Börn Úígúra tekin af fjölskyldumeðlimum og flutt í búðir fyrir munaðarleysingja

Í nýrri skýrslu mannréttindasamtakanna Amnesty International er kallað eftir því að börnum sem hafi verið flutt á stofnanir án heimildar foreldra þeirra verði sleppt. Samtökin ræddu við foreldra sem hafa þurft að flýja frá Kína en neyddust til að skilja börn sín eftir hjá ættingjum og fjölskyldumeðlimum.

Ekki hefur reynst mögulegt að ræða við fólk í héraðinu þar sem aðgengi að því er stýrt er yfirvöldum í Kína. Því þurftu rannsakendur Amnesty að ræða við fólk sem hafði flúið héraðið áður en aðgerðirnar í Xinjiang voru hertar til muna árið 2017, samkvæmt frétt BBC.

Kínverjar hafa verið sakaðir um mannréttindabrot og jafnvel þjóðarmorð gegn Úígúrum í Xinjiang. Minnst milljón þeirra hefur verið haldið í sérstökum fangabúðum og hafa ásakanir borist um kerfisbundna þrælkunarvinnu, þvingaðar ófrjósemiaðgerðir og alvarlega og umfangsmikil kynferðisbrot.

Rannsakendur Amnesty ræddu við sex fjölskyldur sem búa nú í Ástralíu, Kanada, Ítalíu, Hollandi og Tyrklandi. Öll höfðu þau bundið vonir við að börn þeirra gætu fylgt þeim eftir á en segja að komið hafi verið í veg fyrir það.

Mihriban Kader og Ablikim Memtinin flúðu til Ítalíu árið 2016. Þau skildu börn sín eftir hjá foreldrum annars þeirra en skömmu eftir það var afinn yfirheyrður af lögreglu og amman flutt í áðurnefndar fangabúðir.

Mihriban sagði aðra ættingja þeirra ekki hafa viljað taka við börnunum af ótta við að enda einnig í fangabúðum.

Þrjú barnanna voru send í sérstakar búðir fyrir munaðarleysingja en eitt, það elsta, var flutt í heimavistarskóla. Eftir að foreldrar þeirra fengu leyfi frá yfirvöldum í Ítalíu til að flytja þau þangað, reyndu börnin að komast í ræðismannsskrifstofu Ítalíu í Sjanghæ. Lögreglan flutti þau þá aftur til Xinjiang.

„Börn mín eru nú í haldi yfirvalda í Kína og ég veit ekki fyrir víst hvort ég muni geta hitt þau aftur,“ hefur Amnesty eftir Mihriban. Hann segir það versta að fyrir þeim sé eins og foreldrar þeirra séu ekki til lengur.

Í öðru dæmi þá flúðu þau Omer og Meryem Faruh til Tyrklands í lok árs 2016. Dætur þeirra tvær, fimm og sex ára, skildu þau eftir hjá foreldrum annars þeirra. Það var vegna þess að þeim var ekki kleift að taka börnin úr landi þá vegna aldurs þeirra. Önnur börn komust með þeim.

Afinn og amman enduðu þó skömmu seinna í fangabúðum og Omer og Meryem hafa ekkert heyrt af börnum sínum síðan þá.

„Við höfum ekki heyrt raddir dætra okkar í 1.594 daga,“ hefur Amnesty eftir Omer. „Við grátum á næturnar og reynum að fela sorg okkar fyrir börnunum sem eru hér með okkur.“

Ráðamenn í Kína segjast ekki halda Úígúrum í fangabúðum, heldur sé um endurmenntunarbúðir að ræða. Þá þvertaka þeir fyrir að mannréttindabrot séu framin í Xinjiang og saka fólk sem hefur stigið fram um að vera lygarar og/eða leikarar.

Þá hafa Kínverjar verið sakaðir um að notað ættingja þeirra sem flúið hafa frá Xinjiang til að ógna þeim til þess að þaga.