Hvoru megin ætlar þú að sitja? Valdimar Víðisson skrifar 26. febrúar 2026 08:02 Það fyrsta sem ég heyrði þegar ég mætti á leik FH og Hauka á dögunum var hvoru megin ég ætlaði að sitja. Spurningin kom aftur og aftur, sögð með brosi, stundum með smá kímni en alltaf með sömu undirliggjandi merkingu, nú þarf að velja. Ég skil þessa tilfinningu. Íþróttir snúast um ástríðu. Þær kveikja með okkur samkennd, stolt, spennu, stundum pirring en umfram allt gleði og ánægju. En íþróttir eru líka eitthvað svo miklu stærra en leikurinn sjálfur. Þær eru eitt sterkasta aflið í uppeldi og félagsmótun. Í íþróttum lærir fólk að mæta á réttum tíma, standa með liðinu sínu, taka ábyrgð, vinna með öðrum, takast á við mótlæti og halda áfram. Fyrir börn og ungmenni getur þetta verið lykillinn að sjálfstrausti. Fyrir fullorðna snúast íþróttir fyrst og fremst um heilsu og samfélag, það að tilheyra. Fyrir Hafnarfjörð í heild eru íþróttir og tómstundir eitt af því sem bindur okkur saman, hafnfirska hjartað slær hraðar og við erum að rifna úr stolti yfir okkar frábæra íþróttafólki. Hér í bæ er eru fjölmörg íþróttafélög. Jafn fjölbreytt og þau eru mörg. Það er eitthvað við það að sjá ólíkar greinar blómstra hlið við hlið sem segir manni að samfélagið sé heilbrigt. Sumir finna sig á bretti, aðrir í sal, með bolta, með spaða í hönd, í golfi, í sundi, í dansi, á braut, á hesti eða við markið og svona mætti lengi telja. Allt skiptir þetta máli, ekki bara fyrir þá sem keppa heldur líka fyrir foreldra, sjálfboðaliða, þjálfara og alla þá sem mæta og skapa stemningu. Bæjarstjóri allra, í öllum félögum Ég er bæjarstjóri allra Hafnfirðinga, í öllum félögum. Félögin eru ólík, saga þeirra ólík og þarfirnar oft mismunandi en virðingin og stuðningurinn á að vera jafnskýr. Það sem hefur verið leiðarljós mitt í starfi er að mæta fólki og hópum af sanngirni, vera lausnamiðaður og halda alltaf fókus á því sem skiptir mestu en það eru börnin okkar, ungmennin, fjölskyldurnar og samfélagið sem við erum að rækta til framtíðar. Þegar við styrkjum íþrótta- og tómstundastarf þá fjárfestum við í fólki, forvörnum, heilsu, lífsgæðum og samheldni. Þess vegna er svarið við spurningunni, hvoru megin ég ætli að sitja, í raun einfalt. Ég styð hafnfirsk félög alla leið. Ég vill að öll félögin standi sig vel hvort sem það eru þau sem eru á stóra sviðinu eða þau sem vinna sín afrek fyrir framan færri áhorfendur og á minna sviði. Hafnarfjörður er íþróttabær, við höfum eflt það síðustu ár og ætlum að halda því áfram næstu árin. Það er metnaður sem ég stend með vegna þess að þegar íþrótta- og tómstundalífið dafnar þá dafnar Hafnarfjörður. Höfundur er bæjarstjóri Hafnarfjarðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valdimar Víðisson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hafnarfjörður Mest lesið Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson skrifar Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Sjá meira
Það fyrsta sem ég heyrði þegar ég mætti á leik FH og Hauka á dögunum var hvoru megin ég ætlaði að sitja. Spurningin kom aftur og aftur, sögð með brosi, stundum með smá kímni en alltaf með sömu undirliggjandi merkingu, nú þarf að velja. Ég skil þessa tilfinningu. Íþróttir snúast um ástríðu. Þær kveikja með okkur samkennd, stolt, spennu, stundum pirring en umfram allt gleði og ánægju. En íþróttir eru líka eitthvað svo miklu stærra en leikurinn sjálfur. Þær eru eitt sterkasta aflið í uppeldi og félagsmótun. Í íþróttum lærir fólk að mæta á réttum tíma, standa með liðinu sínu, taka ábyrgð, vinna með öðrum, takast á við mótlæti og halda áfram. Fyrir börn og ungmenni getur þetta verið lykillinn að sjálfstrausti. Fyrir fullorðna snúast íþróttir fyrst og fremst um heilsu og samfélag, það að tilheyra. Fyrir Hafnarfjörð í heild eru íþróttir og tómstundir eitt af því sem bindur okkur saman, hafnfirska hjartað slær hraðar og við erum að rifna úr stolti yfir okkar frábæra íþróttafólki. Hér í bæ er eru fjölmörg íþróttafélög. Jafn fjölbreytt og þau eru mörg. Það er eitthvað við það að sjá ólíkar greinar blómstra hlið við hlið sem segir manni að samfélagið sé heilbrigt. Sumir finna sig á bretti, aðrir í sal, með bolta, með spaða í hönd, í golfi, í sundi, í dansi, á braut, á hesti eða við markið og svona mætti lengi telja. Allt skiptir þetta máli, ekki bara fyrir þá sem keppa heldur líka fyrir foreldra, sjálfboðaliða, þjálfara og alla þá sem mæta og skapa stemningu. Bæjarstjóri allra, í öllum félögum Ég er bæjarstjóri allra Hafnfirðinga, í öllum félögum. Félögin eru ólík, saga þeirra ólík og þarfirnar oft mismunandi en virðingin og stuðningurinn á að vera jafnskýr. Það sem hefur verið leiðarljós mitt í starfi er að mæta fólki og hópum af sanngirni, vera lausnamiðaður og halda alltaf fókus á því sem skiptir mestu en það eru börnin okkar, ungmennin, fjölskyldurnar og samfélagið sem við erum að rækta til framtíðar. Þegar við styrkjum íþrótta- og tómstundastarf þá fjárfestum við í fólki, forvörnum, heilsu, lífsgæðum og samheldni. Þess vegna er svarið við spurningunni, hvoru megin ég ætli að sitja, í raun einfalt. Ég styð hafnfirsk félög alla leið. Ég vill að öll félögin standi sig vel hvort sem það eru þau sem eru á stóra sviðinu eða þau sem vinna sín afrek fyrir framan færri áhorfendur og á minna sviði. Hafnarfjörður er íþróttabær, við höfum eflt það síðustu ár og ætlum að halda því áfram næstu árin. Það er metnaður sem ég stend með vegna þess að þegar íþrótta- og tómstundalífið dafnar þá dafnar Hafnarfjörður. Höfundur er bæjarstjóri Hafnarfjarðar.
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun