X-R mun standa vörð um innviði og arðbærar eignir Reykvíkinga! Linda Jónsdóttir skrifar 13. apríl 2026 08:33 Þreytandi ásælni Ásælni í arðbærar opinberar eigur er orðin þreytandi fyrir margt löngu. Sumt á hreinlega að vera almanna eign. Við þurfum að vernda samfélagslega mikilvæg fyrirtæki og innviði fyrir yfirgangi og yfirtöku einkageirans. Þessi fyrirtæki og innviðir hafa verið byggðir upp af nokkrum kynslóðum með erfiði, samstarfi og samstöðu. Við í Okkar Borg erum með það skýrt í okkar stefnu að selja hvorki né einkavæða mikilvæga innviði og fyrirtæki í eigu Reykjavíkurborgar, t.d. bílastæði, bílastæðahús, Orkuveituna og dótturfyrirtæki hennar, svo eitthvað sé nefnt. Þegar „hagræðing“ skilar auknum útgjöldum Kannast ekki allir við möntruna sem kemur alltaf úr sömu áttum - hið opinbera á ekki að standa í samkeppni eða hið opinbera á ekki að standa í áhætturekstri og síðast en ekki síst að nota eigi söluverðið til að greiða niður skuldir? Þetta kemur undantekningalaust frá þeim sem gjarnan vilja komast yfir þær mjólkurkýr og gullgæsir sem eru í eigu hins opinbera. Einhvern veginn fer lítið fyrir hagræðingunni af þessu: Hið opinbera skuldar ekki minna og sífellt eykst vandinn við að reka t.d. skóla- og heilbrigðiskerfi. Getum við ekki verið sammála um að eftir einkavæðingu arðbærra opinberra eigna þá rennur arðurinn að mestu í vasa fárra? Hefur ekki líka sýnt sig að þegar á móti blæs þá má þjóðin eiga tapið? Þegar hagnaður af arðbærum opinberum fyrirtækjum hættir að renna til samfélagsins þar sem hann er notaður til þess að snúa hinu gríðarlega mikilvæga hjóli velferðarinnar þá hækka skattar og gjöld. Þær hækkanir skipta þá sem eignast hafa mjólkurkýrnar og gullgæsirnar engu máli: Þá munar ekkert um tugi, hundruð þúsunda eða jafnvel milljónir í aukin persónuleg útgjöld árlega, það er bara brotabrot af nýfengnum gróðanum. Samfélagið finnur hins vegar heldur betur fyrir stórauknum vanda sem óumflýjanlega fylgir svona gjörningum: Enda eru þeir ekki gerðir með hagsmuni borgaranna að leiðarljósi heldur fárra útvalinna. Okkar Borg – varðmenn samfélagslegra eigna Reykvíkinga! Við í Okkar Borg teljum hiklaust að mjólkurkýr og gullgæsir í eigu borgarinnar eigi að vera það áfram. Við munum berjast fyrir því að svo verði – með oddi og egg. Sumt er nauðsynlegt og skylt að við eigum saman. Það er góð og sönn hægrimennska. Við í Okkar Borg ætlum að vera varðmenn samfélagslegra eigna Reykvíkinga. X-Reykjavík - Okkar Borg í Ráðhúsið – XR Höfundur skipar sæti á framboðslista X-R, Okkar Borg í sveitarstjórnarkosningum 2026. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Þreytandi ásælni Ásælni í arðbærar opinberar eigur er orðin þreytandi fyrir margt löngu. Sumt á hreinlega að vera almanna eign. Við þurfum að vernda samfélagslega mikilvæg fyrirtæki og innviði fyrir yfirgangi og yfirtöku einkageirans. Þessi fyrirtæki og innviðir hafa verið byggðir upp af nokkrum kynslóðum með erfiði, samstarfi og samstöðu. Við í Okkar Borg erum með það skýrt í okkar stefnu að selja hvorki né einkavæða mikilvæga innviði og fyrirtæki í eigu Reykjavíkurborgar, t.d. bílastæði, bílastæðahús, Orkuveituna og dótturfyrirtæki hennar, svo eitthvað sé nefnt. Þegar „hagræðing“ skilar auknum útgjöldum Kannast ekki allir við möntruna sem kemur alltaf úr sömu áttum - hið opinbera á ekki að standa í samkeppni eða hið opinbera á ekki að standa í áhætturekstri og síðast en ekki síst að nota eigi söluverðið til að greiða niður skuldir? Þetta kemur undantekningalaust frá þeim sem gjarnan vilja komast yfir þær mjólkurkýr og gullgæsir sem eru í eigu hins opinbera. Einhvern veginn fer lítið fyrir hagræðingunni af þessu: Hið opinbera skuldar ekki minna og sífellt eykst vandinn við að reka t.d. skóla- og heilbrigðiskerfi. Getum við ekki verið sammála um að eftir einkavæðingu arðbærra opinberra eigna þá rennur arðurinn að mestu í vasa fárra? Hefur ekki líka sýnt sig að þegar á móti blæs þá má þjóðin eiga tapið? Þegar hagnaður af arðbærum opinberum fyrirtækjum hættir að renna til samfélagsins þar sem hann er notaður til þess að snúa hinu gríðarlega mikilvæga hjóli velferðarinnar þá hækka skattar og gjöld. Þær hækkanir skipta þá sem eignast hafa mjólkurkýrnar og gullgæsirnar engu máli: Þá munar ekkert um tugi, hundruð þúsunda eða jafnvel milljónir í aukin persónuleg útgjöld árlega, það er bara brotabrot af nýfengnum gróðanum. Samfélagið finnur hins vegar heldur betur fyrir stórauknum vanda sem óumflýjanlega fylgir svona gjörningum: Enda eru þeir ekki gerðir með hagsmuni borgaranna að leiðarljósi heldur fárra útvalinna. Okkar Borg – varðmenn samfélagslegra eigna Reykvíkinga! Við í Okkar Borg teljum hiklaust að mjólkurkýr og gullgæsir í eigu borgarinnar eigi að vera það áfram. Við munum berjast fyrir því að svo verði – með oddi og egg. Sumt er nauðsynlegt og skylt að við eigum saman. Það er góð og sönn hægrimennska. Við í Okkar Borg ætlum að vera varðmenn samfélagslegra eigna Reykvíkinga. X-Reykjavík - Okkar Borg í Ráðhúsið – XR Höfundur skipar sæti á framboðslista X-R, Okkar Borg í sveitarstjórnarkosningum 2026.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar