Samfélagið í fyrsta sæti Daði Pálsson skrifar 30. apríl 2026 08:42 Öll fyrirtæki reiða sig á stuðning samfélagsins. Í stórum verkefnum sem hafa áhrif á nærumhverfi fólks er mikilvægt að íbúar upplifi að á þá sé hlustað, að upplýsingaflæði sé skýrt og að skoðanir þeirra séu virtar. Að mínu mati er þetta ein af lykilforsendum þess að byggja upp traust og byggja varanleg verðmæti. Í greinum eins og fiskeldi, þar sem verkefni eru stór og sýnileg, verður þátttaka samfélagsins að vera í forgangi. Á sama tíma er mikilvægt að viðurkenna að slíkar framkvæmdir vekja oft upp spurningar og jafnvel áhyggjur. Áhyggjur af umhverfisáhrifum, nýtingu auðlinda og breytingum á nærumhverfi eru eðlilegur hluti af umræðunni. Því skiptir máli að fyrirtæki sýni með skýrum hætti að þau bregðist við slíkum ábendingum af ábyrð og séu tilbúin að eiga opið samtal. Þau fyrirtæki sem ná að byggja upp opið og virkt samtal við samfélagið frá fyrstu stigum verkefna eru líklegri til að draga úr áhættu, bæta ákvarðanatöku og skapa traust sem skiptir máli til lengri tíma. Það gerist þó ekki með yfirlýsingum einum saman, heldur með reglulegri upplýsingagjöf og samtali. Íbúar vilja innsýn í verkefnin Að koma fram á sjónarsviðið með nýtt verkefni, með nýja uppbyggingu og markvissa fjárfestingu inn í rótgróið samfélag, svipar til breytingastjórnunar. Þegar íbúar skynja að verkefnið sé unnið í samvinnu við samfélagið, en ekki einhliða mótað, verða framvinda hraðari og umræðan uppbyggilegri. Góðar fyrirætlanir er aðeins byrjunin, traust myndast út frá aðgerðum. Gagnsæi, hreinskilni og heiðarleg samskipti er grunnurinn að trausti og árangri. Íbúar vilja meira en kynningar og tilkynningar. Þeir vilja innsýn. Þeir vilja fá tækifæri til að heimsækja, spyrja og sjá uppbygginguna með eigin augum. Þegar það gerist verður verkefnið hluti af samfélaginu fremur en eitthvað aðskilið frá því. Samfélagsmiðlar geta verið gagnlegir í þessu samhengi. Þeir gera fyrirtækjum kleift að miðla upplýsingum reglulega, sýna framvindu og setja andlit á verkefnin. Á sama tíma er mikilvægt að viðurkenna að umræða á slíkum miðlum getur orðið einhliða eða byggð á takmörkuðum upplýsingum. Því þarf að leggja áherslu á skýra og heiðarlega miðlun sem stenst gagnrýna skoðun. Aukin fjölbreytni – aukin tækifæri Áhrifin af uppbyggingu birtast einnig í atvinnulífi. Þegar ný störf verða til styrkist staðbundið samfélag og áhrifn dreifast um hagkerfið. Óbein áhrif geta verið veruleg, bæði fyrir fyrirtæki og opinbera aðila. Það er þó ekki sjálfgefið að nýjar atvinnugreinar séu alltaf taldir jákvæðir. Sumir óttast að þeir geti haft neikvæð áhrif á þær sem þegar eru til staðar eða breytt jafnvægi í samfélaginu. Að mínu mati er lykilatriði að horfa á þetta sem samspil fremur en samkeppni. Ný starfsemi getur styrkt þá sem fyrir eru, aukið fjölbreytni og skapað betri forsendur fyrir þjónustu og innviði sem nýtast öllum. Fyrir smærri samfélög getur aukin umsvif haft afgerandi áhrif. Hún getur réttlætt uppbyggingu innviða sem annars hefðu setið eftir og þá um leið bætt lífsgæði íbúa til lengri tíma. Slík þróun þarf þó ávallt að fara fram í jafnvægi við bæði samfélag og náttúru. Samstarf og ábyrgð Samskipti fyrirtækja og sveitarfélaga skipta hér miklu máli. Skýr og fyrirsjáanleg upplýsingagjöf gera sveitarfélögum kleift að undirbúa sig betur, stýra væntingum og bregðast við á réttum tíma. Þegar upplýsingaflæði er gott dregur úr óvissu og núningi, sem gagnast öllum aðilum. Á sama tíma er mikilvægt að hafa í huga að traust er ekki sjálfgefið. Það byggist upp með tímanum og getur tapast hratt