„Ég kýs að kjósa ekki“

„Ég ætla ekki að kjósa,“ segja margir. Fólk hefur misst trú á stjórnmálin og það er fullkomlega skiljanlegt. Þegar sama sagan endurtekur sig aftur og aftur, loforð eru svikin og raunverulegar breytingar láta á sér standa, er auðvelt að gefast upp. En það er einmitt það sem við megum ekki gera.

Stjórnmálin hafa ekki brugðist vegna þess að fólk kýs. Þau hafa brugðist vegna þess að of margir með völd þjóna öðrum hagsmunum en almennings. Hagsmunatengsl og fjármagn ráða þá för. Þetta er ekki tilviljun, þetta er kerfi nýfrjálshyggjunnar.

Á meðan lýðskrum sækir í sig veðrið nú í kosningabaráttunni hrylla aðrir sig yfir innihaldslausum orðum: „Breytingar“, „Samvinna“, „Betri borg“, „Eigum samtal“. Samt kaupa margir fallegt yfirbragð og málgleði. En við þurfum enga frasapólitík. Það þarf aðgerðir. Þá skiptir máli að horfa til þeirra sem þora að gera hlutina öðruvísi.

Sósíalistaflokkur Íslands hefur sett fram greinargóða stefnu fyrir Reykjavík og Kópavog. Þar starfar breiður hópur alþýðufólks sem sameinast í baráttunni fyrir réttlátara samfélagi. Starfið byggir á lýðræði, gagnsæi, ábyrgð og ígrundaðri pólitískri umræðu.

Reykvíkingar þurfa fyrst og fremst nýja nálgun í húsnæðismálum. Með óhagnaðardrifnu Byggingarfélagi Reykjavíkur getur borgin aukið framboð af hagkvæmu húsnæði og lækkað leigu. Hluti yrði félagslegt húsnæði, annar seldur á kostnaðarverði til fyrstu kaupenda en megnið færi í óhagnaðardrifna útleigu. Með beinni lóðaúthlutun og aðgerðum gegn braski má lækka kostnað og bæta stöðugleika. Aðgerðir gegn tómu húsnæði og okurleigu myndu enn fremur bæta stöðuna og styrkja lífskjör íbúa.

Fyrir marga snýst þetta ekki um pólitík, heldur hvort þeir þurfi að flytja burt.

Sama á við um samgöngur. Öflugri almenningssamgöngur eru nauðsyn. Lækka þarf fargjöld, auka tíðni og bæta tengingar með það að markmiði að gera Strætó gjaldfrjálsan. Stöðva á einkavæðingu, bæta starfskjör og fjárfesta í mannauði. Styrkja þarf innviði fyrir gangandi og hjólandi. Markmiðið er skilvirkt og réttlátt samgöngukerfi fyrir alla.

Í skólakerfinu blasir við vandi sem ekki verður leystur með fallegum orðum. Það er lykilstoð jafnaðar. Auka þarf stuðning innan skóla, fjölga sérfræðingum og stytta biðlista. Bæta þarf starfsaðstæður og kjör starfsfólks, sérlega í leikskólum, og tryggja jöfn tækifæri barna óháð efnahag. Efla þarf íslenskukennslu tvítyngdra barna og snemmtæka íhlutun almennt.

Þetta eru meðal áherslna flokksins. Velferðarmál, málefni fólks af erlendum uppruna og útvistun verkefna eru þar einnig lykilatriði. Slík útvistun hefur ítrekað leitt til lakari þjónustu og hærri kostnaðar.

Verkefnin eru ekki einföld, en þau eru framkvæmanleg.

Við viljum fjármagna velferðina með sanngjörnum hætti. Það þýðir að sækja tekjur þangað sem þær eru og tryggja að greiddur sé sami skattur af fjármagnstekjum og launum. Það er lágmarkskrafa að fjármagnseigendur greiði útsvar til jafns við vinnandi fólk. Það er ekki róttækt, heldur einfaldlega réttlátt.

Sveitarstjórnarkosningar snúast ekki um orð, heldur hvað er raunverulega gert. Við viljum sjá breytingar í daglegu lífi fólks, lægri kostnað, betri þjónustu og meira öryggi. Þetta snýst í raun bara um eitt: hvort þú vilt að hlutirnir breytist.

Höfundar skipa 10 efstu sætin á framboðslista Sósíalistaflokk Íslands til borgarstjórnarkosninganna 2026.