100 ára uppbygging á næstu 15 árum Halla Thoroddsen skrifar 13. apríl 2026 06:30 Rétt rúmlega 100 ár eru liðin frá því að fyrsta hjúkrunarheimilið var opnað á Íslandi. Uppbyggingin hefur meira og minna alla tíð fylgt þörfinni og efnahagslegu svigrúmi samfélagsins hverju sinni. Þjónustan var áður einfaldari og allt annars eðlis en við þekkjum í dag. Síðustu áratugi hefur áherslan svo breyst. Minni stofnanabragur, meiri gæði og fjölbreyttari þjónusta. Hundrað árum síðar eru um 3.000 hjúkrunarrými í rekstri á Íslandi. Áskoranirnar liggja fyrir Verkefnin á komandi áratugum eru ekki ófyrirsjáanleg. Þau liggja fyrir. Aldraðir falla ekki af himnum ofan. Mest aðkallandi verkefnið er skýrt. Það er skortur á hjúkrunarrýmum fyrir þá sem þurfa sólarhringsþjónustu. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar mun fjöldi 80 ára og eldri tvöfaldast fram til ársins 2040. Þróunin hefur verið línuleg og stöðug undanfarin áratug en er nú í veldisvexti. Þetta bætist við það neyðarástandið sem nú ríkir. Frá áramótum hafa að jafnaði á annað hundrað manns legið á Landspítala með virkt færni- og heilsumat. Einstaklingar sem eiga lögum samkvæmt rétt á hjúkrunarrými. Að meðaltali bætast 15 manns á viku við þennan lista, bara á Landspítalanum. Í dag eru um 700 manns á biðlista eftir hjúkrunarrými. Þetta er staðan í dag og ástandið mun ekki lagast af sjálfu sér. Hvernig reiknum við þörfina? Þegar við reiknum þörf á hjúkrunarrýmum fram í tímann eru sumar breytur augljósar, aðrar örlítið flóknari. Við vitum hvað það verða margir 80 ára eftir 20 ár. Vissulega þarf að líta til nokkurra þátta en í grófum dráttum verða þeir sem eru 60 ára í dag 80 ára eftir 20 ár, ef guð lofar. Önnur úrræði, forvarnir, fræðsla og aukin heimaþjónusta, eru flóknari breytur að mæla. En jafnvel þó við séum bjartsýn á árangur þessara þátta þá er myndin skýr. Samkvæmt mælaborði KPMG má gera ráð fyrir að þörf verði á 6.400 hjúkrunarrýmum árið 2040. Það er varfærin og bjartsýn spá. Við þurfum að byggja a.m.k. 3500 rými á næstu 15 árum. Það er meira en við höfum byggt síðastliðin 100 ár. Undanfarna áratugi hafa að jafnaði bæst við um 40 rými á ári. Nú þurfum við 200. Sem til einföldunar samsvarar tveimur meðalstórum hjúkrunarheimilum. Á hverju einasta ári. Enn eitt vandamálið Málaflokkur aldraðra situr í vandamálahítinni í samfélaginu. Við vitum flest af vandanum en fáir finna lengi fyrir áhrifunum. En áhrifin eru raunveruleg og fyrir fleiri en fólk gerir sér almennt grein fyrir . Fólk sem á rétt á hjúkrunarrými og umönnun býr við skert lífsgæði síðustu ár ævinnar. Aðstandendur standa vaktina, neyðast til að setja líf sitt á pásu. Tekjur skerðast og álag eykst. Þetta er ekki bara vandi aldraðra. Þetta er fjölskylduvandamál. Þá eru ótalin áhrifin á heilbrigðiskerfið. Einn biðlisti býr til annan. Ef einstaklingur er fastur á spítala og kemst ekki á hjúkrunarheimili þá kemst næsti sem þarf bráðaþjónustu ekki að, rýmin eru takmörkuð. Það er raunverulegt vandamál sem hver sem er getur lent í ef heilsan brestur. Staðan er augljós. Afleiðingarnar eru margvíslegar og snerta tugi þúsunda einstaklinga. Við vitum hvað þarf að gera, við þurfum að byggja meira á næstu 15 árum en við höfum gert á síðustu 100. Það er margt í pípunum en við þurfum allar hendur á dekk til að takast á við verkefnin framundan, fagna frumkvæði og nýjum lausnum. Höfundur er forstjóri Sóltúns heilbrigðisþjónustu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjúkrunarheimili Mest lesið 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Af morðingjum og mannkostum Svala Magnea Ásdísardóttir Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason Skoðun Þegar forstjórinn smíðar hugbúnaðinn sjálfur Ása Rún Björnsdóttir,Óttar Guðmundsson Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson Skoðun Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Gilda lögin bara þegar okkur hentar? Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson skrifar Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík á ekki að gera allt ein Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ósýnilega fólkið Kristbjörg Þórisdóttir skrifar Skoðun Rammaáætlun: Tvær tillögur – tvenns konar vinnubrögð Katrín Helga Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Sama krónutöluhækkun í fjárlagafrumvarpinu – gjörólíkt högg fyrir heimili Þorvaldur Daníelsson skrifar Skoðun Þegar tíminn skiptir öllu Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Tuttugu ár í þjónustu samfélagsins Árni Hrannar Haraldsson skrifar Skoðun Þegar forstjórinn smíðar hugbúnaðinn sjálfur Ása Rún Björnsdóttir,Óttar Guðmundsson skrifar Skoðun Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af morðingjum og mannkostum Svala Magnea Ásdísardóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Ekki orð um heimsins lengstu biðlista… Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Rétt rúmlega 100 ár eru liðin frá því að fyrsta hjúkrunarheimilið var opnað á Íslandi. Uppbyggingin hefur meira og minna alla tíð fylgt þörfinni og efnahagslegu svigrúmi samfélagsins hverju sinni. Þjónustan var áður einfaldari og allt annars eðlis en við þekkjum í dag. Síðustu áratugi hefur áherslan svo breyst. Minni stofnanabragur, meiri gæði og fjölbreyttari þjónusta. Hundrað árum síðar eru um 3.000 hjúkrunarrými í rekstri á Íslandi. Áskoranirnar liggja fyrir Verkefnin á komandi áratugum eru ekki ófyrirsjáanleg. Þau liggja fyrir. Aldraðir falla ekki af himnum ofan. Mest aðkallandi verkefnið er skýrt. Það er skortur á hjúkrunarrýmum fyrir þá sem þurfa sólarhringsþjónustu. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar mun fjöldi 80 ára og eldri tvöfaldast fram til ársins 2040. Þróunin hefur verið línuleg og stöðug undanfarin áratug en er nú í veldisvexti. Þetta bætist við það neyðarástandið sem nú ríkir. Frá áramótum hafa að jafnaði á annað hundrað manns legið á Landspítala með virkt færni- og heilsumat. Einstaklingar sem eiga lögum samkvæmt rétt á hjúkrunarrými. Að meðaltali bætast 15 manns á viku við þennan lista, bara á Landspítalanum. Í dag eru um 700 manns á biðlista eftir hjúkrunarrými. Þetta er staðan í dag og ástandið mun ekki lagast af sjálfu sér. Hvernig reiknum við þörfina? Þegar við reiknum þörf á hjúkrunarrýmum fram í tímann eru sumar breytur augljósar, aðrar örlítið flóknari. Við vitum hvað það verða margir 80 ára eftir 20 ár. Vissulega þarf að líta til nokkurra þátta en í grófum dráttum verða þeir sem eru 60 ára í dag 80 ára eftir 20 ár, ef guð lofar. Önnur úrræði, forvarnir, fræðsla og aukin heimaþjónusta, eru flóknari breytur að mæla. En jafnvel þó við séum bjartsýn á árangur þessara þátta þá er myndin skýr. Samkvæmt mælaborði KPMG má gera ráð fyrir að þörf verði á 6.400 hjúkrunarrýmum árið 2040. Það er varfærin og bjartsýn spá. Við þurfum að byggja a.m.k. 3500 rými á næstu 15 árum. Það er meira en við höfum byggt síðastliðin 100 ár. Undanfarna áratugi hafa að jafnaði bæst við um 40 rými á ári. Nú þurfum við 200. Sem til einföldunar samsvarar tveimur meðalstórum hjúkrunarheimilum. Á hverju einasta ári. Enn eitt vandamálið Málaflokkur aldraðra situr í vandamálahítinni í samfélaginu. Við vitum flest af vandanum en fáir finna lengi fyrir áhrifunum. En áhrifin eru raunveruleg og fyrir fleiri en fólk gerir sér almennt grein fyrir . Fólk sem á rétt á hjúkrunarrými og umönnun býr við skert lífsgæði síðustu ár ævinnar. Aðstandendur standa vaktina, neyðast til að setja líf sitt á pásu. Tekjur skerðast og álag eykst. Þetta er ekki bara vandi aldraðra. Þetta er fjölskylduvandamál. Þá eru ótalin áhrifin á heilbrigðiskerfið. Einn biðlisti býr til annan. Ef einstaklingur er fastur á spítala og kemst ekki á hjúkrunarheimili þá kemst næsti sem þarf bráðaþjónustu ekki að, rýmin eru takmörkuð. Það er raunverulegt vandamál sem hver sem er getur lent í ef heilsan brestur. Staðan er augljós. Afleiðingarnar eru margvíslegar og snerta tugi þúsunda einstaklinga. Við vitum hvað þarf að gera, við þurfum að byggja meira á næstu 15 árum en við höfum gert á síðustu 100. Það er margt í pípunum en við þurfum allar hendur á dekk til að takast á við verkefnin framundan, fagna frumkvæði og nýjum lausnum. Höfundur er forstjóri Sóltúns heilbrigðisþjónustu.
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun
Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson Skoðun
Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir Skoðun
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Sama krónutöluhækkun í fjárlagafrumvarpinu – gjörólíkt högg fyrir heimili Þorvaldur Daníelsson skrifar
Skoðun Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun
Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson Skoðun
Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir Skoðun