Það þarf ekki fullkomið fólk til að móta gott samfélag. Það þarf fólk sem er tilbúið að vera til staðar Liv Åse Skarstad skrifar 13. janúar 2026 09:47 Hver kannast ekki við þessa hugsun „Ég er ekki nógu góð/ur....“? Viljann vantar ekki, efinn um að maður sé nógu góður, er einfaldlega of sterkur. Maður heldur að aðrir viti meira, séu klárari, tilbúnari. Ég hef sjálf staðið þar, oftar en mig langar að muna. Að bjóða sig fram til starfa fyrir samfélagið sitt hljómar stórt, sérstaklega þegar maður er ungt foreldri með dagana fulla af ábyrgð og verkefnum. Þá er auðvelt að segja sér að þetta sé ekki fyrir fólk eins og mig. Samt er einmitt núna sá tími ársins að renna upp þegar framboð til sveitarstjórnarkosninga fara að líta dagsins ljós. Um allt land er verið að leita að fólki. Ekki fullkomnu fólki, heldur raunverulegu fólki. Það er alltaf pláss fyrir gott fólk. Sveitarstjórn snýst ekki um titla eða fullkomin svör. Hún snýst um daglegt líf. Skóla, leikskóla, vinnutíma, biðlista og þjónustu. Um hvernig það er að ala upp börn hér og láta lífið ganga upp. Þar skiptir reynsla úr lífinu meira máli en nokkur skýrsla. Við sem erum ungir foreldrar berum með okkur þessa þekkingu. Við þekkjum kerfin af því við höfum þurft að treysta á þau. Við vitum hvar hlutirnir nuddast og hvar þeir bresta. Þetta eru ekki smáatriði. Þetta er kjarni samfélagsins. Samt erum við alltof fljót að halda aftur af okkur. Bíða eftir því að vera nógu klár eða nógu viss. Á meðan ganga aðrir fram. Kannski er það ástæða þess að svo fátt ungt fólk tekur þessi skref, ekki af því að það hafi ekkert að gefa, heldur af því að það efast um að það sem það hafi upp á að bjóða sé nóg. Að bjóða sig fram er ekki að segjast vita allt. Það er að segjast vilja vera með. Hlusta, læra og leggja sitt af mörkum. Og nú er rétti tíminn til að kynna sér málin, spyrja spurninga og sjá hvaða leiðir eru opnar. Kannski er þessi hugsun sem bankar á hjá þér ekki tilviljun. Kannski er þetta líka fyrir þig! Höfundur er bæjarfulltrúi Framsóknar og frjálsra á Akranesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Akranes Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Sjá meira
Hver kannast ekki við þessa hugsun „Ég er ekki nógu góð/ur....“? Viljann vantar ekki, efinn um að maður sé nógu góður, er einfaldlega of sterkur. Maður heldur að aðrir viti meira, séu klárari, tilbúnari. Ég hef sjálf staðið þar, oftar en mig langar að muna. Að bjóða sig fram til starfa fyrir samfélagið sitt hljómar stórt, sérstaklega þegar maður er ungt foreldri með dagana fulla af ábyrgð og verkefnum. Þá er auðvelt að segja sér að þetta sé ekki fyrir fólk eins og mig. Samt er einmitt núna sá tími ársins að renna upp þegar framboð til sveitarstjórnarkosninga fara að líta dagsins ljós. Um allt land er verið að leita að fólki. Ekki fullkomnu fólki, heldur raunverulegu fólki. Það er alltaf pláss fyrir gott fólk. Sveitarstjórn snýst ekki um titla eða fullkomin svör. Hún snýst um daglegt líf. Skóla, leikskóla, vinnutíma, biðlista og þjónustu. Um hvernig það er að ala upp börn hér og láta lífið ganga upp. Þar skiptir reynsla úr lífinu meira máli en nokkur skýrsla. Við sem erum ungir foreldrar berum með okkur þessa þekkingu. Við þekkjum kerfin af því við höfum þurft að treysta á þau. Við vitum hvar hlutirnir nuddast og hvar þeir bresta. Þetta eru ekki smáatriði. Þetta er kjarni samfélagsins. Samt erum við alltof fljót að halda aftur af okkur. Bíða eftir því að vera nógu klár eða nógu viss. Á meðan ganga aðrir fram. Kannski er það ástæða þess að svo fátt ungt fólk tekur þessi skref, ekki af því að það hafi ekkert að gefa, heldur af því að það efast um að það sem það hafi upp á að bjóða sé nóg. Að bjóða sig fram er ekki að segjast vita allt. Það er að segjast vilja vera með. Hlusta, læra og leggja sitt af mörkum. Og nú er rétti tíminn til að kynna sér málin, spyrja spurninga og sjá hvaða leiðir eru opnar. Kannski er þessi hugsun sem bankar á hjá þér ekki tilviljun. Kannski er þetta líka fyrir þig! Höfundur er bæjarfulltrúi Framsóknar og frjálsra á Akranesi.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar