Blessuð með algjöru metnaðarleysi

Leikkonan Brenda Blethyn er efalítið stærsta stjarna kvikmyndahátíðarinnar Stockfish. Handhafi BAFTA-verðlauna, tvisvar tilnefnd til Óskarsverðlauna og tvisvar til Emmy svo aðeins fátt eitt sé nefnt af þeim viðurkenningum sem Brenda Blethyn hefur hlotið fyrir list sína.

Rétt eins og hjá svo mörgum breskum leikurum hófst ferill Brendu Blethyn í leikhúsinu. „Ég reyni alltaf að vinna í leikhúsi þegar ég mögulega get komið því við. Við erum svo heppin hér á Bretlandi að það er ekkert stigma á milli leikhússins og kvikmyndanna – engin skammarmörk að fara þarna á milli eins og hefur til að mynda verið lengi í Bandaríkjunum þó svo ég hallist nú að því að það hafi lagast mikið.

Leikhúsið mótaði mig sem leikkonu, mína tækni og mínar aðferðir en það býr líka yfir ákveðnum munaði sem er ekki að finna í sjónvarps- og kvikmyndaheiminum. Í leikhúsinu fær maður æfingatíma og er í karakter út í gegnum sýninguna. En í kvikmyndunum er allt miklu knappara, æfingatíminn og senurnar og þess vegna finnst mér nauðsynlegt að komast í leikhússtörfin af og til.“

Brenda Blethyn var búin að vera að leika lengi í leikhúsinu þegar kom að því að prófa sjónvarp og þar bauðst henni hlutverk í sjónvarpsmynd í leikstjórn Mike Leigh. „Ég þekkti hann ekkert persónulega á þessum tíma en hafði heyrt af honum og að hann væri að gera góða hluti. Svo ég varð mjög spennt og bað umboðsmanninn minn endilega að verða mér úti um handrit. Hann vissi nú ekki hvert hann ætlaði af hneykslun, að vera að biðja um handrit frá Mike Leigh sem er ekki síst þekktur fyrir það að byrja aldrei að vinna með handrit. Ég varð óskaplega hissa á þessu og skammaðist mín reyndar pínulítið fyrir að fylgjast ekki betur með. En að vinna með þessum manni breytti öllu og í raun hefur engin haft jafn mikil áhrif á mig og hann.“

Árið 1996 var Brenda Blethyn tilnefnd til Óskarsverðlauna fyrir leik sinn í Secrets and Lies í leikstjórn Mikes Leigh. „Svona tilnefning breytir miklu. Á þessum tíma var ég orðin nokkuð þekkt hér heima en skyndilega opnuðust einhverjar alþjóðlegar dyr sem ég hafði ekki einu sinni verið að leita að. Næsta mynd sem ég var í var t.d. áströlsk og það eitt og sér var heilmikið ævintýri.

Brenda Blethyn er í tveimur myndum sem er verið að sýna á Stockfish þessa dagana og báðar eru þær eftir leikstjórann Rachid Bouchareb, Frakka af alsírskum ættum. „Það hefur verið mjög ánægjulegt að vinna með Rachid. Það eru reyndar sex eða sjö ár síðan við skutum London River en Two Men in Town var tekin í Nýja-Mexíkó og þar er ég reyndar í minna hlutverki.

En það breytir í sjálfu sér engu. Ég reyni alltaf að vinna út frá því að leita að sannleikanum. Vera trú þeirri persónu sem ég er aða takast á við hverju sinni og losa mig við egóið. Ekki láta þetta snúast um mig því ég er ekki viðfangið. Mike Leigh kenndi mér að persóna sem situr þegjandi úti í horni getur verið svo miklu áhugaverðari en þessi sem tekur gólfið og er alltaf miðpunktur athyglinnar.

Til þess að þetta gangi upp þarf maður að fjarlægja egóið því það þvælist stundum fyrir leikurum. Ég vil vinna út frá þessu og mín gæfa er að vera blessuð með algjöru metnaðarleysi,“ segir Brenda og hlær enda stutt í enskan húmorinn fyrir sjálfum sér. Hún er orðin spennt fyrir að koma til Íslands seinni partinn í dag og segir að hún sé nú aðeins búin að undirbúa sig.

„Ég fer á Edduna og svo er búið að skipuleggja fyrir mig eitthvað sem heitir Gullni hringurinn og líka ferð í Bláa lónið. En svo náði ég mér í kynningardisk um Ísland og þar kemur fram að þið séuð með reðursafn, það finnst mér alveg stórmerkilegt. Hver veit nema að ég skelli mér þangað mér til skemmtunar og fróðleiks.“