Lúxusblogg 17. maí 2007 06:00 Eins og allir vita er komin upp lítil en vaxandi stétt ríkra karla á Íslandi. Þessir menn geta með peningunum sínum gert alls konar skemmtilega hluti sem við hinir ræflarnir getum ekki, til dæmis keypt grónar bújarðir og breytt í frístundajarðir, fengið hallærislega en rándýra poppara til að spila í afmælunum sínum eða boðið ruglverð í gömul málverk - upp á flippið. Ef fram heldur sem horfir munu auðæfin líka gera þeim kleift að kaupa langtum betri heilsugæslu og almennilega menntun fyrir afkvæmin. Grúví. Auglýsingin sem Jóhannes í Bónus setti í blöðin fyrir helgi gefur vonandi öðrum ríkum körlum hugmynd. Heilsíðan fangaði athygli landsmanna og skilaði tilætluðum árangri. Á sama hátt ættu aðrir ríkir að geta komið áríðandi persónulegum skilaboðum áleiðis, þess vegna auglýst eftir týndri húfu eða hvatt landsmenn til að sleppa því að fara á tónleikana með Josh Groban af því að hann er væmin grenjuskjóða. Framtak Jóhannesar var frábært og nú bíð ég eftir því að hinir ríku karlarnir taki við sér. Þeir hljóta að geta fengið heilbrigðum metingi útrás í heilsíðum alveg eins og í afmælisveislum og málverkauppboðum. Heilsíðan getur auðveldlega endað sem eins konar blogg ríku karlanna, lúxusblogg. Almenningur mun fylgjast spenntur með. Hver skyldi koma með heilsíðu í dag? mun fólk hugsa yfir morgunmatnum og fletta í ofboði í gegnum blöðin. Almenningur getur eignast uppáhaldsheilsíðukarlinn sinn. Hann Óli í Spons klikkar aldrei, segir fólk í veislum og vitnar í nýjustu heilsíðuna, eða: Sáuði heilsíðuna frá Bödda í Dragsúgi? Djöfull er hann alltaf góður. Mér skilst að heilsíðan kosti 300 þúsund kall. Ef 300 þúsund kall væri klink fyrir mér myndi ég líka skella heilsíðuauglýsingu í blöðin þegar ég væri í stuði. Möguleikarnir eru endalausir. Í dag myndi ég birta heilsíðu af mér í forsetastellingu við skrifborð. Kæru landsmenn, þið ættuð að skammast ykkar, myndu skilaboð mín hefjast. Þið höfðuð tækifæri til að kjósa einstakan meistara á þing, Ómar Ragnarsson, en í staðinn kusuð þið sama gamla þreytta tóbakið. Og þið fáið ekki annan séns fyrr en eftir fjögur ár! Múhahaha!!! Eiríkur Hauksson komst náttúrlega ekki áfram heldur. Týpískt. Hvers vegna á frumleikinn aldrei séns á þessu skeri? Eruði enn að naga ykkur í handarbökin yfir Silvíu Nótt? Kær kveðja, Gunni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Dr. Gunni Mest lesið Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó Anton Kári Halldórsson, Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson Skoðun
Eins og allir vita er komin upp lítil en vaxandi stétt ríkra karla á Íslandi. Þessir menn geta með peningunum sínum gert alls konar skemmtilega hluti sem við hinir ræflarnir getum ekki, til dæmis keypt grónar bújarðir og breytt í frístundajarðir, fengið hallærislega en rándýra poppara til að spila í afmælunum sínum eða boðið ruglverð í gömul málverk - upp á flippið. Ef fram heldur sem horfir munu auðæfin líka gera þeim kleift að kaupa langtum betri heilsugæslu og almennilega menntun fyrir afkvæmin. Grúví. Auglýsingin sem Jóhannes í Bónus setti í blöðin fyrir helgi gefur vonandi öðrum ríkum körlum hugmynd. Heilsíðan fangaði athygli landsmanna og skilaði tilætluðum árangri. Á sama hátt ættu aðrir ríkir að geta komið áríðandi persónulegum skilaboðum áleiðis, þess vegna auglýst eftir týndri húfu eða hvatt landsmenn til að sleppa því að fara á tónleikana með Josh Groban af því að hann er væmin grenjuskjóða. Framtak Jóhannesar var frábært og nú bíð ég eftir því að hinir ríku karlarnir taki við sér. Þeir hljóta að geta fengið heilbrigðum metingi útrás í heilsíðum alveg eins og í afmælisveislum og málverkauppboðum. Heilsíðan getur auðveldlega endað sem eins konar blogg ríku karlanna, lúxusblogg. Almenningur mun fylgjast spenntur með. Hver skyldi koma með heilsíðu í dag? mun fólk hugsa yfir morgunmatnum og fletta í ofboði í gegnum blöðin. Almenningur getur eignast uppáhaldsheilsíðukarlinn sinn. Hann Óli í Spons klikkar aldrei, segir fólk í veislum og vitnar í nýjustu heilsíðuna, eða: Sáuði heilsíðuna frá Bödda í Dragsúgi? Djöfull er hann alltaf góður. Mér skilst að heilsíðan kosti 300 þúsund kall. Ef 300 þúsund kall væri klink fyrir mér myndi ég líka skella heilsíðuauglýsingu í blöðin þegar ég væri í stuði. Möguleikarnir eru endalausir. Í dag myndi ég birta heilsíðu af mér í forsetastellingu við skrifborð. Kæru landsmenn, þið ættuð að skammast ykkar, myndu skilaboð mín hefjast. Þið höfðuð tækifæri til að kjósa einstakan meistara á þing, Ómar Ragnarsson, en í staðinn kusuð þið sama gamla þreytta tóbakið. Og þið fáið ekki annan séns fyrr en eftir fjögur ár! Múhahaha!!! Eiríkur Hauksson komst náttúrlega ekki áfram heldur. Týpískt. Hvers vegna á frumleikinn aldrei séns á þessu skeri? Eruði enn að naga ykkur í handarbökin yfir Silvíu Nótt? Kær kveðja, Gunni.
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun