Fjölmiðlanefnd í stað Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar Ásdís Bergþórsdóttir skrifar 7. janúar 2025 11:03 Til er stofnun sem heitir Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin og er stofnun innan Sameinuðu þjóðanna. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin sér m.a. um læknisfræðilegt greiningarkerfi (ICD) sem heilbrigðisstarfsmönnum hér á landi ber lagaleg skylda til að nota. Ef taka þarf upp nýjar læknisfræðilegar greiningar fer fram vinna hjá Alþjóðheilbrigðismálastofnuninni sem skilgreinir þá nýja sjúkdómsgreiningu. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin ákvað á sínum tíma að taka ekki upp skjáfíkn eða aðrar slíkar fíknir, nema Gaming Disorder, tölvuleikjaröskun. Vinnan var alþjóðleg og tók mörg ár. Eftir að hafa hlustað á röksemdir starfsmanns Fjölmiðlanefndar sem er með B.A. próf í fjölmiðlafræði þá kvað hann Alþjóðaheilbrigðismálastofnunina svo í kútinn að við verðum verulega að efast um getu Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar til að vinna að heilbrigðismálum. Starfsmaður Fjölmiðlanefndar sagði: „Þetta [skjáfíkn] er svo sem ekki á lista yfir fíknir. En svo er spurningin: Erum við ekki farin að upplifa þetta dálítið sem skjáfíkn? Og ef við hlustum svolítið á innsæið þá held ég að við séum alveg farin að sjá ansi mörg merki um það.“ (1) „Og þegar við erum að tala um skjáfíkn, fíknin sem er ekki á lista yfir fíknir og það má aldrei segja þetta. Nú við ætlum að tala um fílinn í herberginu sem má ekki kalla fíl.“ (2) Greiningarkerfi Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar er bara listi! Eftir allt mitt sálfræðinám kemur í ljós að þetta læknisfræðilega greiningarkerfi sem á að ná yfir alla sjúkdóma er ómerkilegur listi sem byggir ekki á innsæi almennings. Eftir þessi ummæli stórefast ég um að við eigum að treysta lengur á Alþjóðaheilbrigðismálastofnunina um læknisfræðilegar greiningar. Mín tillaga er því: Úr því að einn starfsmaður Fjölmiðlanefndar getur leyst af fjölda manna með heilbrigðismenntun sem tóku þátt í margra ára vinnu af hverju látum við ekki Fjölmiðlanefnd taka yfir starfsemi Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar og laga þennan ICD-lista? Segjum okkur bara úr Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni, hættum við þetta greiningarkerfi – ég meina lista – og látum Fjölmiðlanefnd um að skilgreina hvað eru sjúkdómar. Þá spörum við okkur fjárútlát til Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar. Með tíð og tíma gætum við svo ráðið fólk útskrifað í fjölmiðlafræði sem lækna, hjúkrunarfræðinga, sálfræðinga og aðra heilbrigðisstarfsmenn. Þetta myndi stórspara fé því menntun heilbrigðisstarfmanna er dýr. Ég vil líka benda á að ýmsar læknisfræðilegar skoðanir (t.d. krabbameinsskimun, ristilspeglun, heilaskönnun) mætti leysa af með innsæi því innsæi kostar ekki neitt. Það er sem betur fer mikil sátt í samfélaginu um frammistöðu Fjölmiðlanefndar. Fjölmiðlanefnd gefur alltaf skýrar og greinargóðar upplýsingar eins og að skjáfíkn sé bara víst fíknisjúkdómur. Þetta er til fyrirmyndar því það er alltaf best – eins og Fjölmiðlanefnd veit – að hafa ein skýr sönn skilaboð í fjölmiðlum. Vandinn hefst þegar almenningur fær mörg sjónarmið og þarf að taka afstöðu. Þess vegna erum við svo þakklát að Fjölmiðlanefnd hafi tekið rétta afstöðu og sleppt okkur við mismunandi sjónarhorn í þessum skjánotkunarmálum. Mikið væri nú gott ef nefndin gæti afgreitt stjórnmálin