Hvernig byggjum við upp hágæða almenningssamgöngur? Þórir Garðarsson skrifar 28. janúar 2026 18:00 Hágæða almenningssamgöngur byggjast ekki á stærri og stífari kerfum, heldur á snjallvæðingu, sveigjanleika og aðlögun að ferðavenjum fólks. Í þróun samgangna á að fara frá stórum einingum yfir í minni og liprari lausnir þegar tæknin leyfir. Því minni og sveigjanlegri sem einingarnar eru, því betur er ferðalagið sniðið að þörfum farþegans í stað þess að farþeginn þurfi að laga sig að kerfinu. Að fækka leiðum og stækka strætisvagna eins og Borgarlínan er hugsuð er afturför. Það er gamaldags nálgun sem lítur á fólk eins og vörur sem eigi að flytja á milli skiptistöðva. Framfarir felast í fleiri leiðum, meiri tíðni ferða og minni, liprari vögnum sem komast nær fólki og áfangastað þess. Ef við viljum byggja upp almenningssamgöngur sem fólk treystir og notar af vilja, verðum við að byrja á einni grundvallarhugsun: Kerfið á að laga sig að fólkinu, ekki fólkið að kerfinu. Það krefst snjallvæðingar. Í alla vagna þarf að setja GPS-tengda teljara og skynjara sem safna gögnum í rauntíma um inn- og útstig, staðsetningu og tíma. Þannig fáum við nákvæma mynd af álagi, ferðamynstri og flöskuhálsum í kerfinu. Þá hættum við að byggja ákvarðanir á ágiskunum og byrjum að byggja þær á staðreyndum. Þessi gögn eru síðan unnin með gervigreind sem greinir mynstur og leggur til markvissar úrbætur, smávægilegar breytingar á leiðum, aukna tíðni á réttum tímum eða viðbótarferðir þar sem þörfin er raunverulega til staðar. Smáar, réttar aðgerðir geta haft mun meiri áhrif en ein stór og dýr kerfisbreyting. Kerfið á jafnframt að tengjast veðurspám. Á norðurslóðum mótar veðrið ferðavenjur meira en flest annað. Ef spáð er snjókomu eða óveðri má bregðast við fyrirfram aukinni eftirspurn á ákveðnum leiðum. Þá verður þjónustan fyrirbyggjandi í stað þess að vera alltaf í viðbragðsstöðu. Þannig verður Strætó lifandi kerfi sem þróast dag frá degi. Ekki stíft skipulag sem fólk þarf að beygja sig undir, heldur þjónusta sem aðlagar sig að raunverulegum þörfum farþega. Höfundur er stjórnarmaður í Félagi Sjálfstæðismanna í Grafarvogi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórir Garðarsson Sjálfstæðisflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Samgöngur Borgarlína Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr Skoðun Skoðun Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist skrifar Skoðun Landbúnaður og matvælaverð – Framtíðar þróun Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr skrifar Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé skrifar Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Sjá meira
Hágæða almenningssamgöngur byggjast ekki á stærri og stífari kerfum, heldur á snjallvæðingu, sveigjanleika og aðlögun að ferðavenjum fólks. Í þróun samgangna á að fara frá stórum einingum yfir í minni og liprari lausnir þegar tæknin leyfir. Því minni og sveigjanlegri sem einingarnar eru, því betur er ferðalagið sniðið að þörfum farþegans í stað þess að farþeginn þurfi að laga sig að kerfinu. Að fækka leiðum og stækka strætisvagna eins og Borgarlínan er hugsuð er afturför. Það er gamaldags nálgun sem lítur á fólk eins og vörur sem eigi að flytja á milli skiptistöðva. Framfarir felast í fleiri leiðum, meiri tíðni ferða og minni, liprari vögnum sem komast nær fólki og áfangastað þess. Ef við viljum byggja upp almenningssamgöngur sem fólk treystir og notar af vilja, verðum við að byrja á einni grundvallarhugsun: Kerfið á að laga sig að fólkinu, ekki fólkið að kerfinu. Það krefst snjallvæðingar. Í alla vagna þarf að setja GPS-tengda teljara og skynjara sem safna gögnum í rauntíma um inn- og útstig, staðsetningu og tíma. Þannig fáum við nákvæma mynd af álagi, ferðamynstri og flöskuhálsum í kerfinu. Þá hættum við að byggja ákvarðanir á ágiskunum og byrjum að byggja þær á staðreyndum. Þessi gögn eru síðan unnin með gervigreind sem greinir mynstur og leggur til markvissar úrbætur, smávægilegar breytingar á leiðum, aukna tíðni á réttum tímum eða viðbótarferðir þar sem þörfin er raunverulega til staðar. Smáar, réttar aðgerðir geta haft mun meiri áhrif en ein stór og dýr kerfisbreyting. Kerfið á jafnframt að tengjast veðurspám. Á norðurslóðum mótar veðrið ferðavenjur meira en flest annað. Ef spáð er snjókomu eða óveðri má bregðast við fyrirfram aukinni eftirspurn á ákveðnum leiðum. Þá verður þjónustan fyrirbyggjandi í stað þess að vera alltaf í viðbragðsstöðu. Þannig verður Strætó lifandi kerfi sem þróast dag frá degi. Ekki stíft skipulag sem fólk þarf að beygja sig undir, heldur þjónusta sem aðlagar sig að raunverulegum þörfum farþega. Höfundur er stjórnarmaður í Félagi Sjálfstæðismanna í Grafarvogi
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar
Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar