Uppbygging Hveragerðis og þróun innviða Birgitta Ragnarsdóttir skrifar 26. mars 2026 15:31 Þegar ég og maðurinn minn tókum þá ákvörðun að flytja í Hveragerði kom það á óvart hjá okkar nánustu. Staðan á fasteignamarkaðinum var einfaldlega þannig að fjögurra manna fjölskylda átti erfitt með að standast greiðslumat fyrir fasteign á höfuðborgarsvæðinu. Við leituðum því nýrra leiða og fundum framtíðarheimili í Hveragerði. Sjálf er ég að mestu alin upp í Vesturbæ Reykjavíkur og maðurinn minn í Seljahverfinu í Breiðholti. Bæði höfum við þó alltaf sótt í útiveru, ég í hestamennsku og hann í jeppaferðir. Það heillaði okkur því strax að vera svona nálægt náttúrunni, með fjöllin, dalina og kyrrðina innan seilingar. Eitt af því sem við heyrðum oft áður en við fluttum austur fyrir fjall var spurningin: „Verður ekki erfitt að vera svona langt frá baklandinu?“ En reynslan hefur verið þveröfug því í Hveragerði eignuðumst við okkar eigið bakland. Hér er öflugt samfélag fólks sem margt hvert hefur flust hingað ekki alls fyrir löngu og margir sækja vinnu út fyrir bæinn. Það hefur skapað einstaka samkennd, félagsleg tengsl og bakland þar sem vel er tekið á móti nýjum íbúum. Ég hefði ekki trúað því að á fullorðinsárum myndi ég kynnast fólki sem yrðu mínir nánustu vinir, eða að félagslíf mitt gæti orðið jafn ríkt og raun ber vitni. Það er eitthvað sérstakt við lífið í litlu samfélagi þar sem fólk fylgist hvert með öðru og veitir alltaf stuðning þegar á þarf að halda. Lífsgæðin sem fylgja því að búa í Hveragerði eru ómetanleg. Hér er minna álag, minni umferð og meiri tími fyrir allt það helsta sem skiptir máli í lífinu. En þessi lífsgæði eru ekki sjálfgefin – þau byggjast á því að við tökum meðvitaðar ákvarðanir um það hvernig við viljum sjá bæinn okkar þróast. Uppbygging þarf að vera í takt við þróun innviða Hveragerði hefur vaxið hratt á undanförnum árum og mun væntanlega gera það áfram. Sá vöxtur getur skapað ýmis tækifæri en aðeins ef við stöndum rétt að málum. Það skiptir sköpum að uppbygging sé alltaf í takt við þróun innviða. Grunnskólar, leikskólar, velferðar- og heilbrigðisþjónusta, samgöngumannvirki og aðstaða til íþrótta og tómstunda þurfa að haldast í hendur við fjölgun íbúa. Annars er hætt við að grafið verði undan þeim lífsgæðum sem hafa laðað fólk til bæjarins. Á sama tíma megum við aldrei missa sjónar á því sem gerir Hveragerði að fyrirmyndarsamfélagi þar sem fólki finnst gott að búa. Náttúruperlur allt í kring eru ekki aðeins sjálfsagður bakgrunnur, sem umvefur okkur íbúa, heldur mikilvægur hluti af sjálfsmynd bæjarfélagsins. Gönguleiðirnar, gróðurinn, jarðhitinn og nálægðin við ósnortna náttúru eru verðmæti sem ekki er auðveldlega hægt að endurskapa ef þau tapast. Þess vegna þarf allt skipulag og uppbygging í bænum að taka mið af verndun á þeim ómetanlegu náttúruperlum sem höfum svo greiðan aðgang að, ekki aðeins til skamms tíma heldur fyrir komandi kynslóðir. Við megum aldrei fórna því sem skiptir máli þegar ákvarðanir eru teknar í uppbyggingu og skipulagsmálum Hveragerðis. Er tilbúin að leggja mitt af mörkum Það sem fram hefur komið hér að framan er einmitt ástæða þess að ég hef ákveðið að bjóða mig fram fyrir S-listann í sveitarstjórnarkosningunum 16. maí næstkomandi. Ég er tilbúin að leggja mitt af mörkum til að tryggja að uppbygging Hveragerðis verði alltaf á skynsamlegum nótum. Það er best gert með því að setja mikilvæga innviði í forgang og hlúa stöðugt að náttúrunni sem gerir bæinn okkar svo einstakan. Ég vil vinna að því að Hveragerði verði áfram fallegur og vinalegur bær þar sem íbúar á öllum aldri geta átt gott líf. Höfundur er oddviti S-listans í Hveragerði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hveragerði Mest lesið Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir? Diljá Ámundadóttir Zoëga Skoðun Ríkisstjórnin á að vita betur Indriði Einar Reynisson Skoðun Guð eða gæðavísar? Hvað er að gerast innan SÁÁ? Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun Geta allir aukið tekjur? Jón Jósafat Björnsson Skoðun Sonur minn fær ekki 10. bekk aftur Ásdís Björg Gestsdóttir Skoðun Er ekki rjóminn bestur? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Það er svo margt gott að gerast í skólunum – Skrifað á alþjóðadegi kennara Dagný Gísladóttir Skoðun SÁÁ Ingibergur Þorkelsson Skoðun Leigubremsa innleidd á Íslandi! Kristján Þórður Snæbjarnarson Skoðun Skoðun Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætti gjafakort að renna út? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Góð lífskjör og öflugt atvinnulíf í Fjarðabyggð Haraldur Líndal Haraldsson skrifar Skoðun Uppbyggingarsjóður: Oft fyrsta já-ið sem kemur góðum hugmyndum af stað Díana Jóhannsdóttir,Örlygur Hnefill Örlygsson skrifar Skoðun Þakkir til kennara frá ráðherra Inga Sæland skrifar Skoðun Leigubremsa innleidd á Íslandi! Kristján Þórður Snæbjarnarson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin á að vita betur Indriði Einar Reynisson skrifar Skoðun Geta allir aukið tekjur? Jón Jósafat Björnsson skrifar Skoðun Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir? Diljá Ámundadóttir Zoëga skrifar Skoðun Mælum fyrst – hækkum svo Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Þegar skuldir færa völdin til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er ekki rjóminn bestur? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf til ráðherra Helgi Felixson skrifar Skoðun Lengi býr að fyrstu gerð Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Áhrif framþróunar í gervigreind á landslag netöryggisveikleika Arnar Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað einkennir góðan vinnustað? Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Ákall vegna athugasemdakerfis Guðrún Elísa Friðbjargardóttir Sævarsdóttir skrifar Skoðun Pútín, Kalíngrad og Ísland Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun SÁÁ Ingibergur Þorkelsson skrifar Skoðun Það er svo margt gott að gerast í skólunum – Skrifað á alþjóðadegi kennara Dagný Gísladóttir skrifar Skoðun Guð eða gæðavísar? Hvað er að gerast innan SÁÁ? Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Kæru borgarfulltrúar Haraldur Þorgeirsson,Ásta Kristrún Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hver eru rökin fyrir margföldum áfengissköttum á við nágrannalöndin? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Sonur minn fær ekki 10. bekk aftur Ásdís Björg Gestsdóttir skrifar Skoðun Hugleiðingar um nútímasamfélag og hvernig það birtist í kennslustofunni Sigrún Fjóla Hilmarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju á fötlun mín að þýða minna frelsi á mínu eigin heimili? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Streita og kulnun Dávur í Dali skrifar Skoðun Innantómt hjóm við hátíðlegt tækifæri? Guja Sandholt skrifar Skoðun Mildum höggið Ingibjörg Isaksen skrifar Sjá meira
Þegar ég og maðurinn minn tókum þá ákvörðun að flytja í Hveragerði kom það á óvart hjá okkar nánustu. Staðan á fasteignamarkaðinum var einfaldlega þannig að fjögurra manna fjölskylda átti erfitt með að standast greiðslumat fyrir fasteign á höfuðborgarsvæðinu. Við leituðum því nýrra leiða og fundum framtíðarheimili í Hveragerði. Sjálf er ég að mestu alin upp í Vesturbæ Reykjavíkur og maðurinn minn í Seljahverfinu í Breiðholti. Bæði höfum við þó alltaf sótt í útiveru, ég í hestamennsku og hann í jeppaferðir. Það heillaði okkur því strax að vera svona nálægt náttúrunni, með fjöllin, dalina og kyrrðina innan seilingar. Eitt af því sem við heyrðum oft áður en við fluttum austur fyrir fjall var spurningin: „Verður ekki erfitt að vera svona langt frá baklandinu?“ En reynslan hefur verið þveröfug því í Hveragerði eignuðumst við okkar eigið bakland. Hér er öflugt samfélag fólks sem margt hvert hefur flust hingað ekki alls fyrir löngu og margir sækja vinnu út fyrir bæinn. Það hefur skapað einstaka samkennd, félagsleg tengsl og bakland þar sem vel er tekið á móti nýjum íbúum. Ég hefði ekki trúað því að á fullorðinsárum myndi ég kynnast fólki sem yrðu mínir nánustu vinir, eða að félagslíf mitt gæti orðið jafn ríkt og raun ber vitni. Það er eitthvað sérstakt við lífið í litlu samfélagi þar sem fólk fylgist hvert með öðru og veitir alltaf stuðning þegar á þarf að halda. Lífsgæðin sem fylgja því að búa í Hveragerði eru ómetanleg. Hér er minna álag, minni umferð og meiri tími fyrir allt það helsta sem skiptir máli í lífinu. En þessi lífsgæði eru ekki sjálfgefin – þau byggjast á því að við tökum meðvitaðar ákvarðanir um það hvernig við viljum sjá bæinn okkar þróast. Uppbygging þarf að vera í takt við þróun innviða Hveragerði hefur vaxið hratt á undanförnum árum og mun væntanlega gera það áfram. Sá vöxtur getur skapað ýmis tækifæri en aðeins ef við stöndum rétt að málum. Það skiptir sköpum að uppbygging sé alltaf í takt við þróun innviða. Grunnskólar, leikskólar, velferðar- og heilbrigðisþjónusta, samgöngumannvirki og aðstaða til íþrótta og tómstunda þurfa að haldast í hendur við fjölgun íbúa. Annars er hætt við að grafið verði undan þeim lífsgæðum sem hafa laðað fólk til bæjarins. Á sama tíma megum við aldrei missa sjónar á því sem gerir Hveragerði að fyrirmyndarsamfélagi þar sem fólki finnst gott að búa. Náttúruperlur allt í kring eru ekki aðeins sjálfsagður bakgrunnur, sem umvefur okkur íbúa, heldur mikilvægur hluti af sjálfsmynd bæjarfélagsins. Gönguleiðirnar, gróðurinn, jarðhitinn og nálægðin við ósnortna náttúru eru verðmæti sem ekki er auðveldlega hægt að endurskapa ef þau tapast. Þess vegna þarf allt skipulag og uppbygging í bænum að taka mið af verndun á þeim ómetanlegu náttúruperlum sem höfum svo greiðan aðgang að, ekki aðeins til skamms tíma heldur fyrir komandi kynslóðir. Við megum aldrei fórna því sem skiptir máli þegar ákvarðanir eru teknar í uppbyggingu og skipulagsmálum Hveragerðis. Er tilbúin að leggja mitt af mörkum Það sem fram hefur komið hér að framan er einmitt ástæða þess að ég hef ákveðið að bjóða mig fram fyrir S-listann í sveitarstjórnarkosningunum 16. maí næstkomandi. Ég er tilbúin að leggja mitt af mörkum til að tryggja að uppbygging Hveragerðis verði alltaf á skynsamlegum nótum. Það er best gert með því að setja mikilvæga innviði í forgang og hlúa stöðugt að náttúrunni sem gerir bæinn okkar svo einstakan. Ég vil vinna að því að Hveragerði verði áfram fallegur og vinalegur bær þar sem íbúar á öllum aldri geta átt gott líf. Höfundur er oddviti S-listans í Hveragerði.
Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun
Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Uppbyggingarsjóður: Oft fyrsta já-ið sem kemur góðum hugmyndum af stað Díana Jóhannsdóttir,Örlygur Hnefill Örlygsson skrifar
Skoðun Áhrif framþróunar í gervigreind á landslag netöryggisveikleika Arnar Freyr Guðmundsson skrifar
Skoðun Það er svo margt gott að gerast í skólunum – Skrifað á alþjóðadegi kennara Dagný Gísladóttir skrifar
Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir skrifar
Skoðun Hver eru rökin fyrir margföldum áfengissköttum á við nágrannalöndin? Ólafur Stephensen skrifar
Skoðun Hugleiðingar um nútímasamfélag og hvernig það birtist í kennslustofunni Sigrún Fjóla Hilmarsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju á fötlun mín að þýða minna frelsi á mínu eigin heimili? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar
Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun