Upp­hrópanir bæjar­ráðs séu ó­tíma­bærar

„Stundum þarf að standa í lappirnar þótt maður standi einn,“ segir Jónas Már Torfason, oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi, er hann gerir grein fyrir máli sínu í Facebook-færslu. 

Kynning Sambands íslenskra sveitarfélaga á bæjarráðsfundi Kópavogsbæjar í gær um nýja reglugerð í málaflokki barna með fjölþættan vanda staðfesti þær áhyggjur sem áður hafi komið fram í bæjarráði Kópavogs. Með reglugerðinni hafi ríkið einhliða þrengt skilgreiningu á þeim hópi barna sem falla undir úrræði ríkisins, þvert á samkomulag ríkis og sveitarfélaga frá 19. mars 2025 um að ríkið tæki yfir málaflokkinn að fullu leyti.

Jónas Már sagðist ekki geta tekið undir bókun meirihlutans. Þá sökuðu bæjarfulltrúar allra flokka, nema Samfylkingarinnar, Jónas Má um að taka stöðu með ríkinu í stað sveitarfélagsins.

„Ég tók kjöri sem bæjarfulltrúi í Kópavogi til að vinna fyrir bæjarbúa og það breytist ekki þótt ríkið eigi í hlut. Ég mun eflaust fá nóg af tækifærum til að gagnrýna ríkisstjórnina þegar ég stend vörð um hagsmuni Kópavogsbæjar, en þetta mál er ekki eitt af þeim,“ segir Jónas í færslunni.

Lengi hafi lítið traust ríkt á milli ríkis og sveitarfélaga en Jónas telur ekki gagnlegt að sveitarfélögin nálgist málin með upphrópunum. Það liggi fyrir að málaflokkur barna með fjölþættan vanda sé í þróun og að vilji sé hjá ríkisstjórninni til að taka málaflokkinn yfir.

Ríkið hafi komið að borðinu með rúmlega þrjá milljarða á ári sem áður hafi fallið á sveitarfélögin. Sveitarfélögin taki ekki á sig nýjar skyldur sem hluti af því samkomulagi. Þau beri áfram ábyrgð á málaflokki fatlaðs fólks og fullorðinna með fjölþættan vanda.

„Allt annað er pólitískt teater“

Samkomulag ríkis og sveitarfélaga um börn með fjölþættan vanda sé hluti af stærri heildarendurskoðun á flóknum málaflokki og sú vinna sé yfirstandandi. Starfshópur ríkis og sveitarfélaga sé að störfum til að hafa eftirfylgni með framkvæmd samkomulagsins. 

„Það er rétti vettvangurinn til að koma sjónarmiðum sveitarfélaganna á framfæri um það sem betur mætti fara í framkvæmd samkomulagsins. Allt annað er pólitískt teater,“ segir Jónas. 

Reglugerðin umrædda hafi verið sett svo hægt væri að hefja vinnu eftir samkomulaginu með aðkomu ríkisins. „Hefði verið betra að bíða, þar sem sveitarfélögin hefðu áfram borið fulla ábyrgð á málaflokknum?,“ spyr Jónas. 

Upphrópanir bæjarráðs séu „algjörlega ótímabærar“ enda sé þetta verk í vinnslu, líkt og samkomulagið kveði á um.

„Ég veit ekki til þess að bæjarráð Kópavogs hafi einu sinni ályktað um algjört aðgerðarleysi síðustu ríkisstjórna í þessum málaflokki. Nú kemur ríkið að borðinu með rúmlega þrjá milljarða króna á ári og það á að heita einhvers konar svik?“ spyr oddvitinn.

Hagsmunum Kópavogsbæjar sé best borgið með því að halda trúverðugleika sem samningsaðili við ríkið.

„Ég stend auðvitað með sannfæringu minni í þessu máli, sem ég tel að þjóni hagsmunum Kópavogsbúa best, en það er leitt að það skuli leiða til aðdróttana frá pólitískum mótherjum um að ég sé ekki að vinna mitt starf af heilindum.“