Þarf að borga bætur þrátt fyrir breytingar á hlaupahjólinu

Í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, sem kveðinn var upp þann 23. október, segir að maðurinn hafi krafist þess að viðurkennd yrði bótaskylda úr ábyrgðartryggingu bifreiðarinnar hjá Vís vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir í slysinu.

Átti við hlaupahjólið

Málið sé að rekja til þess að maðurinn varð fyrir bifreið þegar hann var á vélknúnu hlaupahjóli sínu um klukkan átta að morgni árið 2022 á leið austur með Hringbraut.

Maðurinn hafi rennt sér yfir frárein um gönguþverun við Hlíðarfót, sem tengi göngu- og hjólastíg sem liggi samhliða og sunnan Hringbrautar við slíkan stíg að umferðarljósum við gatnamótin. Maðurinn hafi þá orðið fyrir framhorni bifreiðarinnar vinstra megin, kastast af henni í götuna, misst við það meðvitund og í kjölfarið verið fluttur á brott í sjúkrabíl.

Vís hafi hafnað bótaskyldu þar sem maðurinn hefði átt við hlaupahjólið, þannig að það kæmist hraðar en 25 kílómetra á klukkustund.

Byggðu á að hlaupahjólið væri ökutæki

Í niðurstöðukafla dómsins segir að í lögum um ökutækjatryggingar segi um grundvöll skaðabótaábyrgðar að eigandi ökutækis skuli bæta tjón sem hlýst af notkun þess þótt tjónið verði ekki rakið til bilunar eða galla á ökutækinu eða ógætni ökumanns.

Krafa mannsins um að viðurkennd yrði bótaskylda Vís sem vátryggjanda ökutækis-ins byggist á þessu laga ákvæði. Vís hafi byggt á því að vélknúna hlaupahjólið væri einnig ökutæki, maðurinn bæri sem eigandi þess ábyrgð á því og um þá ábyrgð hans gilti áðurnefnd grein laga um ökutækjatryggingar. Þá teldi Vís jafnframt að maðurinn væri fébótaskyldur samkvæmt sömu lögum og að um áreksturinn gilti grein laganna þar sem komi fram að hljótist tjón af árekstri ökutækja skiptist tjónið á þau í réttu hlutfalli við sök þeirra sem hlut eiga að máli og með hliðsjón af atvikum öllum. 

Þá hafi Vís aðallega byggt á því að maðurinn ætti alla sök á slysinu.

Dómurinn ósammála

Í dóminum segir að þeim málsástæðum Vís hafi verið hafnað að hlaupahjól mannsins hefði við umræddar breytingar á því orðið að skráningarskyldu ökutæki sem væri tryggingarskylt samkvæmt lögum um ökutækjatryggingar. 

Í núgildandi grein umferðarlaga um skráningarskyldu vélknúinna ökutækja sé sérstaklega tekið fram að smáfarartæki séu ekki skráningarskyld. Í frumvarpi til breytingalaga komi fram um þá breytingu á tiltekinni grein og það sé jafnframt sérstaklega áréttað í almennum athugasemdum í frumvarpinu, að rétt þyki að smáfarartæki verði, líkt og létt bifhjól í flokki I, ekki skráningarskyld ökutæki.

Með hliðsjón af þeim breytingum sem gerðar hafa verið á umferðarlögum eftir að atvik þessa máls urðu sé hafnað málsástæðum Vís um að það sé í samræmi við vilja löggjafans að líta svo á að smáfarartæki eins og hlaupahjól mannsins sé skráningarskylt vélknúið ökutæki.

Í þessu sambandi breytti það engu að maðurinn hefði átt við hjólið þannig að það kæmist  hraðar en á 25 kílómetra hraða.

Þá taldi dómurinn ekki sannað að maðurinn hefði valdið slysinu með því að aka ógætilega yfir gangbrautina. Því var bótaskylda Vís viðurkennd. Málskostnaður milli mannsins og Vís var felldur niður en maðurinn naut gjafsóknar í málinu.