Íþróttatoppar eiga ekki að vera kynferðislegir

Þetta kemur fram í grein á vef The Guardian. Á áttunda áratug síðustu aldar var skokk nýkomið í tísku. Ung kona sem starfaði við háskólann í Vermont, Lisa Lindahl, hafði nýtekið upp á því að fara út að hlaupa daglega, sem hún na

Fyrsta auglýsingin fyrir vöruna var mynd af Lindahl og Palmer-Smith í íþróttatoppunum, með heimilisfangi og símanúmeri Lindahl fyrir pantanir.

Í dag er virði íþróttatoppamarkaðarins talið vera um 770 milljarðar íslenskra króna árlega. Á þeim markaði má þó líka finna toppa sem sýna að kvennaíþróttum er tekið af lítilli alvöru. Mjúkir magabolir með engum stuðningi fyrir brjóstin fyrir utan sentimetra af teygjanlegu efni utan um brjóstkassann uppfylla ekki þann tilgang að minnka hreyfingu á brjóstum, heldur eitthvað allt annað. Þó að sumir íþróttatoppar líti íþróttalega út þá þýðir það ekki að þeir henti íþróttaiðkendum.

Var í tveimur íþróttatoppum

Í ár eru hins vegar íþróttatoppar loksins hluti af opinberum búnaði keppenda í heimsmeistaramóti kvenna í fótbolta. Nike framleiðir íþróttatoppa fyrir 14 lið keppninnar. Áhersla er lögð á að íþróttatopparnir séu nauðsynlegur hluti af búnaði íþróttakvenna til að geta skarað fram úr.

Talskona hönnunardeildar Nike, Heaher Amuney-Day, segir að útlit innblásið af fótbolta sé „sterkt og frjálst, það stendur fyrir sjálfstraust og stolt“. Hún spáir því að íþróttakonur í dag muni hafa hvetjandi áhrif á stelpur úti um allan heim eins og hafi gerst árið 1999 þegar kvennalið Bandaríkjanna í fótbolta fór með sigur af hólmi á heimsmeistaramóti og orsakaði sprengju í þátttöku stelpna í íþróttum árin á eftir.

Eartha Pond byrjaði að spila fótbolta þegar hún var níu ára. Nokkrum árum seinna fór líkaminn að þroskast hratt og áður en hún vissi af var íþróttatoppur orðinn nauðsynlegur á æfingum. „Stundum var ég í tveimur íþróttatoppum, með púðum og böndum til að geta liðið þægilega. Ef ég gleymdi toppnum þá var ekki séns á að ég gæti tekið þátt.“

Pond spilaði fyrir bæði Chelsea og Arsenal áður en hún gerðist íþróttakennari, og þá fyrst fór hún að taka eftir dræmri þátttöku stelpna í íþróttatímum. „Ég reyndi að finna hverjar hindranirnar voru og þá komu íþróttatopparnir upp aftur og aftur.“ Ein stelpa sagði henni að mamma hennar hefði ekki efni á íþróttatoppi. Aðrar sögðu að íþróttatoppar væru ekki á lista yfir fatnað sem tilheyrði skólabúningnum og því erfitt fyrir þær að biðja um slíkan.

Brjóst eiga skilið virðingu

Í dag hvetur Pond íþróttamerki til að niðurgreiða íþróttatoppa fyrir unglingsstelpur sem þurfa á þeim að halda og berst fyrir því að íþróttatoppar séu á lista yfir nauðsynlegan búnað í námi. Ef fólki er alvara með þá kröfu að allir nemendur taki þátt í íþróttum, þá verði að koma til móts við stelpur með þessum hætti.

Á meðan fjárfesting í framþróun íþróttatoppsins hefur augljóslega mikið með nauðsynleg þægindi fyrir íþróttakonur að gera, þá er auk þess verið að senda þau skilaboð að brjóst eigi líka skilið virðingu með ókynferðislegum og óhlutgerandi hætti. Reebok notaði tækni innblásna af NASA til að búa til PureMove íþróttatoppinn og Nike í samstarfi við háskólann í Loughborough gerði lífefnafræðilegar athuganir á kvenlíkömum á hreyfingu. Aðgerðir íþróttamerkja á borð við fyrrnefnda viðleitni Reebok og Nike til að þróa íþróttabúnað fyrir konur, senda ákveðin skilaboð um breytt viðhorf til kvenlíkamans.

Árið 2013 lét þáverandi framkvæmdastjóri undirfatamerkisins Victoria’s Secret þau orð falla að engum líki það þegar íþróttatoppar láti konur líta út fyrir að vera alveg flatbrjósta. Pond segir hins vegar að „íþróttatoppar hafi það hlutverk að minnka hreyfingu á brjóstum. Fyrir íþróttamönnum er þetta í sama flokki og legghlífar og mér finnst að það ætti ekki að reyna að gera það kynferðislegt.“