á sama hátt og leiðbeint okkur um hvað er rétt þar. En sama hvað því líður þá verð ég að leggja til að öll heilbrigðisfræðsla, heilbrigðisaðvaranir og álíka verði sett á ábyrgð Fjölmiðlanefndar. Stjórnmálin mega bíða aðeins. Lýðheilsuhlutverk fjölmiðlanefndar er hins vegar óumdeilt og í það þarf engan menntaðan í lýðheilsu eða heilbrigðismálum til að sjá um það, aðeins fólk sem flytur hina einu réttu skoðun. Ég, eins og almenningur, styð rétta fræðslu til almennings um heilbrigðismál, byggða á innsæi! Enginn heilbrigður maður getur viljað fræðslu um fíknisjúkdóma eða aðra sjúkdóma út frá sjónarmiðum Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar. Landlæknisembættið eða einhver önnur stofnun gæti svo skutlað inn á vefinn hjá sér leiðbeiningum um foreldrastillingar á helstu öppum og forritum sem börn nota á íslensku. Það vantar einfaldar, skýrar leiðbeiningar á íslensku fyrir foreldra sem eru ekki vel tæknilæsir á ensku og það er alveg skiljanlegt að Fjölmiðlanefnd sé of upptekin í heilbrigðismálunum til að standa í svoleiðis. Að lokum vil ég þakka Fjölmiðlanefnd fyrir að koma með skýrar og vandaðar skilgreiningar á því hvernig á að skilgreina sjúkdóma og rjúfa þar með einokun heilbrigðisstarfsmanna á því að skilgreina sjúkdóma. Ég vona að nefndin leggi niður krabbamein á næstunni og striki það af þessum lista. Mér leiðist sá sjúkdómur mikið. Þetta er C00-C97 á listanum sem er núna í gildi á Íslandi ef þið munið það ekki úr námi ykkar! P.S. Því miður er þetta ekki sparnaðartillaga fyrir ríkisstjórnina heldur háð. 1 https://www.ruv.is/utvarp/spila/siddegisutvarpid/23825/7h2is1 á c. 14:50 mínútu 2 https://www.youtube.com/watch?v=95r1yVrzge8 á c. 11:00 mínútu Höfundur er algerlega innsæislaus sálfræðingur og það er ekki háð. Hún mun fljótlega birta grein um þær grunnspurningar sem skjáfíknisinnar hafa ekki svarað í gegnum árin. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Heilbrigðismál Fjölmiðlar Mest lesið Gini borgar ekki leiguna Birna Gunnlaugsdóttir Skoðun Aðalmeðferð í dómsmáli um netsölu áfengis eftir 2 daga Siv Friðleifsdóttir Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir Skoðun Ég hlakka til Alexandra Briem Skoðun Dýraskólinn: þegar stöðluð próf eru blekking jafnréttis Ásgeir Jónsson Skoðun Hlutverk sem ég tek með auðmýkt og ábyrgð Grétar Ingi Erlendsson Skoðun Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Þegar landið logar Hrefna Sigurjónsdóttir Skoðun Týndu börnin Telma Sigtryggsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Samfélag sem ýtir undir nærandi tengsl Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Enginn á að vera einn í Reykjavík Ellen Calmon skrifar Skoðun Ég heyri og hlusta: Um heyrnarskimun í grunnskólum Alma D. Möller skrifar Skoðun Hlutverk sem ég tek með auðmýkt og ábyrgð Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Ég hlakka til Alexandra Briem skrifar Skoðun Megum við fá bita, háttvirtur ráðherra? Katla Ósk Káradóttir skrifar Skoðun Barbabrella hægrisins í leikskólamálum Stefán Pálsson skrifar Skoðun Aðalmeðferð í dómsmáli um netsölu áfengis eftir 2 daga Siv Friðleifsdóttir skrifar Skoðun Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Kjarnorkuvopnavæðing Norðurlanda Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar Skoðun Heyra heilbrigðisyfirvöld? Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Týndu börnin Telma Sigtryggsdóttir skrifar Skoðun Heyrnin tengir okkur Karen Ósk Gylfadóttir skrifar Skoðun Dýraskólinn: þegar stöðluð próf eru blekking jafnréttis Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Heyrnarskimun er ekki kostnaður – hún er fjárfesting í framtíð barna Hildur Heimisdóttir,Kristbjörg Gunnarsdóttir,Ólafur Hjálmarsson skrifar Skoðun Verndum börn gegn ofbeldi á netinu Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Gini borgar ekki leiguna Birna Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Kynjajafnrétti forsenda þróunar og framgangs Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar landið logar Hrefna Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Kapphlaupið um sumarnámskeiðin Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hvað á unga fólkið að kjósa? Daníel Þröstur Pálsson skrifar Skoðun Með sniglaslím í andlitinu Karl Pétur Jónsson skrifar Skoðun Þegar Bítlakynslóðin verður gömul Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun Úkraína - 24. febrúar 1956 og 2022 Erlingur Hansson skrifar Skoðun Aðgerðir gegn ofbeldi meðal barna Eygló Harðardóttir skrifar Skoðun Þar sem er reykur, þar er eldur Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Sterkara Austurland – saman, ekki sitt í hvoru lagi Erlendur Magnús Jóhannsson skrifar Skoðun Latína er list mæt Arnar Freyr Sigurðsson skrifar Sjá meira
Til er stofnun sem heitir Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin og er stofnun innan Sameinuðu þjóðanna. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin sér m.a. um læknisfræðilegt greiningarkerfi (ICD) sem heilbrigðisstarfsmönnum hér á landi ber lagaleg skylda til að nota. Ef taka þarf upp nýjar læknisfræðilegar greiningar fer fram vinna hjá Alþjóðheilbrigðismálastofnuninni sem skilgreinir þá nýja sjúkdómsgreiningu. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin ákvað á sínum tíma að taka ekki upp skjáfíkn eða aðrar slíkar fíknir, nema Gaming Disorder, tölvuleikjaröskun. Vinnan var alþjóðleg og tók mörg ár. Eftir að hafa hlustað á röksemdir starfsmanns Fjölmiðlanefndar sem er með B.A. próf í fjölmiðlafræði þá kvað hann Alþjóðaheilbrigðismálastofnunina svo í kútinn að við verðum verulega að efast um getu Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar til að vinna að heilbrigðismálum. Starfsmaður Fjölmiðlanefndar sagði: „Þetta [skjáfíkn] er svo sem ekki á lista yfir fíknir. En svo er spurningin: Erum við ekki farin að upplifa þetta dálítið sem skjáfíkn? Og ef við hlustum svolítið á innsæið þá held ég að við séum alveg farin að sjá ansi mörg merki um það.“ (1) „Og þegar við erum að tala um skjáfíkn, fíknin sem er ekki á lista yfir fíknir og það má aldrei segja þetta. Nú við ætlum að tala um fílinn í herberginu sem má ekki kalla fíl.“ (2) Greiningarkerfi Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar er bara listi! Eftir allt mitt sálfræðinám kemur í ljós að þetta læknisfræðilega greiningarkerfi sem á að ná yfir alla sjúkdóma er ómerkilegur listi sem byggir ekki á innsæi almennings. Eftir þessi ummæli stórefast ég um að við eigum að treysta lengur á Alþjóðaheilbrigðismálastofnunina um læknisfræðilegar greiningar. Mín tillaga er því: Úr því að einn starfsmaður Fjölmiðlanefndar getur leyst af fjölda manna með heilbrigðismenntun sem tóku þátt í margra ára vinnu af hverju látum við ekki Fjölmiðlanefnd taka yfir starfsemi Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar og laga þennan ICD-lista? Segjum okkur bara úr Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni, hættum við þetta