ef ekki er staðið rétt að málum. Því þarf að leiða stór verkefni af ábyrgð og með langtímahugsun að leiðarljósi. Þegar þeir sem leiða þróun á viðamiklu verkefni hafa persónuleg tengsl við svæðið verður ábyrgðin meiri og vandasamari. Ákvarðanir eru líklegri til að endurspegla langtímahugsun og raunveruleg verðmæti fremur en skammtímahagnað. Markmiðið er einfalt: stöðugt fyrirtæki sem skapar varanleg störf og styrkir samfélagið sem það er hluti af. Að mínu mati ræðst árangurinn af einu lykilatriði: trausti. En traust verður ekki til á einni nóttu. Það byggist upp í skrefum, með gagnsæi, samvinnu og raunverulegum mannlegum samskiptum. Höfundur er framkvæmdastjóri Laxeyjar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fiskeldi Mest lesið Halldór 30.5.2026 Halldór Enginn lærir í afneitun Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Ósýnilegi aldurshópurinn í íslenskum sviðslistum Hrafnhildur Theodórsdóttir Skoðun Gleymdi framhaldsskólinn Sigurður E. Vilhelmsson Skoðun Svona verndum við Ísland fyrir útlendingum Ingólfur Shahin Skoðun Gerviskoðanakönnun — eða 9,44 prósent? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ósýnilegi aldurshópurinn í íslenskum sviðslistum Hrafnhildur Theodórsdóttir skrifar Skoðun Svona verndum við Ísland fyrir útlendingum Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hverju getur aukið sjálfstraust og sérþekking skilað komandi kynslóðum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Að byggja brú til þeirra sem bíða Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Gerviskoðanakönnun — eða 9,44 prósent? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Enginn lærir í afneitun Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun It's complicated: Valkostir Íslands í gjaldmiðlamálum Stefanía K. Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Gleymdi framhaldsskólinn Sigurður E. Vilhelmsson skrifar Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun skrifar Skoðun Við unnum stóra vinninginn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson skrifar Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Noregur verður hluti af kjarnorkuvernd Frakka Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Það sem mun sökkva okkur Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ef Ísland sækir um „djobbið“ Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Gervigreind mun ekki skipta út leiðtogum. Hún mun afhjúpa þá Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Enginn kemst langt með skóflu eina að vopni Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal á uppboð Jón Bjarnason skrifar Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Öll fyrirtæki reiða sig á stuðning samfélagsins. Í stórum verkefnum sem hafa áhrif á nærumhverfi fólks er mikilvægt að íbúar upplifi að á þá sé hlustað, að upplýsingaflæði sé skýrt og að skoðanir þeirra séu virtar. Að mínu mati er þetta ein af lykilforsendum þess að byggja upp traust og byggja varanleg verðmæti. Í greinum eins og fiskeldi, þar sem verkefni eru stór og sýnileg, verður þátttaka samfélagsins að vera í forgangi. Á sama tíma er mikilvægt að viðurkenna að slíkar framkvæmdir vekja oft upp spurningar og jafnvel áhyggjur. Áhyggjur af umhverfisáhrifum, nýtingu auðlinda og breytingum á nærumhverfi eru eðlilegur hluti af umræðunni. Því skiptir máli að fyrirtæki sýni með skýrum hætti að þau bregðist við slíkum ábendingum af ábyrð og séu tilbúin að eiga opið samtal. Þau fyrirtæki sem ná að byggja upp opið og virkt samtal við samfélagið frá fyrstu stigum verkefna eru líklegri til að draga úr