niður á vellinum. Fyrra skiptið var á EM árið 2021. Það var eftir annað skiptið hjá Emil sem greina mátti breytingu á sýninni varðandi fram­haldið. Skórnir fóru á hilluna.

„Eftir fyrsta skiptið er þetta meira þvílíkt sjokk. Einu hugsanirnar sem ná í gegn til að byrja með eru þær að maður sé þakk­látur fyrir það að vera á lífi. Eftir fyrsta skiptið snýst þetta að öllu leiti um það. Að ég hafi lifað þetta af. Hjarta­stopp ekki með bjargráð. Það eru bara rosa­lega litlar líkur á að þú lifir það af.“

„Þú þarft að vera í aðstæðum þar sem að hlutirnir gerast mjög hratt. Ég var, sem betur fer, í slíkum aðstæðum. Í annað skiptið, þegar að bjargráðurinn greip inn í, man ég að til­finningin var meira bara: „jæja nú er þetta búið,“ og á Emil þar við knattspyrnuferilinn. 

Hann gerir ráð fyrir því að sama til­finningin sé núna að bærast um hjá Erik­sen. 

„Orðin 34 ára, búinn að upp­lifa allt sem hann hefur upp­lifað á ferlinum og þetta gerist í annað skiptið. Án þess að tala fyrir hans hönd þá var það þannig í mínu til­felli að þetta væri ekki þess virði. Maður þarf bara að setja heilsuna í fyrsta sætið og vera skyn­samur.“

Hjartað óútreiknanlegt

Eriksen hafði spilað án þess að nokkuð hjartatengt hafði gerst í um þrjú og hálft ár. 

„Þetta er eitt af því sem er erfitt með hjartað. Í mörgum til­fellum er ekkert full­kom­lega vitað hvað sé að. Það á við í mínu til­felli. Það er erfitt að segja til um hvenær þetta gæti gerst og hvenær ekki. Þá er maður svolítið að taka sénsinn. Það er aldrei úti­lokað í hans til­felli, ekki að ég viti hvað er að hjá honum, en erfitt að úti­loka að þetta geti aldrei gerst aftur. Það er ef­laust með til­komu bjargráðsins sem hann hefur fengið smá öryggi í að geta haldið áfram. Það var það sama í mínu til­felli.“

Fann ástríðu sinni farveg

Nær allt sitt líf fyrir hjartastoppið þekkti Emil vart annað en að spila fótbolta. Því var kippt frá honum á svipskotstundu en nú, 33 ára gamall, hefur hann fundið ástríðu sinni á boltanum farveg. Emil starfar í þjálfarateymi karlaliðs Breiðabliks.  

„Ég hoppaði inn í þjálfun ári eftir að ég hætti í fót­bolta. Tók smá tíma í að hreinsa hausinn fyrir sjálfan mig, njóta þess að vera lífi og geta gert það sem að ég vildi. Smá and­leg endur­hæfing fyrir mig. En auðvitað á þeim tíma var ég farinn að hugsa hvað ég ætlaði að gera næst og fann að fót­boltinn togaði mig alltaf til sín. Á endanum fer ég í þjálfun, byrja í yngri flokkunum og fann að með tímanum óx þetta ás­megin hjá mér og ég fór að hafa meiri og meiri áhuga á þessu, sökkti mér meira í þjálfarafræðina. Það endar á því að ég fæ gott til­boð í fyrra. Að koma í Breiða­blik og fara í meistara­flokksþjálfun. Sem ég hafði mikinn áhuga á. Ég er mjög ánægður með þann stað sem ég er á í dag.“

Hann sér vel fyrir sér að taka stökkið í framtíðinni og gerast aðalþjálfari.

„Aldrei að segja aldrei en ég geri mér líka grein fyrir því að fram­undan er langur vegur. Ég er á mínu þriðja ári sem þjálfari. Maður heldur oft að maður viti allt en er svo kippt niður á jörðina. Maður er enn svolítið langt frá þessu. Það er bara að geggjað að vera í þessu um­hverfi hjá Breiða­bliki. Með mjög gott þjálfara­t­eymi með mér sem ég læri af á hverjum einasta degi. Hrika­lega góðan leik­manna­hóp sem reynir á mig og ég reyni á þá. Þetta er klár­lega um­hverfi sem maður getur bætt sig mikið í.“

Viðtalið við Emil í heild sinni má sjá í spilaranum hér fyrir neðan. Frétt upp úr viðtalinu sem sýnd var í Sportpakkanum á Sýn í gær er í spilaranum ofarlega í fréttinni.