Sláinte mhaith!

Dagur heilags Patreks, þjóðhátíðardagur Íra, er haldinn hátíðlegur víða um heim í dag.

Fyrir þá sem ekki þekkja til Patreks, þá var hann um margt merkilegur maður. Honum er meðal annars gefið að hafa hrakið alla snáka sem hírðust á Eyjunni grænu á haf út – vísindamenn halda því reyndar fram að snákar hafi aldrei þrifist á Írlandi, en það er óþarfi að hengja sig í smáatriðin.

Patrekur þessi var breskur að uppruna og af góðu fólki kominn. Faðir hans var djákni og afi hans prestur, en þrátt fyrir það var Patrekur lítt trúrækið barn. Þegar hann var um sextán ára gamall var hann numinn brott af írskum sjóræningjum (já, Írar voru ekki bara fórnarlömb víkinga og Breta) sem höfðu piltinn með sér heim til Írlands.

Næstu sex ár sinnti Patrekur starfi fjárhirðis og gerðist einkar guðhræddur. Það var svo fyrir tilskipan drottins að Patrekur lét loks slag standa, flúði prísundina heim til Englands og ákvað að læra til prests.

Að náminu loknu sneri Patrekur aftur til Írlands í þeim erindagjörðum að boða hinum heiðnu Keltum kristna trú. Eitt helsta kennslugagn prestsins var þriggja laufa smári, sem Patrekur studdist gjarnan við þegar hann útskýrði heilaga þrenningu fyrir Keltum. Í dag er smárinn eitt helsta einkennismerki Írlands og er ansi fyrirferðamikill á degi heilags Patreks, en 17. mars er talinn vera dánardagur dýrlingsins.

Í dag minnist heimsbyggðin heilags Patreks, dýrlings sem fældi brott snáka frá eyju þar sem engir snákar voru, með því að teyga Guinnes, klæðast grænu og hlýða á írska þjóðsöngva. Í dag eru allir írskir.

Svo veltir maður því fyrir sér hvenær veröldin öll mun taka við sér og halda upp á 17. júní.