Loftslagssvindl eða hrein og klár vankunnátta frambjóðanda Miðflokksins? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar 25. febrúar 2026 12:02 Það er alltaf hressandi að lesa greinar sem þora að „segja sannleikann“, eða í það minnsta þá útgáfu af honum sem passar best á baksíðu bjórmottu. Grein stjórnmálafræðingsins og verðandi borgarstjórnarkandidats Miðflokksins, Lárusar Bl. Sigurðssonar, er dýrðlegt dæmi um það þegar sjálfstraust mætir vankunnáttu í hringekju lýðskrumsins. Hinn meinti „blekkingarvefur“ Höfundur talar um „vandamálafræðinga“ sem búi til vandamál til þess eins að hirða af okkur peningana. Það er merkileg nálgun að kalla þúsundir vísindamanna og alþjóðlegar stofnanir „vandamálafræðinga“. Ef við fylgjum þessari röksemdafærslu, eru læknar þá „sjúkdómafræðingar“ sem búa til krabbamein til að tryggja sér vinnu? Og eru slökkviliðsmenn þá „eldfræðingar“ sem kveikja í húsum til að réttlæta kaup á nýjum slökkviliðsbílum? Það hlýtur að vera notalegt að búa í hugarheimi þar sem raunverulegar áskoranir mannkyns eru bara hugarfóstur fólks með of mörg háskólapróf. Sjö sentímetrar og sæluvímur Greinarhöfundur viðurkennir, í örlæti sínu, að lofthiti hafi hækkað „lítillega“ og sjórinn hækki um „nokkra sentimetra“. Hann afgreiðir þetta með því að þetta sé „enginn heimsendir“. Það er gott að vita að við eigum svona sjálfsöruggan spámann í okkar röðum. Staðreyndirnar sem „vandamálafræðingarnir“ (einnig þekktir sem vísindamenn) vinna með eru hins vegar aðeins óþægilegri en kosningaloforð Miðflokksins: Meðalhiti jarðar hefur nú þegar hækkað um u.þ.b. 1,2°C frá iðnbyltingu (og fer áfram hækkandi), en á Íslandi og við norðurslóðir er hækkunin mun hraðari, allt að þrefalt meiri. Sjávarmál hefur ekki bara hækkað um „nokkra sentimetra“ í fortíðinni; það hækkar nú um u.þ.b. 4,5 mm á ári og fer hraðinn vaxandi. Spár gera ráð fyrir allt að 0,5 til 1,0 metra hækkun fyrir lok aldarinnar ef ekkert er að gert. Fyrir eylönd og strandbyggðir (eins og t.d. Reykjavík, þar sem höfundur býður sig fram) er einn metri ekki „smávægileg sveifla“ heldur efnahagslegt og innviðalegt skipbrot. Það skiptir víst engu máli að þessir „fáu sentimetrar“ og þessi „litla hækkun“ séu nú þegar að breyta vistkerfum, bræða jökla sem eru okkar helsta auðlind og valda öfgafyllra veðurfari sem kostar samfélög milljarða í tjóni. En jú, af hverju að hlusta á mælitæki og raungögn þegar við höfum stjórnmálafræðing Miðflokksins sem finnst þetta bara vera hugarórar og svindl? ETS-kerfið og einangrunarparadísin Hápunkturinn er þó tillagan um að segja okkur einhliða úr ETS-kerfinu og „benda stolt“ á að við séum umhverfisvænust í heimi. Þetta er eins og að mæta á fótboltavöll, neita að fylgja reglunum um rangstöðu, en krefjast þess samt að fá að vera með í deildinni, og verða svo móðgaður þegar maður er rekinn út af. Að segja Ísland eiga að segja sig frá þessum samningum lýsir ekki bara vanþekkingu á loftslagsmálum, heldur algjöru skilningsleysi á því hvernig alþjóðaviðskipti og EES-samningurinn virka hjá hinum meinta svokallaða stjórnmálafræðingi. En hey, hver þarf útflutningsmarkaði eða alþjóðlegt traust þegar maður getur staðið keikur á eyjunni sinni, „stoltur“ af því að skilja ekki samhengi hlutanna? Að lokum Það getur vissulega kostað okkur eitthvað að takast á við loftslagsbreytingar, það er rétt. En það er dýrara að láta eins og þær séu ekki til. Að kalla vísindalegar staðreyndir „svindl“ er ekki hugrekki; það er flótti frá raunveruleikanum. Ef þetta er stefnan sem Miðflokkurinn ætlar að bjóða fólki upp á, þá er ljóst að „lausnirnar“ þeirra verða jafnmikill tilbúningur og vandamálin, sem þeir reyna svo innilega að afneita, eru raunveruleg. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sveinn Atli Gunnarsson Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Það er alltaf hressandi að lesa greinar sem þora að „segja sannleikann“, eða í það minnsta þá útgáfu af honum sem passar best á baksíðu bjórmottu. Grein stjórnmálafræðingsins og verðandi borgarstjórnarkandidats Miðflokksins, Lárusar Bl. Sigurðssonar, er dýrðlegt dæmi um það þegar sjálfstraust mætir vankunnáttu í hringekju lýðskrumsins. Hinn meinti „blekkingarvefur“ Höfundur talar um „vandamálafræðinga“ sem búi til vandamál til þess eins að hirða af okkur peningana. Það er merkileg nálgun að kalla þúsundir vísindamanna og alþjóðlegar stofnanir „vandamálafræðinga“. Ef við fylgjum þessari röksemdafærslu, eru læknar þá „sjúkdómafræðingar“ sem búa til krabbamein til að tryggja sér vinnu? Og eru slökkviliðsmenn þá „eldfræðingar“ sem kveikja í húsum til að réttlæta kaup á nýjum slökkviliðsbílum? Það hlýtur að vera notalegt að búa í hugarheimi þar sem raunverulegar áskoranir mannkyns eru bara hugarfóstur fólks með of mörg háskólapróf. Sjö sentímetrar og sæluvímur Greinarhöfundur viðurkennir, í örlæti sínu, að lofthiti hafi hækkað „lítillega“ og sjórinn hækki um „nokkra sentimetra“. Hann afgreiðir þetta með því að þetta sé „enginn heimsendir“. Það er gott að vita að við eigum svona sjálfsöruggan spámann í okkar röðum. Staðreyndirnar sem „vandamálafræðingarnir“ (einnig þekktir sem vísindamenn) vinna með eru hins vegar aðeins óþægilegri en kosningaloforð Miðflokksins: Meðalhiti jarðar hefur nú þegar hækkað um u.þ.b. 1,2°C frá iðnbyltingu (og fer áfram hækkandi), en á Íslandi og við norðurslóðir er hækkunin mun hraðari, allt að þrefalt meiri. Sjávarmál hefur ekki bara hækkað um „nokkra sentimetra“ í fortíðinni; það hækkar nú um u.þ.b. 4,5 mm á ári og fer hraðinn vaxandi. Spár gera ráð fyrir allt að 0,5 til 1,0 metra hækkun fyrir lok aldarinnar ef ekkert er að gert. Fyrir eylönd og strandbyggðir (eins og t.d. Reykjavík, þar sem höfundur býður sig fram) er einn metri ekki „smávægileg sveifla“ heldur efnahagslegt og innviðalegt skipbrot. Það skiptir víst engu máli að þessir „fáu sentimetrar“ og þessi „litla hækkun“ séu nú þegar að breyta vistkerfum, bræða jökla sem eru okkar helsta auðlind og valda öfgafyllra veðurfari sem kostar samfélög milljarða í tjóni. En jú, af hverju að hlusta á mælitæki og raungögn þegar við höfum stjórnmálafræðing Miðflokksins sem finnst þetta bara vera hugarórar og svindl? ETS-kerfið og einangrunarparadísin Hápunkturinn er þó tillagan um að segja okkur einhliða úr ETS-kerfinu og „benda stolt“ á að við séum umhverfisvænust í heimi. Þetta er eins og að mæta á fótboltavöll, neita að fylgja reglunum um rangstöðu, en krefjast þess samt að fá að vera með í deildinni, og verða svo móðgaður þegar maður er rekinn út af. Að segja Ísland eiga að segja sig frá þessum samningum lýsir ekki bara vanþekkingu á loftslagsmálum, heldur algjöru skilningsleysi á því hvernig alþjóðaviðskipti og EES-samningurinn virka hjá hinum meinta svokallaða stjórnmálafræðingi. En hey, hver þarf útflutningsmarkaði eða alþjóðlegt traust þegar maður getur staðið keikur á eyjunni sinni, „stoltur“ af því að skilja ekki samhengi hlutanna? Að lokum Það getur vissulega kostað okkur eitthvað að takast á við loftslagsbreytingar, það er rétt. En það er dýrara að láta eins og þær séu ekki til. Að kalla vísindalegar staðreyndir „svindl“ er ekki hugrekki; það er flótti frá raunveruleikanum. Ef þetta er stefnan sem Miðflokkurinn ætlar að bjóða fólki upp á, þá er ljóst að „lausnirnar“ þeirra verða jafnmikill tilbúningur og vandamálin, sem þeir reyna svo innilega að afneita, eru raunveruleg. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar