Hver eiga tekjumörk Landsnets að vera? Guðríður Eldey Arnardóttir skrifar 13. febrúar 2026 12:33 Landsnet er að fullu í eigu opinberra aðila og að langstærstu leyti í eigu íslenska ríkisins. Líkt og vegakerfi landsins er raforkunetið grunninnviður sem hvorki almenningur né atvinnulíf geta verið án. Uppbygging og rekstur vegakerfisins hefur að mestu verið án sérstaks kostnaðar fyrir notendur og almennt greiða notendur vegakerfisins ekki vegtolla nema í sérstökum afmörkuðum tilfellum. Sem rekstraraðili hefur Landsnet innheimt tekjur á móti rekstri og uppbyggingu raforkukerfisins. Þessu til viðbótar hefur Landsnet á undanförnum árum skilað eigendum sínum arði á grundvelli hækkaðrar gjaldskrár. Þannig hefur flutningskostnaður raforku hækkað um 21% til almennings og til stórnotenda um 36% frá árinu 2020[1]. Þetta er mikið áhyggjuefni út frá sjónarhóli almennings og atvinnulífs og þá ekki hvað síst út frá samkeppnishæfi stórnotenda raforku á Íslandi. Gagnvart líkt þenkjandi ríkjum er raforkukostnaður stórnotenda á Íslandi í dag með því hæsta sem gerist. Lífskjör á Íslandi velta á því hversu mikil samfélagsleg verðmæti er unnt að skapa úr náttúruauðlindum og útflutningsgreinum. Því þarf samkeppnishæfni útflutningsiðnaðar að vera rauði þráðurinn í ríkisfjármálum. Hárfínu jafnvægi þarf stöðugt að viðhalda þar sem útflutningsfyrirtækjum er tryggð samkeppnishæfni á meðan samfélagslegur ávinningur er hámarkaður. Þróttmikið atvinnulíf er undirstaða velferðar og þar er aðgengi að orku á samkeppnishæfu verði lykilatriði. Allar álögur ríkisins, hvort sem þær kallast skattar eða gjöld, arður sérleyfisfyrirtækja eða fyrirtækja í ríkiseign, þarf að meta í þessu stóra samhengi og þar með talið tekjumörk Landsnets. Sérleyfisfyrirtæki ættu að vera með öruggustu fjárfestingum sem hægt er að finna og hvað þá ef eigandinn stjórnar allri umgjörð, þ.m.t. arði fyrirtækisins. Það er því ekki viðeigandi að inn í tekjumörk Landsnets sé gert ráð fyrir sértöku áhættuálagi og það er skammtímaávinningur að gera ráð fyrir arðsemi eigin fjár. Sem eigandi Landsnets innheimtir ríkissjóður ríkulega í formi afleiddra beinna og óbeinna skatta. Ríkið innheimtir skatta af raforkuframleiðendum, raforkusölum, dreififyrirtækjum og raforkunotendum, bæði stórum sem smáum. Það er hins vegar óeðlilegt að ofan á þetta sé gert ráð fyrir arðsemi eigin fjár í Landsneti, ríkisfyrirtækis sem heldur utan um mikilvæga grunninnviði samfélagsins. Til að tryggja samkeppnishæfi íslensks atvinnulífs þarf sanngjarnt regluverk. Nú þegar verið er að setja Landsneti tekjumörk er brýnt að þau endurspegli raunverulegan kostnað og skapi ekki íþyngjandi álögur á atvinnulíf og heimili. Höfundur er framkvæmdastjóri Samáls. [1] Skýrsla Raforkueftirlitsins um þróun raforkukostnaðar frá 12. júní 2025. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðríður Eldey Arnardóttir Mest lesið Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Barnið vex en Fésbókin ekki Reyn Alpha Magnúsdóttir skrifar Skoðun Eru brotalamir menntakerfisins fyrst að koma upp núna? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að segja „JÁ“ snýst um sanngirni og framþróun Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun „Lýðræðisveisla“ sem skaðar lýðræðið. Forsetinn er á matseðlinum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hernaðarheilkenni Heimssýnar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Hvað þarf til að verða sjúkraliði? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar Skoðun Sjálfbært laxeldi á Íslandi Kristján Ingimarsson skrifar Sjá meira
Landsnet er að fullu í eigu opinberra aðila og að langstærstu leyti í eigu íslenska ríkisins. Líkt og vegakerfi landsins er raforkunetið grunninnviður sem hvorki almenningur né atvinnulíf geta verið án. Uppbygging og rekstur vegakerfisins hefur að mestu verið án sérstaks kostnaðar fyrir notendur og almennt greiða notendur vegakerfisins ekki vegtolla nema í sérstökum afmörkuðum tilfellum. Sem rekstraraðili hefur Landsnet innheimt tekjur á móti rekstri og uppbyggingu raforkukerfisins. Þessu til viðbótar hefur Landsnet á undanförnum árum skilað eigendum sínum arði á grundvelli hækkaðrar gjaldskrár. Þannig hefur flutningskostnaður raforku hækkað um 21% til almennings og til stórnotenda um 36% frá árinu 2020[1]. Þetta er mikið áhyggjuefni út frá sjónarhóli almennings og atvinnulífs og þá ekki hvað síst út frá samkeppnishæfi stórnotenda raforku á Íslandi. Gagnvart líkt þenkjandi ríkjum er raforkukostnaður stórnotenda á Íslandi í dag með því hæsta sem gerist. Lífskjör á Íslandi velta á því hversu mikil samfélagsleg verðmæti er unnt að skapa úr náttúruauðlindum og útflutningsgreinum. Því þarf samkeppnishæfni útflutningsiðnaðar að vera rauði þráðurinn í ríkisfjármálum. Hárfínu jafnvægi þarf stöðugt að viðhalda þar sem útflutningsfyrirtækjum er tryggð samkeppnishæfni á meðan samfélagslegur ávinningur er hámarkaður. Þróttmikið atvinnulíf er undirstaða velferðar og þar er aðgengi að orku á samkeppnishæfu verði lykilatriði. Allar álögur ríkisins, hvort sem þær kallast skattar eða gjöld, arður sérleyfisfyrirtækja eða fyrirtækja í ríkiseign, þarf að meta í þessu stóra samhengi og þar með talið tekjumörk Landsnets. Sérleyfisfyrirtæki ættu að vera með öruggustu fjárfestingum sem hægt er að finna og hvað þá ef eigandinn stjórnar allri umgjörð, þ.m.t. arði fyrirtækisins. Það er því ekki viðeigandi að inn í tekjumörk Landsnets sé gert ráð fyrir sértöku áhættuálagi og það er skammtímaávinningur að gera ráð fyrir arðsemi eigin fjár. Sem eigandi Landsnets innheimtir ríkissjóður ríkulega í formi afleiddra beinna og óbeinna skatta. Ríkið innheimtir skatta af raforkuframleiðendum, raforkusölum, dreififyrirtækjum og raforkunotendum, bæði stórum sem smáum. Það er hins vegar óeðlilegt að ofan á þetta sé gert ráð fyrir arðsemi eigin fjár í Landsneti, ríkisfyrirtækis sem heldur utan um mikilvæga grunninnviði samfélagsins. Til að tryggja samkeppnishæfi íslensks atvinnulífs þarf sanngjarnt regluverk. Nú þegar verið er að setja Landsneti tekjumörk er brýnt að þau endurspegli raunverulegan kostnað og skapi ekki íþyngjandi álögur á atvinnulíf og heimili. Höfundur er framkvæmdastjóri Samáls. [1] Skýrsla Raforkueftirlitsins um þróun raforkukostnaðar frá 12. júní 2025.
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar
Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar