Skál! - Í boði lífeyrissjóðanna Þorsteinn Sæmundsson skrifar 4. mars 2026 13:15 Eftirlaunasjóðir íslenskra erfiðismanna eru fyrirferðarmiklir á hlutabréfamarkaði hér á landi. Sjóðirnir eiga m.a. mjög rífan meirihluta í smásölukeðjunum Högum og Festi sem skila metafkomu hvern ársfjórðunginn eftir annan í krafti fákeppni og þegjandi samkomulags um verðmyndun. Forstöðumenn keðjanna hafa mætt í viðtöl undanfarandi glaðbeittir yfir góðum árangri sem von er. Í máli forstöðumannanna hefur komið fram að hækkun vöruverðs sé vegna hækkana birgja. Nú verða menn að tala skýrar. Stærstu birgjar Bónuss og Hagkaupa eru í eigu Haga sjálfra. Forstjóri Haga verður að nafngreina þá birgja sem hækkað hafa verð svo unnt sé að sniðganga vörur þeirra. Aðrir forstjórar stóru verslanakeðjanna verða að gera slíkt hið sama. Nýleg verðbólgumæling sýnir breiðari hækkun á matvörumarkaði en fólk hafði almennt gert sér grein fyrir. Þar er greinilega maðkur í mysunni og staða til leiðréttingar á okurverðinu. Forstjóri Festi hafði í nýlegu sjónvarpsviðtali áhyggjur af launaskriði í fyrirtækinu sem er að hennar áliti ein ástæða þess að ekki er hægt að selja vörur á hagstæðu verði. Forstjórinn nefndi eigin launakjör ekki í viðtalinu en laun hennar munu nú vera um sex milljónir á mánuði eftir að hafa hækkað um 70% á síðustu tveim árum. Forstjóri Haga nýtur sambærilegra kjara. Forstjóri Haga nefndi síðan einn vaxtarsprota fyrirtækisins til sögunnar í nýlegu viðtali en það er sprúttsala Haga sem stunduð er í besta falli á veikum lagalegum grunni. Margir hafa orðið til að gagnrýna sprúttsölu fyrirtækisins þ.á.m. fjármálaráðherra og forystumenn lífeyrissjóða sem eiga hlut í félaginu. Skiljanlegt er að forkólfar lífeyrissjóða hafi blendnar tilfinningar til sprúttsölu Hagkaupa þar sem aukin örorkubyrði vegna aukinnar áfengisdrykkju mun lenda að einhverju leyti á sjóðunum þegar tímar líða fram. Það er enda óverjandi að lífeyrissjóðir vilji gera sér ógæfu hluta umbjóðenda sinna að féþúfu. Engin breyting hefur þó orðið á sprúttsölu Hagkaupa enn. Svo enn er skál í boði lífeyrissjóðanna í Hagkaupum. Það virðist sem íslenskir lífeyrissjóðir hafi engar siðareglur vegna fyrirtækja sem sjóðirnir fjárfesta í. Sé svo þarf að vinda bráðan bug að leiðréttingu þar á. Auðvitað er það engin hemja að eftirlaunasjóðir erfiðismanna fjárfesti í fyrirtækjum sem misnota einokunaraðstöðu sína eins og stærstu fyrirtæki á neysluvörumarkaði gera hér. Verkalýðsrekendur sem skipa menn í stjórn keðjanna hljóta að vera stoltir yfir þeim launamun sem þeir skapa með því að samþykkja launakjör forstjóra stórverslananna. Þeir hljóta einnig að vera stoltir yfir því að erfiðisfólk skuli þurfa að mynda sín eigin eftirlaun með því að greiða okurverð fyrir nauðsynjar árum saman. En stoltastir hljóta þeir að vera með nýju sprúttsöluna sem þeir hafa komið á fót í trássi við lög. Skál í boðinu! Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorsteinn Sæmundsson Netverslun með áfengi Mest lesið Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Eftirlaunasjóðir íslenskra erfiðismanna eru fyrirferðarmiklir á hlutabréfamarkaði hér á landi. Sjóðirnir eiga m.a. mjög rífan meirihluta í smásölukeðjunum Högum og Festi sem skila metafkomu hvern ársfjórðunginn eftir annan í krafti fákeppni og þegjandi samkomulags um verðmyndun. Forstöðumenn keðjanna hafa mætt í viðtöl undanfarandi glaðbeittir yfir góðum árangri sem von er. Í máli forstöðumannanna hefur komið fram að hækkun vöruverðs sé vegna hækkana birgja. Nú verða menn að tala skýrar. Stærstu birgjar Bónuss og Hagkaupa eru í eigu Haga sjálfra. Forstjóri Haga verður að nafngreina þá birgja sem hækkað hafa verð svo unnt sé að sniðganga vörur þeirra. Aðrir forstjórar stóru verslanakeðjanna verða að gera slíkt hið sama. Nýleg verðbólgumæling sýnir breiðari hækkun á matvörumarkaði en fólk hafði almennt gert sér grein fyrir. Þar er greinilega maðkur í mysunni og staða til leiðréttingar á okurverðinu. Forstjóri Festi hafði í nýlegu sjónvarpsviðtali áhyggjur af launaskriði í fyrirtækinu sem er að hennar áliti ein ástæða þess að ekki er hægt að selja vörur á hagstæðu verði. Forstjórinn nefndi eigin launakjör ekki í viðtalinu en laun hennar munu nú vera um sex milljónir á mánuði eftir að hafa hækkað um 70% á síðustu tveim árum. Forstjóri Haga nýtur sambærilegra kjara. Forstjóri Haga nefndi síðan einn vaxtarsprota fyrirtækisins til sögunnar í nýlegu viðtali en það er sprúttsala Haga sem stunduð er í besta falli á veikum lagalegum grunni. Margir hafa orðið til að gagnrýna sprúttsölu fyrirtækisins þ.á.m. fjármálaráðherra og forystumenn lífeyrissjóða sem eiga hlut í félaginu. Skiljanlegt er að forkólfar lífeyrissjóða hafi blendnar tilfinningar til sprúttsölu Hagkaupa þar sem aukin örorkubyrði vegna aukinnar áfengisdrykkju mun lenda að einhverju leyti á sjóðunum þegar tímar líða fram. Það er enda óverjandi að lífeyrissjóðir vilji gera sér ógæfu hluta umbjóðenda sinna að féþúfu. Engin breyting hefur þó orðið á sprúttsölu Hagkaupa enn. Svo enn er skál í boði lífeyrissjóðanna í Hagkaupum. Það virðist sem íslenskir lífeyrissjóðir hafi engar siðareglur vegna fyrirtækja sem sjóðirnir fjárfesta í. Sé svo þarf að vinda bráðan bug að leiðréttingu þar á. Auðvitað er það engin hemja að eftirlaunasjóðir erfiðismanna fjárfesti í fyrirtækjum sem misnota einokunaraðstöðu sína eins og stærstu fyrirtæki á neysluvörumarkaði gera hér. Verkalýðsrekendur sem skipa menn í stjórn keðjanna hljóta að vera stoltir yfir þeim launamun sem þeir skapa með því að samþykkja launakjör forstjóra stórverslananna. Þeir hljóta einnig að vera stoltir yfir því að erfiðisfólk skuli þurfa að mynda sín eigin eftirlaun með því að greiða okurverð fyrir nauðsynjar árum saman. En stoltastir hljóta þeir að vera með nýju sprúttsöluna sem þeir hafa komið á fót í trássi við lög. Skál í boðinu! Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar