Spuni út frá orðum áhorfenda Sigríður Jónsdóttir skrifar 1. september 2014 13:30 "Fyndnustu atriði kvöldsins spruttu fram á sjónarsviðið þegar leikararnir voru óhræddir við að gera grín að sjálfum sér,“ segir í dómnum. Fréttablaðið/Andri Marinó Spunaverk: Haraldurinn í Tjarnarbíói Hluti af leiklistarhátíðinni Lókal Spunaformið er aftur að hasla sér völl á Íslandi eftir töluverða lægð á síðustu árum. Á meðan Íslandsmót í spuna er haldið í Frystiklefanum á Snæfellsnesi þá sýnir spunahópurinn Haraldurinn afrakstur vinnu sinnar í Tjarnabíói á alþjóðlegu sviðslistahátíðinni Lókal. Haraldurinn er ekki einungis nafnið á hópnum, sem mætti endurskoða til að einfalda hlutina, heldur einnig nafnið á spunaaðferðinni sem leikararnir notast við. Formið (The Harold á ensku) á sér rætur Bandaríkjunum, aðallega í Chicago og New York, og er svokallaður langspuni þar sem hópurinn notar eitt orð frá áhorfendum til að spinna 30 - 40 mínútna atriði. Hópurinn sem sýndi á föstudaginn samanstóð af tólf einstaklingum sem hafa æft spuna af þessu tagi undir handleiðslu leikkonunnar Dóru Jóhannsdóttur síðustu mánuði. Þeir sýndu opinberlega í fyrsta skipti á Menningarnótt þannig að hópurinn er að taka sín fyrstu skref fyrir framan áhorfendur. Hann á hrós skilið fyrir þor og frumkvæði. Grínspuni er nefnilega flóknara fyrirbæri en virðist vera í fyrstu. Uppbygging atriðanna skiptir gríðarlega miklu máli og ekki er nóg að stóla á dónalega brandara né rembast við að leita að sniðugri lokalínu. Gullna reglan um að sýna ekki en segja frá á sérstaklega vel við þetta tiltekna form. Eins og gott uppistand þá verður sviðslistafólkið að vera á tánum, tilbúið að taka áhættu og fagna mistökum. Fyndnustu atriði kvöldsins spruttu fram á sjónarsviðið þegar leikararnir voru óhræddir við að gera grín að sjálfum sér eða settu fram snjöll tilboð sem auðvelt var að nota í skemmtilega senu. Sýningin verður ekki metin út frá stjörnugjöf þar sem þessi skemmtilegi hópur er tiltölulega nýbyrjaður í þjálfun. Þrátt fyrir nokkra veika punkta voru mörg atriði alveg sprenghlægileg. Frekari leikreynsla, áhættumeiri tilraunir og fleiri mistök munu gera þennan hóp enn þá betri.Niðurstaða: Áhugavert leikhúsform sem vert er að fylgjast með og hópurinn á frábæra spretti þegar vel tekst til. Gagnrýni Mest lesið Sjö dýrustu eignirnar sem seldust árið 2025 Lífið „Ungir drengir eru búnir að láta segja sér að þeir séu eitraðir“ Lífið „Ég er að heiðra litla Aron“ Tónlist Gummi Emil á leið í fæðubótarefnin Lífið Karlmennskan rís úr öskunni Lífið Alan Carr á Íslandi Lífið Tæplega 28 þúsund í mat á mánuði: „Hvar voru þið að svindla?“ Lífið Fannar og Vala keyptu fyrir 170 milljónir í Kjalarlandi Lífið Vill 700 milljónir fyrir höllina Lífið Viðar Örn hefur störf á Sólheimum Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Spunaverk: Haraldurinn í Tjarnarbíói Hluti af leiklistarhátíðinni Lókal Spunaformið er aftur að hasla sér völl á Íslandi eftir töluverða lægð á síðustu árum. Á meðan Íslandsmót í spuna er haldið í Frystiklefanum á Snæfellsnesi þá sýnir spunahópurinn Haraldurinn afrakstur vinnu sinnar í Tjarnabíói á alþjóðlegu sviðslistahátíðinni Lókal. Haraldurinn er ekki einungis nafnið á hópnum, sem mætti endurskoða til að einfalda hlutina, heldur einnig nafnið á spunaaðferðinni sem leikararnir notast við. Formið (The Harold á ensku) á sér rætur Bandaríkjunum, aðallega í Chicago og New York, og er svokallaður langspuni þar sem hópurinn notar eitt orð frá áhorfendum til að spinna 30 - 40 mínútna atriði. Hópurinn sem sýndi á föstudaginn samanstóð af tólf einstaklingum sem hafa æft spuna af þessu tagi undir handleiðslu leikkonunnar Dóru Jóhannsdóttur síðustu mánuði. Þeir sýndu opinberlega í fyrsta skipti á Menningarnótt þannig að hópurinn er að taka sín fyrstu skref fyrir framan áhorfendur. Hann á hrós skilið fyrir þor og frumkvæði. Grínspuni er nefnilega flóknara fyrirbæri en virðist vera í fyrstu. Uppbygging atriðanna skiptir gríðarlega miklu máli og ekki er nóg að stóla á dónalega brandara né rembast við að leita að sniðugri lokalínu. Gullna reglan um að sýna ekki en segja frá á sérstaklega vel við þetta tiltekna form. Eins og gott uppistand þá verður sviðslistafólkið að vera á tánum, tilbúið að taka áhættu og fagna mistökum. Fyndnustu atriði kvöldsins spruttu fram á sjónarsviðið þegar leikararnir voru óhræddir við að gera grín að sjálfum sér eða settu fram snjöll tilboð sem auðvelt var að nota í skemmtilega senu. Sýningin verður ekki metin út frá stjörnugjöf þar sem þessi skemmtilegi hópur er tiltölulega nýbyrjaður í þjálfun. Þrátt fyrir nokkra veika punkta voru mörg atriði alveg sprenghlægileg. Frekari leikreynsla, áhættumeiri tilraunir og fleiri mistök munu gera þennan hóp enn þá betri.Niðurstaða: Áhugavert leikhúsform sem vert er að fylgjast með og hópurinn á frábæra spretti þegar vel tekst til.
Gagnrýni Mest lesið Sjö dýrustu eignirnar sem seldust árið 2025 Lífið „Ungir drengir eru búnir að láta segja sér að þeir séu eitraðir“ Lífið „Ég er að heiðra litla Aron“ Tónlist Gummi Emil á leið í fæðubótarefnin Lífið Karlmennskan rís úr öskunni Lífið Alan Carr á Íslandi Lífið Tæplega 28 þúsund í mat á mánuði: „Hvar voru þið að svindla?“ Lífið Fannar og Vala keyptu fyrir 170 milljónir í Kjalarlandi Lífið Vill 700 milljónir fyrir höllina Lífið Viðar Örn hefur störf á Sólheimum Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira