„Ég ætla ekki að jarða hann, ég ætla að hafa hann á lífi“

Þær Ingibjörg Einarsdóttir og Jóhanna Eivinsdóttir ráku í Bítinu sögu sína af þeim ógöngum sem fjórtán ára synir þeirra hafa lent í innan íslenskra meðferðarúrræða. Á næstu dögum munu þær senda syni sína í meðferð til Suður-Afríku en þær höfðu heyrt af úrræðinu frá Maríu Ericsdóttur sem sendi sautján ára son sinn suður á bóginn fyrir tveimur mánuðum. Sjálf frétti María síðan af meðferðarúrræðinu í Suður-Afríku í kvöldfréttum Sýnar fyrir um ári síðan þegar við sögðum frá móður sem sendi dóttur sína til Suður-Afríku eftir að hún gafst upp á úrræðunum hér heima.

„Vegna þess hversu léleg úrræðin eru, ef úrræði mætti kalla,“ segir Ingibjörg.

María var búin að tæma öll úrræði Barna- og fjölskyldustofu. Ákvörðunin um að senda son sinn svo langt í burtu var ekki auðveld.

„Þetta var ógeðslega erfitt. Ég var bara í taugaáfalli þegar ég var að skoða pappírana. Á þessum tíma var ég með hann í öndunar stoppi í fanginu, hjartastopp og finnast úti meðvitundarlausan. Ég ætla ekki að jarða hann, ég ætla að hafa hann á lífi,“ segir María.

Sonur Jóhönnu byrjaði í neyslu í ársbyrjun. Ástandið fari hratt versnandi og að líf hans sé hreinlega í húfi.

„hann er að fikta við það sterk efni og langar bara til þess að sleppa þessum kafla sem þær hafa upplifað að halda á börnunum sínum nánast dánum og koma honum út bara strax,“ segir Jóhanna.

Í meðferðarúrræðunum á Íslandi hafi drengirnir komist í fíkniefni. Ingibjörg og Jóhanna segja að ekki einu sinni hafi mælst hrein fíkniefnaprufa hjá drengjunum í úrræðum.

Stanslaust flæði fíkniefna

„Það er bara stanslaust flæði af fíkniefnum inn og út – og úr báðum úrræðunum,“ segir Ingibjörg.

Drengirnir hafi strokið tugum skipta.

„Það er jafnmikið álag á manni þegar barnið manns er inni á stofnun og þegar maður er úti að leita að honum eða sitjandi yfir honum inni á spítala eða svoleiðis,“ segir María.

María heimsótti son sinn til Suður-Afríku í síðasta mánuði og sér mikinn mun á drengnum.

„Það er þvílík breyting á barninu, það er einlægt bros og magnað að sjá hann,“ lýsir María.

Himinhár kostnaður og langt ferðalag

Kostnaðurinn við níu mánaða meðferð í Suður-Afríku, með ferðakostnaði og gistingu hleypur á fjórum og hálfri milljón króna. Þeim finnst lágmark að stjórnvöld styrki þær eftir allt sem á undan er gengið.

„Ef Barna-og fjölskyldustofa væri ekki að fegra hlutina og segði hvernig þetta væri þá myndum við mögulega geta fengið einhvern styrk,“ sagði Jóhanna.

Þær voru spurðar hvað amaði að íslenska kerfinu að þeirra mati.

„Ég segi að þetta séu stjórnendur hjá Barna- og fjölskyldustofu. Að þetta liggi algjörlega í þeirra höndum en líka sitjandi ráðherra á hverjum tíma,“ segir Ingibjörg og hinar tvær taka heilshugar undir.