greiningarkerfi – ég meina lista – og látum Fjölmiðlanefnd um að skilgreina hvað eru sjúkdómar. Þá spörum við okkur fjárútlát til Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar. Með tíð og tíma gætum við svo ráðið fólk útskrifað í fjölmiðlafræði sem lækna, hjúkrunarfræðinga, sálfræðinga og aðra heilbrigðisstarfsmenn. Þetta myndi stórspara fé því menntun heilbrigðisstarfmanna er dýr. Ég vil líka benda á að ýmsar læknisfræðilegar skoðanir (t.d. krabbameinsskimun, ristilspeglun, heilaskönnun) mætti leysa af með innsæi því innsæi kostar ekki neitt. Það er sem betur fer mikil sátt í samfélaginu um frammistöðu Fjölmiðlanefndar. Fjölmiðlanefnd gefur alltaf skýrar og greinargóðar upplýsingar eins og að skjáfíkn sé bara víst fíknisjúkdómur. Þetta er til fyrirmyndar því það er alltaf best – eins og Fjölmiðlanefnd veit – að hafa ein skýr sönn skilaboð í fjölmiðlum. Vandinn hefst þegar almenningur fær mörg sjónarmið og þarf að taka afstöðu. Þess vegna erum við svo þakklát að Fjölmiðlanefnd hafi tekið rétta afstöðu og sleppt okkur við mismunandi sjónarhorn í þessum skjánotkunarmálum. Mikið væri nú gott ef nefndin gæti afgreitt stjórnmálin á sama hátt og leiðbeint okkur um hvað er rétt þar. En sama hvað því líður þá verð ég að leggja til að öll heilbrigðisfræðsla, heilbrigðisaðvaranir og álíka verði sett á ábyrgð Fjölmiðlanefndar. Stjórnmálin mega bíða aðeins. Lýðheilsuhlutverk fjölmiðlanefndar er hins vegar óumdeilt og í það þarf engan menntaðan í lýðheilsu eða heilbrigðismálum til að sjá um það, aðeins fólk sem flytur hina einu réttu skoðun. Ég, eins og almenningur, styð rétta fræðslu til almennings um heilbrigðismál, byggða á innsæi! Enginn heilbrigður maður getur viljað fræðslu um fíknisjúkdóma eða aðra sjúkdóma út frá sjónarmiðum Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar. Landlæknisembættið eða einhver önnur stofnun gæti svo skutlað inn á vefinn hjá sér leiðbeiningum um foreldrastillingar á helstu öppum og forritum sem börn nota á íslensku. Það vantar einfaldar, skýrar leiðbeiningar á íslensku fyrir foreldra sem eru ekki vel tæknilæsir á ensku og það er alveg skiljanlegt að Fjölmiðlanefnd sé of upptekin í heilbrigðismálunum til að standa í svoleiðis. Að lokum vil ég þakka Fjölmiðlanefnd fyrir að koma með skýrar og vandaðar skilgreiningar á því hvernig á að skilgreina sjúkdóma og rjúfa þar með einokun heilbrigðisstarfsmanna á því að skilgreina sjúkdóma. Ég vona að nefndin leggi niður krabbamein á næstunni og striki það af þessum lista. Mér leiðist sá sjúkdómur mikið. Þetta er C00-C97 á listanum sem er núna í gildi á Íslandi ef þið munið það ekki úr námi ykkar! P.S. Því miður er þetta ekki sparnaðartillaga fyrir ríkisstjórnina heldur háð. 1 https://www.ruv.is/utvarp/spila/siddegisutvarpid/23825/7h2is1 á c. 14:50 mínútu 2 https://www.youtube.com/watch?v=95r1yVrzge8 á c. 11:00 mínútu Höfundur er algerlega innsæislaus sálfræðingur og það er ekki háð. Hún mun fljótlega birta grein um þær grunnspurningar sem skjáfíknisinnar hafa ekki svarað í gegnum árin.
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun
Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun
Skoðun Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar
Skoðun Heyrnarskimun er ekki kostnaður – hún er fjárfesting í framtíð barna Hildur Heimisdóttir,Kristbjörg Gunnarsdóttir,Ólafur Hjálmarsson skrifar
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun
Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun