Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar 2. maí 2026 19:30 Í aðdraganda kosninga hafa Garðbæingar heyrt mörg loforð um aukin fríðindi, lækkun gjalda og ný kostnaðarsöm verkefni. Talað er um, fleiri gjaldfrjálsar stundir í leikskólum, hækkun Hvatapeninga og ýmsar aðrar aðgerðir sem allar kosta verulega fjármuni. Sjálfsagt hljómar margt af þessu vel. En það þarf líka að ræða hver eigi að greiða fyrir loforðin og hvort bæjarsjóður standi raunverulega undir þeim. Garðabær er nú þegar meðal skuldsettari sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu. Þess vegna telur Miðflokkurinn að nú sé mikilvægara en nokkru sinni að sýna ábyrgð í rekstri og fara skynsamlega með fjármuni bæjarbúa. Það er auðvelt að lofa meiru fyrir kosningar. Erfiðara er að standa undir því þegar reikningurinn kemur. Miðflokkurinn telur einnig að minnihlutinn í bæjarstjórn hafi á undanförnum árum ekki veitt meirihlutanum nægjanlegt aðhald. Oft hefur skort gagnrýnar spurningar um stór verkefni, útgjaldaaukningu og stefnu í skipulagsmálum. Heilbrigð bæjarstjórn þarf öflugt aðhald og skýra umræðu um forgangsröðun verkefna. Við teljum jafnframt að skipulagsmál í Garðabæ eigi að þróast með meiri áherslu á mannvæn hverfi, lágreistari byggð og betra jafnvægi milli fjölbýlis og sérbýlis. Garðabær á að halda þeirri sérstöðu sem hefur gert bæinn eftirsóknarverðan fyrir fjölskyldur. Stöðvum Reykjavíkur væðingu Garðabæjar. Miðflokkurinn hefur einnig gagnrýnt Borgarlínuna og telur verkefnið alltof dýrt miðað við þann ávinning sem Garðbæingar fá af því. Við viljum frekar verja fjármunum í verkefni sem bæta þjónustu, innviði og nærumhverfi bæjarbúa með beinum hætti. Í skólamálum leggjum við áherslu á að öll börn fái þann stuðning sem þau þurfa til að ná árangri. Mikilvægt er að nemendur búi yfir nægjanlegri íslenskukunnáttu til að geta tekið fullan þátt í skólastarfi og að kennarar hafi raunhæfar aðstæður til að sinna kennslu. Miðflokkurinn telur einnig mikilvægt að sveitarfélagið gæti ábyrgðar þegar kemur að félagslegum stuðningi og móttöku fólks. Stoðkerfi samfélagsins eiga að hjálpa þeim sem raunverulega þurfa á því að halda, en ekki skapa aðstæður þar sem hægt er að misnota kerfið á kostnað skattgreiðenda. Garðabær hefur byggst upp sem sterkt og fjölskylduvænt sveitarfélag. Til að svo verði áfram þarf skýra sýn, ábyrg fjármál og kjark til að setja hagsmuni bæjarbúa í fyrsta sæti. Höfundur er oddviti Miðflokksins í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Miðflokkurinn Garðabær Mest lesið Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Sjá meira
Í aðdraganda kosninga hafa Garðbæingar heyrt mörg loforð um aukin fríðindi, lækkun gjalda og ný kostnaðarsöm verkefni. Talað er um, fleiri gjaldfrjálsar stundir í leikskólum, hækkun Hvatapeninga og ýmsar aðrar aðgerðir sem allar kosta verulega fjármuni. Sjálfsagt hljómar margt af þessu vel. En það þarf líka að ræða hver eigi að greiða fyrir loforðin og hvort bæjarsjóður standi raunverulega undir þeim. Garðabær er nú þegar meðal skuldsettari sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu. Þess vegna telur Miðflokkurinn að nú sé mikilvægara en nokkru sinni að sýna ábyrgð í rekstri og fara skynsamlega með fjármuni bæjarbúa. Það er auðvelt að lofa meiru fyrir kosningar. Erfiðara er að standa undir því þegar reikningurinn kemur. Miðflokkurinn telur einnig að minnihlutinn í bæjarstjórn hafi á undanförnum árum ekki veitt meirihlutanum nægjanlegt aðhald. Oft hefur skort gagnrýnar spurningar um stór verkefni, útgjaldaaukningu og stefnu í skipulagsmálum. Heilbrigð bæjarstjórn þarf öflugt aðhald og skýra umræðu um forgangsröðun verkefna. Við teljum jafnframt að skipulagsmál í Garðabæ eigi að þróast með meiri áherslu á mannvæn hverfi, lágreistari byggð og betra jafnvægi milli fjölbýlis og sérbýlis. Garðabær á að halda þeirri sérstöðu sem hefur gert bæinn eftirsóknarverðan fyrir fjölskyldur. Stöðvum Reykjavíkur væðingu Garðabæjar. Miðflokkurinn hefur einnig gagnrýnt Borgarlínuna og telur verkefnið alltof dýrt miðað við þann ávinning sem Garðbæingar fá af því. Við viljum frekar verja fjármunum í verkefni sem bæta þjónustu, innviði og nærumhverfi bæjarbúa með beinum hætti. Í skólamálum leggjum við áherslu á að öll börn fái þann stuðning sem þau þurfa til að ná árangri. Mikilvægt er að nemendur búi yfir nægjanlegri íslenskukunnáttu til að geta tekið fullan þátt í skólastarfi og að kennarar hafi raunhæfar aðstæður til að sinna kennslu. Miðflokkurinn telur einnig mikilvægt að sveitarfélagið gæti ábyrgðar þegar kemur að félagslegum stuðningi og móttöku fólks. Stoðkerfi samfélagsins eiga að hjálpa þeim sem raunverulega þurfa á því að halda, en ekki skapa aðstæður þar sem hægt er að misnota kerfið á kostnað skattgreiðenda. Garðabær hefur byggst upp sem sterkt og fjölskylduvænt sveitarfélag. Til að svo verði áfram þarf skýra sýn, ábyrg fjármál og kjark til að setja hagsmuni bæjarbúa í fyrsta sæti. Höfundur er oddviti Miðflokksins í Garðabæ.
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar