Þar lágu Danir í því Birta Björnsdóttir skrifar 29. janúar 2016 07:00 Eða sko ekki Danir sjálfir, þeir hafa það upp til hópa alveg ágætt held ég. Kannski á fyrirsögnin betur við þá sem sækja á náðir velmegunarinnar í Danaveldi. Umræða um fólk af öðru þjóðerni sem sest að í Danmörku er ekki ný af nálinni. Það er grunnt á aðgreiningunni í tungumálinu til að mynda. Enn er oft talað um annars- og þriðju kynslóðar innflytjendur, þegar verið er að tala um fólk fætt og uppalið þar í landi. Fyrr í vikunni samþykkti danska þingið svo afar umdeilt frumvarp sem heimilar yfirvöldum að gera upptækar eignir hælisleitenda. Gagnrýni hefur rignt yfir stjórnvöld bæði innan lands og utan. Forsætisráðherrann Lars Løkke Rasmussen grípur í sama hálmstrá og fleiri í hans sporum og segist misskilinn. Með frumvarpinu sé eingöngu verið að passa að hælisleitendur sitji við sama borð og atvinnulausir Danir, sem þurfa að selja hluta eigna sinna til að geta farið fram á bætur frá ríkinu. Ekki er einungis verið að slá vafasaman tón með því að ýja að því að hópar sem flýja stríðsátök heimafyrir geri það öðrum þræði til að geta haft það huggulegt fyrir annarra manna skattpeninga. Þarna er einnig um að ræða einhverja öfugsnúnustu aðgerð í þessum efnum sem um getur. Gefur ekki augaleið að það að „leyfa“ hælisleitendum að koma sér fyrir í nýju landi með öll sín verðmæti er vænlegra til árangurs? Skiptir þá litlu hvort verðmætin eru í formi menntunar, starfsreynslu, fjármuna eða fjölskyldu. Fólk sem fær að mæta með allt sitt til leiks hlýtur að vera líklegra til að aðlagast samfélagi sem jafningi þeirra sem búa þar fyrir. Danir eru kannski betri en við í handbolta og Júróvisjón en við skulum vera betri en þeir á öðrum sviðum. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Birta Björnsdóttir Mest lesið Vindmyllufyrirtæki í áskrift hjá íslenskum almenningi Linda Jónsdóttir Skoðun Metnaðarfull markmið og stórir sigrar Halla Helgadóttir Skoðun Er sjálfbærni bara fyrir raungreinafólk? Saga Helgason Skoðun Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Hvers virði er vara ef hún er ekki seld? Jón Jósafat Björnsson Skoðun Icelandic Learning is a Gendered Health Issue Logan Lee Sigurðsson Skoðun Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun Ógnin sem við sjáum ekki – Hið falda tungumál ungu kynslóðarinnar á netinu Birgitta Þorsteinsdóttir Skoðun Mannúð og hugrekki - gegn stríðsglæpum og þjóðarmorði Ólafur Ingólfsson Skoðun
Eða sko ekki Danir sjálfir, þeir hafa það upp til hópa alveg ágætt held ég. Kannski á fyrirsögnin betur við þá sem sækja á náðir velmegunarinnar í Danaveldi. Umræða um fólk af öðru þjóðerni sem sest að í Danmörku er ekki ný af nálinni. Það er grunnt á aðgreiningunni í tungumálinu til að mynda. Enn er oft talað um annars- og þriðju kynslóðar innflytjendur, þegar verið er að tala um fólk fætt og uppalið þar í landi. Fyrr í vikunni samþykkti danska þingið svo afar umdeilt frumvarp sem heimilar yfirvöldum að gera upptækar eignir hælisleitenda. Gagnrýni hefur rignt yfir stjórnvöld bæði innan lands og utan. Forsætisráðherrann Lars Løkke Rasmussen grípur í sama hálmstrá og fleiri í hans sporum og segist misskilinn. Með frumvarpinu sé eingöngu verið að passa að hælisleitendur sitji við sama borð og atvinnulausir Danir, sem þurfa að selja hluta eigna sinna til að geta farið fram á bætur frá ríkinu. Ekki er einungis verið að slá vafasaman tón með því að ýja að því að hópar sem flýja stríðsátök heimafyrir geri það öðrum þræði til að geta haft það huggulegt fyrir annarra manna skattpeninga. Þarna er einnig um að ræða einhverja öfugsnúnustu aðgerð í þessum efnum sem um getur. Gefur ekki augaleið að það að „leyfa“ hælisleitendum að koma sér fyrir í nýju landi með öll sín verðmæti er vænlegra til árangurs? Skiptir þá litlu hvort verðmætin eru í formi menntunar, starfsreynslu, fjármuna eða fjölskyldu. Fólk sem fær að mæta með allt sitt til leiks hlýtur að vera líklegra til að aðlagast samfélagi sem jafningi þeirra sem búa þar fyrir. Danir eru kannski betri en við í handbolta og Júróvisjón en við skulum vera betri en þeir á öðrum sviðum.
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun
Ógnin sem við sjáum ekki – Hið falda tungumál ungu kynslóðarinnar á netinu Birgitta Þorsteinsdóttir Skoðun
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun
Ógnin sem við sjáum ekki – Hið falda tungumál ungu kynslóðarinnar á netinu Birgitta Þorsteinsdóttir Skoðun