áhættu, bæta ákvarðanatöku og skapa traust sem skiptir máli til lengri tíma. Það gerist þó ekki með yfirlýsingum einum saman, heldur með reglulegri upplýsingagjöf og samtali. Íbúar vilja innsýn í verkefnin Að koma fram á sjónarsviðið með nýtt verkefni, með nýja uppbyggingu og markvissa fjárfestingu inn í rótgróið samfélag, svipar til breytingastjórnunar. Þegar íbúar skynja að verkefnið sé unnið í samvinnu við samfélagið, en ekki einhliða mótað, verða framvinda hraðari og umræðan uppbyggilegri. Góðar fyrirætlanir er aðeins byrjunin, traust myndast út frá aðgerðum. Gagnsæi, hreinskilni og heiðarleg samskipti er grunnurinn að trausti og árangri. Íbúar vilja meira en kynningar og tilkynningar. Þeir vilja innsýn. Þeir vilja fá tækifæri til að heimsækja, spyrja og sjá uppbygginguna með eigin augum. Þegar það gerist verður verkefnið hluti af samfélaginu fremur en eitthvað aðskilið frá því. Samfélagsmiðlar geta verið gagnlegir í þessu samhengi. Þeir gera fyrirtækjum kleift að miðla upplýsingum reglulega, sýna framvindu og setja andlit á verkefnin. Á sama tíma er mikilvægt að viðurkenna að umræða á slíkum miðlum getur orðið einhliða eða byggð á takmörkuðum upplýsingum. Því þarf að leggja áherslu á skýra og heiðarlega miðlun sem stenst gagnrýna skoðun. Aukin fjölbreytni – aukin tækifæri Áhrifin af uppbyggingu birtast einnig í atvinnulífi. Þegar ný störf verða til styrkist staðbundið samfélag og áhrifn dreifast um hagkerfið. Óbein áhrif geta verið veruleg, bæði fyrir fyrirtæki og opinbera aðila. Það er þó ekki sjálfgefið að nýjar atvinnugreinar séu alltaf taldir jákvæðir. Sumir óttast að þeir geti haft neikvæð áhrif á þær sem þegar eru til staðar eða breytt jafnvægi í samfélaginu. Að mínu mati er lykilatriði að horfa á þetta sem samspil fremur en samkeppni. Ný starfsemi getur styrkt þá sem fyrir eru, aukið fjölbreytni og skapað betri forsendur fyrir þjónustu og innviði sem nýtast öllum. Fyrir smærri samfélög getur aukin umsvif haft afgerandi áhrif. Hún getur réttlætt uppbyggingu innviða sem annars hefðu setið eftir og þá um leið bætt lífsgæði íbúa til lengri tíma. Slík þróun þarf þó ávallt að fara fram í jafnvægi við bæði samfélag og náttúru. Samstarf og ábyrgð Samskipti fyrirtækja og sveitarfélaga skipta hér miklu máli. Skýr og fyrirsjáanleg upplýsingagjöf gera sveitarfélögum kleift að undirbúa sig betur, stýra væntingum og bregðast við á réttum tíma. Þegar upplýsingaflæði er gott dregur úr óvissu og núningi, sem gagnast öllum aðilum. Á sama tíma er mikilvægt að hafa í huga að traust er ekki sjálfgefið. Það byggist upp með tímanum og getur tapast hratt ef ekki er staðið rétt að málum. Því þarf að leiða stór verkefni af ábyrgð og með langtímahugsun að leiðarljósi. Þegar þeir sem leiða þróun á viðamiklu verkefni hafa persónuleg tengsl við svæðið verður ábyrgðin meiri og vandasamari. Ákvarðanir eru líklegri til að endurspegla langtímahugsun og raunveruleg verðmæti fremur en skammtímahagnað. Markmiðið er einfalt: stöðugt fyrirtæki sem skapar varanleg störf og styrkir samfélagið sem það er hluti af. Að mínu mati ræðst árangurinn af einu lykilatriði: trausti. En traust verður ekki til á einni nóttu. Það byggist upp í skrefum, með gagnsæi, samvinnu og raunverulegum mannlegum samskiptum. Höfundur er framkvæmdastjóri Laxeyjar.
Skoðun Hverju getur aukið sjálfstraust og sérþekking skilað komandi kynslóðum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar
Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar
Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar
Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar